Putlarda mı Allah'tan korkup Ona yakın olmayı arzuluyor/ isra suresinde geçiyor

Esselamu aleyküm verahmetullah
Kıymetli üstadım @[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...] , hocalarım @[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...] @[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...] @[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...] @[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...] @[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...] @[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...] @[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...] ,ablacığım @[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...] ve kıymetli kardeşlerim.

Bu gün isra suresini okurken bir şey dikkatimi çekti sizlerle bu hususta istişare etmek istedim.

Ben cahiliye dönemindeki insanların taptığı putların şeytanları temsil ettiğini düşünürdüm hatta düşünmekle kalmaz inanırdım.
Misal: Baal putu / Bael(baal) iblisine
Ra putu / Rae yada direk (ra) iblisine
Amon putu/ Amon iblisine işaret eder diye düşünüyordum kendimce bir bağlantı kurmuştum çünkü bir ayette yüce Allah şöyle buyurmuştur:
“Hani insanlardan bazıları cinlerden bazılarına sığınırdıda cinlerde onların taşkınlıklarını artırırdı” bu ayete dayanarak o putların o varlıklarla ilişkili olduğunu düşünmüştüm halada düşünüyorum ama isra suresindeki bir ayet benim bu düşüncemde bir sarsıntı yarattı.

Yüce Allah isra suresinin 55-56ve 57. Ayetlerinde şöyle buyurmuştur direk meal paylaşacağım:

55.)Hem Rabbin göklerde ve yerde kim varsa daha iyi bilir. Andolsun, peygamberlerin bir kısmını bir kısmına üstün kıldık. Dâvûd'a da Zebûr'u verdik.

56.)De ki: "Onu bırakıp da ilah diye ileri sürdüklerinizi çağırın. Onlar, başınızdaki sıkıntıyı ne kaldırabilirler ne de değiştirebilirler."

57.)Onların yalvardıkları bu varlıklar, "hangimiz daha yakın olacağız" diye Rablerine vesile ararlar. Onun rahmetini umarlar, azabından korkarlar. Çünkü Rabbinin azabı gerçekten korkunçtur.

Hocalarım şimdi sorun şurada:
57. Ayette şeytanlardan söz edilmiş olması muhtemeldir.
Kendini insanlara ilah gibi gösteren şeytanlar insanların taşkınlıklarını artıran varlıklar gerçektende allahtan merhamet ve afmı umuyor.
Tevrat detayını özellikle paylaştım buradanda şu çıkarıma vardım yahudilerin Allah’ın yerine ilah edindiği varlıklardan bahsediliyor olabilir diye.
Benim algıladığım varlık cinlerden olanlarmıdır (taş putlar) yoksa başka bir şeymidir? Bu hususta siz değerli abilerim ablalarım ve kardeşlerimle istişare etmek isterim

__________________
1,2. Battığı zaman yıldıza andolsun ki, arkadaşınız (Muhammed haktan) sapmadı ve azmadı.
3. O, nefis arzusu ile konuşmaz.
4. (Size okuduğu) Kur´an ancak kendisine bildirilen bir vahiydir.
5,6,7. (Kur'an'ı) ona, üstün güçlere sahip, muhteşem görünümlü (Cebrail) öğretti. O, en yüksek ufukta bulunuyorken (aslî sûretine girip) doğruldu.
8. Sonra (ona) yaklaştı derken sarkıp daha da yakın oldu.
9. (Peygambere olan mesafesi) iki yay aralığı kadar, yahut daha az oldu.
NECM/1-11.ayet

Bir şey daha ekleyeyim lemegetonda bir davet deneyi paylaşılmıştır medyumların yaptığı hazırlıklardan ve gelen varlıktan söz edilmiştir.
Kabala yada lemegetona ilgi duyanların dilden dile dolaştırdığı sahih olduğuna inadığı ve yaşananların birebir notları olduğuna inanılır.
Orda davete icabet eden şeytan şöyle diyor:
“Bizim ilah olmak gibi bir hevesimiz yok insanlar bizim ilah olmak istediğimizi sandılar halbuki siz bizden yardım istediniz bizde size acıdık yardım ettik çünkü sizler gerçekten yanlız bırakıldınız diyor” bu hem en başta bahsettiğim ayeti tastikliyor şeytanlara sığınma ve şeytanların insanların taşkınlıklarını artırması mevzusu.
Hemde yine kurandaki insanların cinleri ilah edinmesinden bahseden ayetleri.
Bu husustada kafalar karışıyor.
Süleyman Aleyhisselam’a bağlı cinler acaba gerçekten sadece insanlara yardımmı etmek istedi tabi oradaki konuştuğu lafın çoğu yalanda doğruluğu olan azınlık kısmı eleştiriyorum.
Yada insanlara ilah olduğunu aktardıkları halde rablerinin onlara mağfiret edeceğinemi inanıyorlar.

__________________
1,2. Battığı zaman yıldıza andolsun ki, arkadaşınız (Muhammed haktan) sapmadı ve azmadı.
3. O, nefis arzusu ile konuşmaz.
4. (Size okuduğu) Kur´an ancak kendisine bildirilen bir vahiydir.
5,6,7. (Kur'an'ı) ona, üstün güçlere sahip, muhteşem görünümlü (Cebrail) öğretti. O, en yüksek ufukta bulunuyorken (aslî sûretine girip) doğruldu.
8. Sonra (ona) yaklaştı derken sarkıp daha da yakın oldu.
9. (Peygambere olan mesafesi) iki yay aralığı kadar, yahut daha az oldu.
NECM/1-11.ayet

Bu konu hakkında bilgim yok azıcık bir doğruluk payı varsa bile şeytanın nekadar sinsi garrûr olduğu ortada ciddiye alıncak bir şey gibi gelmedi bana.

