Hadis tenkit yöntemleri hakkında

[Horasan]

Hocalarım şu an aklıma gelmiş olan ve dini olarak çok önemli olduğunu düşündüğüm bir konu aklıma geldi zamanında

İmam Buhârî,İmam Müslim,Ahmed b. Hanbe,İmam Şâfiî,İmam-ı Azam gibi çok büyük önemleri olan imamlarımız kendi zamanlarında belki peygamberefendimizi gören tabiin tabei tabiine tabii olmayanlar neden o zamanlar yaşamakta olan ve Hz Muhammed peygamberimizi görmüş bizzati derslerine katılmış olabilecek diğer varlıklar ile bir senet ya da metin getirmişler midir cinlerden oluşan bir senet vs var mıdır bu konu kafama takıldı ben bu imamlar varlıklar ile iletişim kuramayacak insanlar da değiller ki benc böyle kutlu bir iş için inanılmaz yararlı da olurdu yapılıyr muydu bu yapılmasında bir sakınca mı var çok merak ediyorum iyi okumalar.

[HâmûŞî]

Değerli kardeşim bu konuda iki kelam edeyim çünkü hadîs ilmi, “duymuş olmayı” tek başına yeterli görmez; râvinin kim olduğunun bilinmesini, hâlinin araştırılmasını, adâlet ve zabtının zahirde tahkik edilebilmesini ister. İşte bu sebeple, cinlerden haber almak aklen mümkün görülse bile, insanlar için cinlerden rivayet kurmak hadîs imamlarının takip ettiği usul olmamıştır. Çünkü din, hayret uyandıran gizli haberlerle değil; açıkça sınanabilen, bilinen ve denetlenebilen rivayet zinciriyle korunur. Mesele kudret meselesi değil, usul meselesidir.

Bu yüzden İmam Buhârî, Müslim, Ahmed b. Hanbel, Şâfiî ve sair imamların cinlerden sened getirmemesi bir eksiklik değil, bilakis hadîs ilminin selâmetidir. Zira onlar için “gaybdan ilginç bir haber” kıymet ölçüsü değildir; kıymet ölçüsü, zahirde tahkik edilebilen sahih nakildir.

Cinlerden Resûlullah’ı gören ve iman edenler olmuştur; fakat hadîs ilmi, cinlerden kurulan isnadı dinin hücceti yapmamıştır. Çünkü dinde asıl olan, gaibden gelen söze hayran olmak değil; sahih olanı muhafaza etmektir. Bu ince fark görülmezse, merak ilim zannedilir; hâlbuki imamların yaptığı şey tam aksine, dini meraktan korumaktır. En doğrusunu Allah bilir.

Sürç-i lisan ettiysem ehli olan tashih buyursun...

[Horasan]

HâmûŞî Nickli Üyeden Alıntı

Değerli kardeşim bu konuda iki kelam edeyim çünkü hadîs ilmi, “duymuş olmayı” tek başına yeterli görmez; râvinin kim olduğunun bilinmesini, hâlinin araştırılmasını, adâlet ve zabtının zahirde tahkik edilebilmesini ister. İşte bu sebeple, cinlerden haber almak aklen mümkün görülse bile, insanlar için cinlerden rivayet kurmak hadîs imamlarının takip ettiği usul olmamıştır. Çünkü din, hayret uyandıran gizli haberlerle değil; açıkça sınanabilen, bilinen ve denetlenebilen rivayet zinciriyle korunur. Mesele kudret meselesi değil, usul meselesidir.

Bu yüzden İmam Buhârî, Müslim, Ahmed b. Hanbel, Şâfiî ve sair imamların cinlerden sened getirmemesi bir eksiklik değil, bilakis hadîs ilminin selâmetidir. Zira onlar için “gaybdan ilginç bir haber” kıymet ölçüsü değildir; kıymet ölçüsü, zahirde tahkik edilebilen sahih nakildir.

Cinlerden Resûlullah’ı gören ve iman edenler olmuştur; fakat hadîs ilmi, cinlerden kurulan isnadı dinin hücceti yapmamıştır. Çünkü dinde asıl olan, gaibden gelen söze hayran olmak değil; sahih olanı muhafaza etmektir. Bu ince fark görülmezse, merak ilim zannedilir; hâlbuki imamların yaptığı şey tam aksine, dini meraktan korumaktır. En doğrusunu Allah bilir.

Sürç-i lisan ettiysem ehli olan tashih buyursun...

Sağ olun hocam anladım ben aradaki iletişim ve varlıksal olayları tam olarak anlamlandıramıyorum yani mesela o zamanlar yaşayan Efendimizin derslerine katılmış bir cine işte ne öğretildi peygamber efendimizin mesela işte şu derste ne olmuştu bu hadisi hiç duydun mu diye sorabilirmiş gibi geliyordu o yüzden çok da mantıklı gelmişti çünkü 800 lü yıllarda yaşarken mesela efendimizi görmüş insan yokken ama cinni ruhani varlıklar vardır diye ama sanırım oradaki iletişim ve temel varlıksal durum farklıymış