Neye inanacağım, ne yapacağım?

Allahım Hayırlıysa ver dememiz ve Hayırlısını istememiz lazım.

Ya Allah sorarsa neden duandan vazgeçtin diye? O her şeye kadirdir. Hayırsızı hayırlıya çevirmeye de gücü yeter. O zaman sonsuza kadar aynı şeyi istemek mi gereklidir? Bu bir paradoksa çıkıyor sanırım.

Israrcı ya da kararlı olmakta bu yüzden önemlidir. Ne istediğini bilmen gerekir. Ve olmuyorsa vazgeçmeyi bilmek gerekir.

"Hayırsızsa hayıra çevir" sözü bana çok doğru gelmedi. Taktir Allahındır. Kişi en sevdiği ile sınanır eğer bu ayrılık sınavınsa manen yara alırsın. Allah herşeyi hakkıyla bilendir. Belki seni çok sevdiğinden onunla aranıza engeller koyuyor. Belki bir araya geldiğiniz anda bir felç geçirip ayrılmanız gerekecek. Bu belkiler o kadar çok ki.

Müminer yakışan şudur.
İster cefa ister vefa,
Kahrın da hoş lütfunda hoş.
Bir dert gönder yahut deva!
Kahrın da hoş lütfunda hoş.

Hoştur bana senden gelen,
İster hırka, ister kefen,
Ya taze gül yahut diken,
Kahrın da hoş lütfunda hoş.

Unutmamalı ki yaradanın ol demesi yeterli iken oldurmuyorsa bu senin için hayırlı olandır ya da ileride olacak bir şey ise acele etmeninde bir manası olmaz. Düşünki sizi ayrılığa düşüren bir akrabasının vefatı söz konusudur, ya da ruhen bir olgunluk safhasındadır. Vakit Allahın tayin ettiği bir vakit olacaktır sen umudunu kaybetmeden istemeye devam etmelisin. İsteme o hayırsızsa hayırlı yap şeklinde olması bana doğru gelmiyor.

Aksi halde isyan boyutuna sürüklenirsin. Allah erkeğin kadına kadının erkeğe aşkını yasaklamamıştır ( helal çerçevesinde) Her aşk yunus gibi olmalı aşık olduğun kişide rahmanı bulmalısın aksi halde bu da Rahmana dokunabilir.

Düşün ki Ey rabbim o sevdiğime verdiğin güzellikler senin deryanda damla bile olamaz, o bu kadar güzelken kim bilir sen nekadar güzelsindir. Gibi bir yaklaşım seni Allaha yaklaştırır. Aksi davranışlar her zaman uzaklaştırır mazallah.

Allaha emanet ol. Hakkında Hayırlısını versin Yaradan.

Not: Bir ressama dahi o yeteneği veren Allahtır. Onun dilemesi, ilhamı ve dahi verdiği akılla yapılan bir sanat çalışmasında Allah varsa Kimbilir kendisi nasıl bir güzelliğin merkezidir.

__________________
Ahlaksız Alimin Alameti Kibirdir.

Ahlâksız kalmış güç insanı Firavunlaştırır.
Yarım ahlâklı iktidar insanı Yezidleştirir.
Terbiyeden yoksun bir servet insanı Karunlaştırır.
Ahlâksız ilim insanı Bellamlaştırır…
Güç zehirlenmesine müptela olmuş lâ dini düzen dünyaya bir yüktür.

“Kibirlenenler için cehennemde bir yer mi yok?” (Zümer Suresi 39:60 ).

