HâmûŞî Nickli Üyeden Alıntı (Mesaj 706285)

Değerli kardeşim, insanın yanında mürşid, hoca yahut ehil bir kimse bulunmaması elbette bir mazeret gibi görünebilir; lâkin tehlikeli bir işe mazeretle değil, usûlle girilir. “Allah bana yeter” sözü, kulun tedbiri terk etmesinin bahanesi değil; tedbirini aldıktan sonra Allah’a dayanmasının adıdır. Hâşâ, Allah yalnız sana yetiyor da başkasına yetmiyor değildir. Mesele burada Allah’ın kifayeti değil, kulun yanlış kapıya usûlsüz yönelmesidir. Nice insan, yanlış tertip, yanlış uygulama, yanlış okuma ve ehilsiz müdahale sebebiyle ruhen, zihnen ve hayat düzeni bakımından ağır bedeller ödemiştir. Şimdi soralım: Seni uyaranlara rağmen, herkes için tehlikeli görülen bir yola usûlsüz girdiğinde sana bir şey olmayacağını düşündüren şey nedir? İmanın mı, ilmin mi, yoksa farkına varmadığın bir cesaret vehmi mi? Çünkü Allah’a tevekkül başka, nefsin kendine güvenini tevekkül zannetmek bambaşkadır.

Düşünen Nickli Üyeden Alıntı (Mesaj 706283)

Allah seni affetsin ve doğru yola iletsin kardeşim gel sen esmai hüsnadan devam et sağlıcakla selametle kalın

imas Nickli Üyeden Alıntı (Mesaj 706187)

İyi oku o zaman tercih senin

yardmisteyenkul Nickli Üyeden Alıntı (Mesaj 706346)

forumda behrettiye ile ilgili yazılarda dolaşırken hocam 5-6 yıl önce yaptığını bir yoruma denk geldim behrettiye beni aşıyor gibisinden bir yorumunu gördüm merak ettiğim şey ise hocam behrettiye öğrenirken yaşadaığınız tecrübeleri paylaşırmısınız anlatmak istediğiniz bir olay gibisinden

imas Nickli Üyeden Alıntı (Mesaj 706359)

havas ilmide yaşananı paylaşma yok, herkes ne yaşıyorsa kendisinde kalır, berhetiyye icazetini alana kadar herkesi aşar, o zamanki konular nabız yoklamalar şeklindeydi...
bazen bir okumada bile titreşim başlar