7. His: Bilinmeyene Açılan Kapı mı, Yoksa Beynimizin Gizli Algoritması mı?

Ben bu konuyu açarken...sahici bir merakla...tecrübe temelli bir sorguyla geldim...
Ama görüyorum ki...konuya dair söyleyecek sözü olmayanlar...kişisel taşlamalarla, laf cambazlığıyla, gereksiz mizahla vakit öldürmeyi seçti...
7. his dedim...bazısı "777777 his" diye alay etti...bazısı "önüne gelene destan yazıyorsun" diye laf attı...
Ama kimse durup da şunu sormadı:
“Bu mesele neden bu kadar kişisel tetikledi bizi?”

Demek ki mesele his değilmiş...
Meselenin hissettirdiğiymiş...

Gerçekten hissedenler ya sustu ya da susturuldu...
Geride kalanlar sadece tepki verdi...ama fikir vermedi...

Ben konuyu tekrar sormuyorum...çünkü herkes cevabını verdi zaten...
Kimi lafıyla...kimi sessizliğiyle...kimi de tarzıyla...

Ama hatırlatayım...
Sükût da bir cevaptır...ama bazen...en büyük kaçıştır...��

Kopuyorum böyle edebiyatlara

🙂Edebiyat değil bu...sadece düşünerek yazınca bazılarına fazla geliyor...Ama sen kopmaya devam et...çünkü bazen anlamaktan daha kolaydır...kopmak...

Üç noktaların çok şey anlatıyormuş gibi duruyor ama hiçbir şey anlatmıyor.

Başka bir açıklama gelmeyecek mi? 8 gözle bekliyoruz.

Soruyu merakla sorana laf cambazlığı ve şovla cevap verenler, aslında kendi boşluklarını sergiliyor…

Yorumlara cevap veren cevaplara değil kendi derinliğindeki derin boşluğa cevap veriyor... İçi boş, dışı dolu yansıman o boşlukta kendini eşsiz bir parıltıda sergiliyor...

Vay be… Kendi boşluğuna cevap vermekle büyük bir iş başardığını mı sanıyorsun? Bravo, aynada alkışlayabilirsin kendini… Gerçek tartışmalara gelince sessizlik… Efsane performans!