Belam= terbiyesiz, aç gözlü, pisboğaz, obur
2. Bel'am din pazarlamacısıdır

Dua edemediğim zaman (çalışırken vs) çok rahatsız oluyorum. Kendimi Allah'a bırakmak istiyorum artık. Çok yoruldum. Ama ben iki gün onunla iki gün bununla gezeyim diyebileceğim bir insan değilim. Bir insan sevdim onu da çok istiyorum. Tekrar geri kazanmak istiyorum. Ben Allah'a yalvarmayayım da ne yapayım? Herkes bırak diyor herkes önüne bak diyor. Ben nasıl bakayım önüme de onu bırakayım? Dua etmekten nasıl vazgeçeyim? Olmaz denir mi? Kabul olmadı duam der miyim? Dememem gerek. Sürekli dua ediyorum kendimi insanlardan soyutladım. Sürekli ibadet ve Allah'a yalvarmak istiyorum. Bu sebeple de araştırarak farklı dualar buldum. Boğulmuş hissediyorum. Israr etme gibi cümleler duyunca çaresizliğe kapılıyorum. Allah'tan başka kimsenin bana yardım edemeyeceğine inanıyorum. Günlerdir evimde değil arabada arka koltukta uyuyorum. Eve giremiyorum. Yalnız durmak Allah ile baş başa kalmak istiyorum. Ne yapacağım bu aşk nasıl bir şeymiş böyle? Siz takvada üstte olabilirsiniz size basit gelebilir, ben ise cahil bir gencim. Yukarıdan aşağıya bakıp iyi dileklerde bulunuyorsunuz Allah razı olsun. Ama buradan bakınca öyle olmuyor ki. Allah ile konuşmak istiyorum sürekli konuşuyorum. Ama bir taraftan da ısrar etme gibi şeyler duyunca acaba diyorum ki Allah bana kızıyor mudur? Acaba insanlar ile bana mesaj mı vermeye çalışıyor. İkilemde kalıyorum. Ama bilemem ki ben neyin hayırlı olup neyin hayırsız olduğunu ben bir kulum. Bu yüzden falcıya gittim hocalara gittim. İnsanım ben kulum hatalar elbette yaptım. Ama kurtulamıyorum büyüklerim içime bir sıkıntı dumanı basıyor ki anlatamam. Diyorum ki sonra benden kötü halde olan insanlar muhakkak var. Benim dert diye düşündüğüm şeyi tercih edecek insanlar var. O zaman da diyorum ki bu kadar kendimi harab etmeyeyim. Ama kendimi harab etmezsem de Allah'a nasıl yakaracağım? Titreyen bir kalple dua etmem için benim sürekli bu mevzuyu düşünüp Allah'a yalvarmam gerek. İnsanlara tahammülüm azaldı uzaklaşıyorum insanlardan. Arkadaşlarımla bir kahve bir çay içemez duruma geldim. Sürekli Allah'ın huzurunda olup ona yalvarmak istiyorum. Keşke Allah'a sarılabilsem de bütün gözümdeki yaşları onun önünde akıtabilsem bu konuyla ilgili. Aynı zamanda hamdolsun ki sağlığım yerinde ve ailem yanımda. İnsan nasıl bir canlı sahip olduklarını biliyor ama daha fazlasını istiyor. Ama istemek, dua etmek Allah'ın büyüklüğünü kabul etmektir. Burada bir yanlış yok. Bu durumun geçeceğini biliyorum ama kuruntu yapıp şu an birisiyle mi birlikte, şu an ne yapıyor vs diye şeyler aklıma geliyor. O duman yine içimi kaplıyor. Ben kabul ediyorum kendi kendime yaptım ve bu ayrılık beni buldu. Harama bulaştım ve cezasını çekiyorum. La ilahe illa ente subhaneke inni küntü minezzalimin. Yarabbi ben kendine zulmedenlerden oldum beni bağışla. Anladım ki hiç bir insan, hiç bir canlı bana yardımcı olmayacak. Sadece Allah bana dilediğimi verir isterse. Ben istesin diye çabalamak istiyorum. Ben eğer gönlümdeki hayırsızsa onu hayırlı etsin sonra da bana nasip etsin diye dua ediyorum. Belki hayırsız bir insanın düzelmesine vesile olacak bu dua. Neden ısrar etmemem gerekiyor anlayamıyorum. Ve istediğim olması mümkün olmayan bir şey değil. Öyle olsa bile Allah için imkansız yoktur. Tek güvenmemiz gereken bu değil midir? Yapmam gereken tek şey Allah'a yalvarmak. Ben yoksa bu işin içinden çıkamıyorum saygıdeğer büyüklerim.
Bir çok uygulama gördüm. Gece yatmadan okuyunca istediğin bir şeylerin cevabını alabiliyormuşsun. Bunları denemeye çalışıyorum. Geri çevrilmeyen dualar diye Cübbeli Ahmet hocanın videoları var onları izliyorum. Bir tanesinde diyor ki gök yere insin dese inermiş. Çok fazla dua var. Çok fazla uygulama var. Ama ben tedirgin oluyorum dua ederken Allah bana kızıyor mu diye. Hem diyorum sana şükretmen gereken bir sürü şey verdim neden hala bu kızı istiyorsun diye kızar diye, hem diyorum bunlar şeytanın bir vesvesesi mi acaba, dua etmeye ve onu ısrarla istemeye devam etmeliyim. Ben işin içinden çıkamadım büyüklerim.

Dua kapısını asla terk etmeyeceğim. Israrla onu isteyeceğim. Allah'tan beni olmayacak bir şeye umut besletmemesini isteyeceğim. Rüyalarımda belli şeyleri görebilmeyi isteyeceğim. Allah günahlarımızı affetsin. Bu dua etmedeki güçlük şeytanın bir oyunu mu? Yoksa Allah bana bu konuda dua etme mi diyordur bilmiyorum.