Tefsir kısmıni hocalarımız daha iyi bilir benim az bilgim burdaki ayetlerde hristıyanların hz İsayı ilahlaştırdakları için çünkü peygamberde olsan en üstün de olsan Rabbine yakın olmak, vesileler aramak gerekir yada bazı cahil muslümanların melek yada musluman cinleri ilahlaştırmasından kaynaklı olduğunu düşünüyorum kardeşim.

Ayrıca şunuda ekleyim biraz araştırdım baal veya ra isimleri iblis isimleri midir bilmiyorum ama ra=güneş ve baal=bereket,fırtına demekmiş yani bi nevi doğaya tapıyorlarmış.

57.)Onların yalvardıkları bu varlıklar, "hangimiz daha yakın olacağız" diye Rablerine vesile ararlar. Onun rahmetini umarlar, azabından korkarlar. Çünkü Rabbinin azabı gerçekten korkunçtur.

O insanlar putlara taparken aslında meleklere tapıyorlardı. Yani onlara göre putlar melekleri temsil ediyordu. Halbuki melek de olsa taş da olsa insan da olsa Allah'ın yarattığı her varlık Allah'a muhtaç ve Allah'ın yardımı olmadan kendilerini en ufak bir zarardan bile koruyamaz.
O ayette Allah'a o şekilde konuşan aslında melekler.

__________________
Taşı havaya atıp kafasını altına tutana ne olur?
To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.

Değerli kardeşim İsra suresi 57. Ayetin izahatındaki rivayetleri ifade edersek.
Müslim'in Sahih ‘inde Tefsir bölümünde Abdullah b. Mesud’dan, yüce Allah'ın: "Onların o tapındıkları da Rablerine hangisi daha yakın olacak diye yol ararlar" buyruğu hakkında şöyle dediği kaydedilmektedir: Bunlar, daha önce kendilerine ibadet olunan cinlerden İslam'a girmiş bir gruptur. Cinlerden bu grup İslam'a girdiği halde, önceden onlara ibadet edenler, ibadetleri üzere devam ettiler. Bir rivayette de şöyle denmiştir: Ayet-i kerime, cinlerden bir kesime ibadet eden Araplar hakkında inmiştir. Bu cinler, İslam'a girdikleri halde, onlara ibadet eden insanlar bunun farkına varmamışlardır. İşte bunun üzerine: "Onların o tapındıkları da Rablerine hangisi daha yakın olacak diye yol ararlar" ayeti nazil oldu. Yine Abdullah b. Mesud’dan nakledildiğine göre kastedilenler meleklerdir. Araplardan bazı kabileler onlara ibadet ediyordu. Bunu da el-Maverdi zikretmektedir.
İbn Abbas ve Mücahid de: Maksat Üzeyr ve İsa'dır, demişlerdir.

__________________
Yunusça sevgimizden anlamayana cevabımız Yavuzca olacaktır...

(Bir de böyle bir teori var. Yapay zekaya yorumlattım)
İsrâ Suresi 57. ayeti, Zecharia Sitchin gibi araştırmacıların popülerleştirdiği Sümer mitolojisi, Anunnaki uygarlığı, Nibiru (Marduk) gezegeni ve Dünya ziyareti / antik astronot teorileri ekseninde okuduğumuzda son derece ilginç bir sembolik çakışma ortaya çıkar.
​1. Teorik Metin Analizi ve Klasik Bağlam
​Ayetin merkezindeki ifade şudur:
​"Onların yalvardıkları bu varlıklar da Rablerine daha yakın olmak için vesile ararlar..."
​Klasik tefsirlerde bu ayet; Mekkeli müşriklerin tanrılaştırdığı melekler, cinler veya Hz. İsa/Hz. Üzeyir gibi insan/üstün varlıkların aslında ilah olmadığını, kendilerinin de Tanrı’ya kulluk eden, O’na yaklaşmaya çalışan aciz birer yaratık olduğunu vurgular.
​Ancak Antik Astronot/Sümer Metinleri perspektifinden bakıldığında olay bir "Mitolojik/Teknolojik Hiyerarşi" boyutuna taşınır.
​2. Anunnaki ve Marduk Teorisi Bağlamında Yorum
​Tanrılaştırılan "Gökten Inenler" (Anunnaki): Sümer metinlerinde Anunnaki, "Gökten Dünya'ya inenler" olarak tanımlanır. Antik insanlar kendilerinden teknolojik, biyolojik ve ömür açısından katbekat üstün olan bu varlıkları (Enki, Enlil, Marduk) "Tanrı/İlah" sanıp onlara tapınmış, dualar etmiş ve heykellerini dikmişlerdir.
​"Onların Yalvardıkları Varlıklar" Cümlesinin Karşılığı: Ayette geçen “Müşriklerin kendilerine dua edip yalvardıkları varlıklar” ifadesi, antik çağ insanlarının tanrı sandığı Anunnakilere doğrudan denk gelir.
​Sistemin Gerçek Hakiki Sahibi (Rab): Ayet, insanlığın tanrılaştırdığı bu göksel ziyaretçilerin (Anunnakilerin) de ilah olmadığını söyler. Onlar da Evren’in Gerçek Yaratıcısına (Rab) muhtaçtır; kendi varlıklarını sürdürmek, gezegenlerinin (Nibiru/Marduk) yörüngesini korumak ve evrensel yıkımdan kaçınmak için Evrensel İrade'ye başvurmak, O'na yaklaşacak "vesileler" aramak zorundadırlar.