Anlaşılan Allah c.c benim daha fazla yapmamı istiyor. Fakat yapmam gereken şeyler çoğalınca bocalayan birisiyim ve daha beter bi hale giriyorum. Tabi bu bi bahane değil, inşallah bu dediklerinizi uygulicam. Allah razı olsun sizden

Sen az uyku az yeme gece ibadeti işini sonra yaparsın şimdilik bunlardan önce söylediklerimi uygula.
Allah yardımcın olsun

Öncelikle hangi zikirleri çekiyorsan onları bırak ibadetini sadece namazla sınırlandır bir müddet bu şekilde devam et üstündeki kara bulutlar açılana kadar. Az yemek tüket ozelikle hayvanı besinlerden bir müddet uzak dur aklına her düşünce geldiğinde cevabin sadece ALLAH olsun ALLAH de bu şekilde seni dizginleyeme çalışan nefsinin önünü kes. Şimdi gelelim basklarin senin için düşündüklerine onlar senin gibi bir kemik parçasına bürünmüş etten ibaret senden ne büyükler nede küçükler senin gayen sen olmalısın başkaları olmamalı. Okuduklarını karşılık bir beklenti içinde olmamalisin önce kendini tanımalısın kendi bilen Rabbini bilir kendini bilen tüm sorunların üstesinden gelir.

Hikâye yıllar önce bulunduğum şehire İstanbul’dan bir tiyatro grubu gelmesiyle başlıyor. Yakın bir arkadaşım ve ailesi bu kültürel etkinliğe katılıyor. Tiyatro sahnesine dönüştürülmüş sinemaya gidip oyunu izlemek üzere koltuklarına oturuyorlar. Oyun başlıyor. Oyunun kahramanları arasında insanlara kötülük yapan olumsuz bir karakter var. Oyun ilerledikçe seyircilerden bir kısmı bu kötü adamın yaptıklarına çok kızmaya ve zaman zaman sahneye müdahale etmeye, oyunculara kızmaya başlıyorlar. Örneğin kötü adamın arkadan yaklaştığı oyuncuya, ‘’Dikkat! Arkandan yaklaşıyor!’’ gibi ikazlar yapıyorlar. Yada kötü adama kızıp hakaret edenler oluyor. İzleyicilerin bu müdahaleleri giderek öyle hale gelmiş ki bir noktadan sonra oyun sürdürülemez olmuş. Oyun durdurulmuş ve ana karakterlerden birini oynayan oyuncu izleyiciye dönerek, ‘’Sayın izleyiciler bu izlediğiniz bir oyun gerçek değil! Lütfen sahneye müdahale etmeyin, sahnedeki oyunculara laf atmayın..’’ gibi şeyler söylemiş.
Düşünce dediğimiz insana özgü önemli fonksiyon da zihnimizde oynanan bir tiyatro oyununa benzer. Bizi bu denli etkilemesinin sebebiyle tiyatroda oyuna müdahale eden izleyiciler gibi onu gerçek zannetmemizdir. Düşünce dediğimiz bu dahili tiyatronun senaristi ve yönetmeni zihnimizdir. İnsan zihninin en temel vazifelerinden birisi düşünce (senaryo) üretmektir. İşin aslı zihnimizdeki çoğu düşünceyi biz seçmeyiz. Elbette bazen bazılarını kendimiz seçeriz ama zihnimizdeki düşüncelerin çoğu kendiliğinden bir anda ortaya çıkar. Her gün aklımızdan binlerce faydasız ya da bize yardımcı olmayan düşünce geçer aklımızdan geçmelerini engelleyemeyiz.
Ama bu düşüncelerin ortaya çıkması bunlara İTAAT etmemiz gerektiği manasına gelmez. Bu düşünceleri sosyal medyaya göz atarken ya da internette gezinirken karşımıza çıkan reklamlar gibi ele alabiliriz.. Reklamların ortaya çıkmasını engelleyemezsiniz ama bunlara tıklamanız ya da satılan ürünü almanız şart değildir.
Alternatif bir metot olarak düşüncelerinizi gelen kutunuzdaki istenmeyen e-postalar gibi görebilirsiniz, bunların istenmeyen posta olduğunu anladığınız anda hiçbirini açmanıza ve okumanıza gerek kalmaz.
İnsanın düşüncesi vasıtasıyla geçmişi analiz etmesi veya geleceği planlayıp öngörebilmesi elbette zaman zaman ona avantaj sağlayan bir hususiyettir lakin bunun neredeyse her şeyi veya bütün zamanları ihtiva eden hale gelmesi yarardan çok zarar getirmeye başlar. Bu itibarla son yıllarda insanın yaşadığı anda var olabilmesini güçlendirmeye yönelik farkındalık artırıcı metotlar, ruhsal rahatsızlıkların tedavisinde ön plana çıkmaya başlamıştır. Bu zaten tasavvuftaki İbnü’l-Vakt anlayışıdır. Zaman dediğimiz şey, iki nokta arasındaki harekettir. Çünkü ‘dün’ ve ‘yarın’ ölüdür. Şu anı yaşasak bile, bir saat hatta üç dakika sonrası bile ölüdür. “Bu nedenle insan, bazı bilgileri ve geçmiş yaşantıları unutmak istediğinde onları belleğinden siler. İnsan, hatırlamak istemediği anıları ve kendisine acı veren olayları, belleğinin ve gönlünün mahzenine atar. Çünkü acı veren şeyleri, sürekli hatırlayarak yaşamak çok zordur.” Hâlbuki insanın ibnü’l-vakt anlayışı içerisinde içinde bulunduğu anı yaşaması, geçmişin sıkıntılarını ve geleceğin kaygılarını yaşadığı zaman dilimine taşımamasına neden olur.