Panik yapıyorum, bazen aceleci davranıyorum, içim titriyor sıkışmış hissediyorum. 8 ayı geçti. Ben hala bu durumdayım. Allah'ın bu hallerimi isyan olarak algılamasından korkuyorum. Allah'ım gerçekten bu isyan değildir. Ben kulum benim görevim dua etmektir, kabul edip etmemek senin elindedir. Vermiş olduklarına hamdolsun. Sen alemlerin rabbisin. Lutfedip gönlümdekini benim için hayırlı kıl ve onu bana nasip et. Senin bahçen geniştir, senin hazinen sonsuzdur. Senin olanakların sonsuzdur. Sen ol dersin ve olur. Sen istersen her şey olur, lütfedip iste, gönlümdekini ver yarabbim. Amin.

Kısa bir zaman ve bu durumu zamana bırakmalısın. Senin için hayırlı olan neyse o nasip olsun.

Peygamberimiz bunalınca dağa çıkardı, ben de insanlardan uzaklaşmaya çalışıyorum. Öyle Allah'a yakın olmaya çalışıyorum. Seccadede kıvrılıp uyuyorum. Şimdi desem ki bu nasıl bir histir; sanki bu bir isyan olacakmış gibi, ama rahatsızlık verdiği doğru. Korkuyorum Allah başıma büyük bir musibet verir diye. Sizce öyle midir? Kul olarak görevim hislerimi Allah'a samimiyetle bildirmek değil midir?
Bu çok ince bir çizgi midir Allah'a yakarıp içini dökmek ve isyan arasında olan?
Allah'ım şüphesiz verdiklerin çok kıymetlidir. Olanaklarım ve sağlığım için, beni seven insanlar için sana hamdolsun. Yalvarırım bana kızıp gazap etme. Yüreğimde bir üzüntü var. Sen bunu onar ve bana gönlümdekini hayırlısıyla nasip et.

Yüreğimde üzüntü var demek Allah'ın gücüne gider mi? Bana der mi ben sana sağlık verdim, aile verdim, iş verdim rızık verdim. Daha ne üzüntüsünden bahsediyorsun diye?

Dua, kulluğun gereğidir. Yoksa dua, Allah’ın meydana geleceğini ezelde takdir ettiği şeyin gerçekleşmesini önlemesi, takdir etmediği şeyin meydana gelmesini sağlaması için yapılan bir amel değildir. Ayrıca duadan maksat Allah’ın bilmediği şeyi ona hatırlatma manasını asla taşımaz. Dua kişinin kulluğunu göstermesi, aczini ve ihtiyacını Allah’a arz etmesidir.
Bakara suresi 186. Ayet lafzı anlamıyla her duanın Allah tarafından karşılık bulacağını düşündürür. Fakat ayetin dil yapısı ve derin anlamı böyle bir düşüncenin isabetli olmadığını gösterir. Daha açıkçası ayet, duaya icabetin kullara yönelik bir ilahi lütuf ve inayet olduğuna dolayısıyla her duaya her zaman ve zeminde icabet edilmesi gibi bir mecburiyet bulunmadığına işaret etmektedir. Bu noktada ‘’Ayetteki ifade yapısı Her kim dua ederse Allah da o kimsenin duasına icabet eder’’ şeklinde bir şart-cevap kurgusuna sahiptir. Böyle bir ifade telazüm, yani iki şeyin karşılıklı olarak birbirini gerektirmesi sonucunu verir’’ şeklinde bir argüman ileri sürülemez. Çünkü burada söz konusu olan şart duayı icabete bağlamaya değil, soruyu cevaba bağlamaya yöneliktir. Bunun içindir ki ayette (Dua ettiğiniz takdirde bende icabet ederim) denilmemiş bilakis ‘’ وَاِذَا سَاَلَكَ عِبَاد۪ي عَنّ۪ي فَاِنّ۪ي قَر۪يبٌۜ اُج۪يبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ اِذَا دَعَانِۙ’
Şeklinde bir ifadeye yer verilmiştir. (İbn Aşur, et_Tahrir ve’t-Tenvir ikinci cilt sayfa 179)

__________________
Yunusça sevgimizden anlamayana cevabımız Yavuzca olacaktır...

Evet icabet ve kabul farklı şeylerdir demek istiyorsunuz hocam. Allah'ın icabet ettiği şüphesiz ayetle sabit, bizi duyduğu gördüğü şüphesiz doğru. Ama kabul olacaksa da bunun şartı duanın olacağına kabul olacağına inanmak değil midir?