Harflerin Esrarı...
 

Eğer “esmâ” ile “harflerin esrarı” arasında hakikî bir bağ varsa, isim harften mi doğar, yoksa harf ismin zuhurdaki gölgesi midir? Harf bilinmeden esmânın bâtınına, esmâ bilinmeden de insanın halifelik sırrına varılabilir mi?

Hoş geldin mnks

Harflerin sırlarını keşif yoluyla inceleyen en önemli Sufi, İbn Arabî Hazretleridir. Harflerin sırları, İbn Arabî Hazretlerinin Fütûhât-ı Mekkiyye adlı kitabının 1. Cildinin 2. Bölümünde detaylı olarak anlatılmaktadır.

Harflerin sırlarının incelenmesiyle Kur’an ayetlerinin sırları, iman şubelerinin sırları, yaratmanın sırları öğrenilebilir. Bu sırları öğrenmek o kadar kolay değildir. Bu sırları öğrenebilmek için, ölmeden önce ölen kullardan olmak gerekir. Bu da ancak gerçek bir Sufi olmakla mümkündür.

Kelimelerin sırları
Kur’an’daki Harflerin Sırları
Besmeledeki harflerin sırları
Allah İsmindeki Harflerin Sırları
Her harfin özel sırları

ancak bu sırları öğrendikten sonra Allahın ilminden bize verilen çok az kısmın sırlarına erişebiliriz

bu sırların bizden 1 nebze üstüne erişen kişi büyük şeyh ibni arabi hz gibi olur,
onun bir nebze daha üstünü düşünmek insan aklına sığmaz..

Evet üstadım harflerin sırları “öğrenilen” bir ilimden ziyade, kulda “açılan” bir ilimdir. Çünkü harf, kendi başına maksat değil; mânânın sûreti, ilâhî hitabın zâhirdeki elbisesidir. Bu yüzden harflerin sırrına nüfuz, sadece remiz çözmekle değil; nefsi kırmak, kalbi tasfiye etmek, edebi muhafaza etmek ve şeriatın mizânından ayrılmamakla olur. Aksi hâlde kişi harfin şekline takılır, hakikatin kendisine varamaz.

İbn Arabî Hazretleri’ni büyük yapan da yalnızca harflerin esrarına temas etmesi değildir; harften mânâya, mânâdan isme, isimden müsemmâya geçebilen bir kalb sahibi olmasıdır.

işte o sırra erenler,
ya şeyhül ekber gibi idam edilir
ya hallacı gibi önce kolları bacakları sonra kafası kesilir
ya da seyyid nesimi gibi derisi yüzülür

yada en masum haliyle şeyh ahmed Yesevi gibi 63 yaşından sonra bana yaşamak zül gelir diyerek yerin 4 metre aldında bir hücrede ömrünü tamamlar

Buda açıkça gösteriyor ki üstadım; Sır ehli olmak, bilinmeyen şeyleri bilmekten önce, bilinen hakikatin altında ezilmeye razı olmaktır. Bu yüzden büyüklerimiz ya halkın taşına uğramış, ya zalimin kahrına, ya da kendi ihtiyarıyla dünyadan çekilip Hakk’ın huzurunda erimiştir. Hakikat onları yükseltmiş; dünya ise bunu taşıyamamıştır.

Bu sohbeti çok beğendim :)

Sohbet çok güzel ilerliyor çok hoşuma gitti
��

Başa dönersek ve sorumun cevabına gelirse de isim harften doğmaz; harf, ismin zuhurdaki gölgesi ve elbisesidir. Çünkü harf kendi başına hakikat kuran bir asıl değil, mânânın nefes ve lafız içindeki sûretidir. İbn Arabî çizgisinde harfin ortaya çıkışı bile nefesin mahreçlerde kesilmesiyle açıklanır; yani önce mânâya taşıyıcı olan nefes vardır, sonra o nefes çeşitli mertebelerde harfe dönüşür. Bu yüzden harf, hakikatin kaynağı değil; zuhuru, izi ve işaretidir.

Esmâ bâtındır, harf zâhirdir. Esmâ, ilâhî nisbetler ve hakikatlerdir; harf ise o hakikatlerin işitilebilir, yazılabilir ve okunabilir biçimde görünmesidir. Bu sebeple “Âdem’e esmâ öğretildi” ayetini harflerin esrarına işaret sayan çizgi de aslında şunu söylemektedir: Âdem’e salt kelime ezberi değil, hakikatlerin anahtarı verilmiştir; harfler de o anahtarın zâhirdeki tertibidir. Metinde açıkça, harflerin esrarının Âdem’e öğretildiği, bunun da onu hilafete ehil kıldığı söylenir.

Fakat burada en mühim incelik şudur: Harf bilmek ile harflerin hakikatine ermek aynı şey değildir. Harfin sayısını, tertibini, mahrecini bilmek başka; onun hangi isme, hangi mertebeye, hangi tecelliye işaret ettiğini bilmek başkadır. Nitekim “bütün esrar bu harflerin altındadır” derken, herkesin bunların tamamını kuşatamayacağını, herkese derecesine göre bir sır verileceğini söyler. Yani harf ilmi mekanik bir hesap değil; nasibe, idrake ve tahkike bağlı bir sır alanıdır.

O halde “harf bilinmeden esmânın bâtınına varılır mı?” sualinin cevabı bizim nazarımızda, harfin zâhirini bilmeden esmânın bütün remzine varılamaz; fakat sırf harf bilgisiyle de esmânın bâtını açılmaz. Çünkü esmânın bâtını, yalnız lafızda değil; kulun kalbinde, hâlinde ve tecelli kabiliyetinde açılır. Harf kapıdır, isim mânâdır, marifet ise o mânânın kulda dirilmesidir. Bu yüzden harf, bâtına geçişte lazımdır; ama tek başına yeterli değildir.

İnsanın halifelik sırrı da burada düğümlenir. İnsan halife olduğu için esmâyı bilir; halife olduğu için harfi çözer değil. Daha doğrusu, insanın hilafeti harfte değil, hakikati taşıma istidadındadır. Fakat o hakikatin zâhirdeki düzeni de harf, kelime ve isimle kurulur. Bu yüzden halifelik sırrı ne yalnız “isim bilmek”tedir ne de yalnız “harf çözmek”tedir; isimden hakikate, harften mânâya, lafızdan ilâhî nisbetlere geçebilmektedir. İbn Arabî’nin insanı “Hakk’ın ve âlemin sûretinden meydana gelen bir nüsha” diye anlatması da bunu gösterir: insan, isimlerin mazharı olduğu için azizdir; fakat o zuhurun kendisine ait olmadığını bildiği ölçüde de kuldur. Sürç-i lisan ettiysem ehli olan tashih buyursun...

Hocam peki harflerin asıl sırrı şekillerinden dolayı mıdır yoksa telaffuzlarından kaynaklı mıdır örneğim Arapça te harfi ile se harfini ele aldığımızda eğer te 3 noktalı se 2 noktalı olsaydı te ile se harflerinin işlevleri değişir miydi yoksa telafuzları aynı kaldığı için aynı mı olurdu sakladığı derin gizli bilgi neye bağlıdır yoksa tamamen farklı bir şeye mi evirilirdi.