Ben kendimi sürekli sorgulayan bir insanım ve uzun zamandır zihnim kapalı gibi. Hayat sanki önümden geçiyor ve bunda dışarıdan bakıyormuş gibi bir haldeyim. Sorunların nedenlerini de biliyorum fakat imtihan olduğunun farkındayım yinede içsel kabullenmiyorum bu duruma. Enerjimi alıyor benden hiç birşey yapasim gelmiyor ve herşey mecburmuş gibi geliyor bana. Bundan yaklaşık bir buçuk sene önce Allah bana bir vesile ile bu sıkıntılarımı almıştı ve hayatım çok değişmişti fakat ben bu durumu günahlar işleyip berbat ettim ve eskisinden daha beter bi hale girdim. Allah şükür ne olursa olsun ibadetlerimi eksiltmedim. Bilirim bu engeller beni daha olgun birisi yapacak fakat hayat boyunca bir arayış içindeyim ve yaş geldi 32 ye ve ben hala arayış içindeyim. Bu durum neden böyle diye sormicam imtahanim bu eyvallah ama ne yapmam gerek ki bu sıkıntılarım açılsın. Bir çok ibadet ediyorum ve Allah'a güveniyorum da ve inanıyorum ama yok abi olmuyor. Kurtulamiyorum ya olmuyor çıkamıyorum bu durumdan. Desem ki içim fesad veya kötü bir insan olsam ozaman anlarım ama öyle bi durum da söz konusu değil. Haa şöyle bir durum var ama kendimi yaşamaya başlasam ve isteklerim doğrultusunda hareket etsem ozaman bol bol günah işlerim ve asıl sıkıntı burda işte. Bu potansiyel var bende ne yapım içimde bi karanlik tarafım var evet ve ben bunu açamıyorum. Çok dua ediyorum yarabi güzel ahlâk sahibi eyle beni ama yok. İcimdekini geriye atıyorum ama aç kurt gibi fırsat bekliyor. Sanki bir yaşamamzliklar var ukte kalmış içimde bunları istiyorum ve bunlar helal daire içinde olmayan şeyler. Savaş veriyorum ya kendimle savaş içindeyim.
Ben zaten farz olan şeyleri ve daha fazlasını yapıyorum. Şimdi ramazandan sonra inşallah bu az uyku ile az yemeyi de uygulicam ki bu kolay olmicak benim için. Bakalım hayırlısı olur inşallah

Kardeşim ağzına sağlık güzel cevaplamissin. Hepsini tek tek okudum. Anlamaya çalıştım. Çok açık aslında işin aslı kendimizi bilip ne yaptığımızın farkinda idrakinde olabilmek asıl gaye.

Arayış içindeyseniz size tavsiyem bir mürşidi kamil bulmanızdır. Mürşidi kamil (Allah dostu) olan kişi sizin elinizden tutup hedefinize en emin ve stabil bir şekilde varmanızı sağlayacak. Size kendinizi gösteren bir ayna görevi görecektir. Eğer bir mürşidi kamile bağlanmak istersen sana bir Allah dostunun adresini tarif ederim

Eyvallah ama Almanya'da ne arasın Mürşid

Allah dostları heryerdedir. Hem bedenen hem manen. Almanya da sana tavsiye edeceğim Allah dostunun vakfı var. Mürşidin oradaki vekillerinden birinden tövbe intisap edersen mürşidinde bu işten manen haberi olup seni tanıyacak belki de rüyana gelecektir.

Bilemedim şimdi nedesem. Mürşide bağlanmak nasıl birşey onu da bilmiyorum.