Kara Sevda ve Takıntı Sorunu

Karanfil gece Nickli Üyeden Alıntı

Aylardır aynı filmi içeride başa sarıp durmak, insanın hem kalbini hem ruhunu nasıl acıtıyor, bunu çok iyi biliyorum. İnsan bazen sevdiğinden değil, o acıyı ezberlediği, o hüzne bir şekilde sığındığı için kopamıyor sanki. Zihninde döndürüp durduğun o düşüncenin sevgiyle çoktan bir bağı kopmuş; geriye sadece alışkanlık edindiğin, her seferinde kendi elleriyle beslediğin o yorucu bir takıntı döngüsü kalmış.
İçindeki o girdap yeniden seni aşağı çekmeye başladığında, kendine biraz merhamet etmeyi hatırlamak gerekiyor. O düşünce zihnini yokladığında onunla oturup dertleşmeye çalışmak, yarayı kendi ellerinle yeniden kanatmaktan başka bir şey değil çünkü. "Neden yine aklıma geldi?" diye didindikçe o ateş sönmez. Bırak o düşünce gelsin, oralı olma. Öyle anlarda dikkati yavaşça başka bir yere çevirmek iyi geliyor: Olduğun yerden kalkıp elini yüzünü yıkamak, pencereyi aralayıp dışarıdan gelen havayı hissetmek ya da ellerini sabitleyip o an dokunduğun şeyin farkına varmak... O ufak, sakin adımlar o boğucu darlıktan sıyrılmaya yardım ediyor.
Tabii ki "hadi şimdi geçsin, hemen unut" deyince unutulmuyor bunlar; parmak şıklatınca bir günde silinip gitmiyor hiçbir şey. Zaman lazım, o acının kendi kendine demlenmesine izin vermek lazım. Aradan biraz zaman geçip o sancılı günleri ardında bıraktığında, bir bakacaksın ki o can yakan sızı hafiflemiş, o ilk günkü keskinliği kalmamış.
İşin aslı şu ki; kafada bir kişiye ya da yarım kalan hayallere devasa bir değer yükleniyor. Zamanla fark ediyorsun ki, ortada ne o hayalindeki insan var ne de gerçek bir bağ; geriye sadece zihnin kendi elleriyle büyüttüğü bir gölge kalmış. İçinden sessizce "Bu artık bana ait değil, bu benim zihnimin yarattığı bir hayalet" diyebilmek, yıllardır kilidi açılmayan o ağır kapıyı aralıyor sanki.
O zihinsel düğümü bir çırpıda çözmek imkansız belki ama o hayaleti geride bırakmak zamanla mümkün; o gölgeyle savaşmayı bırakıp kendi yoluna bakabildiğin o sessiz gün geldiğinde, zihin de asıl huzurunu buluyor zaten. Kendine bu zamanı tanımaktan korkma, çünkü en karanlık sandığın o dehlizlerin sonu bile bir gün kendi kendine ışığa çıkar.

muhtarbaba Nickli Üyeden Alıntı

sana kesin tedavi,Ayetel kursi yi safranla yaz,suda boz,o sudan 7 gun boyunca sabah ac karnina niyetini soyleyerek ic ama inanarak ic biter gider,
@[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...] hocadan alıntı
Bu arada hocama yaz özelden
Sana yardımcı olur inşallah