ya VEDUD, ya CAMİ, vefk-i seb-a gidenin kalbine sevgi tohumu ekme

Dört büyük meleğin komutasına hadim veriyorum” sözü, basit bir remiz cümlesi değildir; farkında ol veyahut olma, melekût nizamı adına yetki cümlesi kurmaktır. Çünkü Cebrâil, Mîkâil, İsrâfîl ve Azrâil aleyhimüsselâm; bir kulun vefkindeki harf tertibine göre vazife alacak varlıklar değil, doğrudan Allah’ın emriyle yürüyen mükerrem meleklerdir. Böyle bir cümleyi kuran kişi aslında şunu söylemiş olur: “Ben kendi çizdiğim şeklin içine, Rabbânî vazifeler taşıyan melekleri de dahil edecek bir tasarruf kurdum.” İşte problemin ağırlığı buradadır. Bu, ilmin büyüklüğü değil; iddianın büyüklüğüdür. Normal insanlar sıradan cinni arızalarda bile neyle karşı karşıya olduğunu ayırt edemezken, birinin kalkıp dört büyük melek üzerinden komuta dili kurması, marifet değil; ya gayb hakkında ölçüsüz konuşmaktır ya da nefsin kendine melekût diliyle makam biçmesidir. Hakiki ilim, kula melekleri kendi tertibine bağlama cesareti vermez; tam tersine, o sahada dilini bile titretir. Bu nedenle konuştuğumuz her cümleye dikkat etmemiz gerekir.

__________________
Muhammedün Tâcü Ruslillâhi Qâtıbeten; Muhammedün Sâdiku’l-Akvâli ve’l-Kelimi. ﷺ