Ebedi yokluk mu ebedi cehennem mi daha kötü?
 

Selamün aleyküm. Said Nursi Hazretleri Asayı Musa kitabında ebedi yokluktans ebedi cehennemin daha iyi olduğunu söylüyor. Sizn düşünceleriniz nelerdir?

Bilmem ama yoklukta yinede mevcut arzuların isteklerin var derim. Ve bunlar karşılıksız kalır çünkü yoklukta bunları tatmin edecek hiçbir şey yok derim. Nefsin seninle o yoklukta. Ruhun seninle o yoklukta.
Şimdi ruhun hasreti Rabbimizdir. Islah olmayan bir nefsin arzu ve istekleri ise masiva.
Böyle ruh ve nefse sahip insan belki bu iki zıt mana ile epey çelişkiye düşer.
Nefsini ıslah etmiş bir insan, ruhunuda nurla besleyerek, ikisinide ilahi nurun feyzine kaptırmış ve böylece bu ikisinin arzu istekleri denklemdedir derim, yani çelişki çatışma olmaz. Olmazsa da yoklukta yine tatmin olamazlar belki, çünkü ileri makamlara,nurani ve ilahi muhabbete bile yer yok olursa bu yoklukta, buda çok çarpıcı idir,derim.

Said Nursi ksa, nasıl tarif etmiş?

nebe suresi 4. ayet te cehennem ehlininde oradaki dehşeti görünce keşke toprak olsaydık diyecekler

hz. peygamber sav. miraçta cehennemi gördüğünde azametinden ve dehşetinden ümmetinin bu azaba zor katlanacağını söylemişti.

Hocam birde cehennemde Allah CC kahır sıfatıyla görülmesinin en büyük azap olacağı söyleniyor bu doğru mudur ?

bu konularda verilen bilgi çok fazla yok ,o yüzden söylenecek fazla bir şeyde yok...

Sanırım kastettiğin kısım bu:

Hattâ Onuncu Söz'de işaret edildiği gibi, bir zaman -küçüklüğümde- hayalimden sordum: "Sana bir milyon sene ömür ve dünya saltanatı verilmesini, fakat sonra ademe ve hiçliğe düşmesini mi istersin? Yoksa bâki fakat âdi ve meşakkatli bir vücudu mu istersin?" dedim. Baktım, ikincisini arzulayıp birincisinden "ah" çekti. "Cehennem de olsa beka isterim" dedi.

Asa-yı Musa - 40

Sonsuzluk arzusunun cehennem dahi olsa insanda baskın olacağını söylüyor benim anladığım kadarıyla. Tamamen yok olmaktansa cennet veya cehennem, ikisinden birinde bulunacak olmak yok olmaktan daha evla görülüyor insan evladı için. Bu da Allah'ın rahmeti, sonsuz şekilde yok etmiyor yarattığını. Ama insan cehenneme girince ne diyecek onun hakkında bir ifade var mı, yok burada. Dünyadaki aklımızla düşünüğümüzde böyle bir durum olduğunu izah etmiş Said Nursi Hz.leri.

Hiçlikte arzu yoktur ki zaten her şey yoktur zaten. Neden istekler arzular var dediniz anlamadım. Biz zaten mahlukat olarak hiç değil miydik?

sen açtığın konuyu tam anlamadın galiba , konuda bahsi geçen Saidi nursinin bahsettiği hiçlik kıyametten sonraki yok oluşu anlatıyor, dünyada nefisten arınıp hiçlik maksmına gelmekle farklı şeyler...

Bu söz tasavvufî fenâdan değil, yok oluştan bahseder. Oradaki “hiçlik”, nefsin arınmasıyla ulaşılan mahviyet değil; bütün şuurun, idrakin ve varlığın son bulması vehmidir. Said Nursî de tam burada insan ruhunun sırrını açığa vurur: İnsan, elemden kaçar; fakat ebedî yokluğu ondan da ağır görür. Demek ki ruhun derininde konuşan şey azap sevgisi değil, bekā iştiyakıdır.

Ben ruhlar aleminde yaratılmış idik(Nefs ve Ruh), ve bu ruhlar âlemi ise, dünyanın maddi aleminden evvel idi. Yani ben bu baştaki ruhlar aleminde ki yaradılışımizi, maddenin olmadığı zaman dan ötürü, hiçlik alemi diye saydım,yani maddiyatta bir hiçlik.
(Allahu Teala peygamber sav efendimizin nurundan, levfu mahfuzu, kalemi, arş,.. Sonra maddi alemi, gök ve yer, yedi kat sema,...adem as. yarattı elbet)
Yani bedene gelmeden, ruhlar aleminde iken, dünyaya doğmadan evvel, o hiçlik âleminde idik.
Hiçlik denilen şeyi , Rabbimiz herşeyi yaratmadan evvel dersen, o Allah'a mahsus tek,bize değil.