Tövbe ederken rabbimden utanıyorum

[Allah dostu1]

Selamun aleyküm değerli büyüklerim. İşlediğim günahlardan dolayı yemin ederim çok pişmanım. Her namazımda istikrarsız tövbe ediyorum. Ama tövbe ederken o kadar Rabbime karşı utanç hissediyorum ki. Bu normal mi yüzüm yokmuş gibi hissediyorum. Ama yemin ederim yalvara yakara pişmanlığımı dile getirmeye çalışıyorum. Rabbimin kudretinden affından asla şüphem yok. Lakin böyle bir durum içine girebiliyorum. Nasihatlerinizi bekliyorum. Saygılar hürmetler.

[☆Yusufiyeli]

Allah dostu1 Nickli Üyeden Alıntı

Selamun aleyküm değerli büyüklerim. İşlediğim günahlardan dolayı yemin ederim çok pişmanım. Her namazımda istikrarsız tövbe ediyorum. Ama tövbe ederken o kadar Rabbime karşı utanç hissediyorum ki. Bu normal mi yüzüm yokmuş gibi hissediyorum. Ama yemin ederim yalvara yakara pişmanlığımı dile getirmeye çalışıyorum. Rabbimin kudretinden affından asla şüphem yok. Lakin böyle bir durum içine girebiliyorum. Nasihatlerinizi bekliyorum. Saygılar hürmetler.

Bakara 160. Ayet: ‘’ Ancak tövbe edip durumlarını düzeltenler ve gerçeği açıkça ortaya koyanlar (lanetlenmekten) kurtulmuşlardır. Çünkü ben onların tövbelerini kabul ederim. Zira ben tövbeleri çok kabul edenim, çok merhamet edenim.’’
Kısacası ilahi lanetten kurtulmakla ilgili istisna ayette üç şarta bağlanmış görünmektedir. Birinci şart tövbe yani küfür ve kafirlikten vazgeçip iman etmek ikincisi hem niyet hem fikir, düşünce ve hem de amel, davranış düzeyinde kendini ıslah etmektir. Üçüncüsü ise Allah tarafından indirilen en büyük ihtimalle Hz. Muhammed’in nübüvveti Kuran vahyi ve İslam davetine ilişkin delilleri, gerçekleri gizlemek yerine bunları açıkça dillendirmek dolayısıyla hem kendini hem Müslümanları din konusunda ifsat etme yanlışını bu şekilde telafi etmektir.
Bu üç şartı yerine getirenler, ayetin (işte onlar benim affedeceğim kimselerdir. Ben tövbeleri çokça kabul eden çokça affeden ve çokça merhamet edenim) şeklindeki ikinci kısmında ‘’Allah tarafından bağışlanacak ve ilahi rahmete nail olacak kimseler’’ diye anılmıştır. Burada ‘’tevbe’’ fiilinin Allah’a izafe edilmesi söz konusudur. Yani Allah’ın söz konusu kimseleri bağışlaması (işte benim affedeceğim kimselerdir) diye ifade olunmuştur. ‘’Tevbe’’ lafzı ‘’geri dönmek rücu etmek anlamındaki (tevb, tevbe, metab) kökünden türemiştir. Bu lafzın fiil formu insana izafe edildiğinde ‘’günah ve masiyetten pişmanlık duyup taat ve itaate dönmek’’ Allah’a izafe edildiğinde ise ‘’masiyetten itaate döneni affetmek’’ ya da ‘’ günahtan nedamet duyan kula af ve merhametle dönmek’’ manasına gelir. Tevvab ise Bakara süresi 37. Ve 54 ve 128. Ayetlerde de geçtiği üzere Allah’ın kuldan sadir olan samimi tövbeleri çokça kabul ettiğini belirtir. Dolayısıyla ‘’tevvab’’ ismi Allah’ın iradesinin gazaptan rıza rahmet ve merhamete döndüğünü belirtir. Ayette ‘’tevvab’’ isminin ‘’çokça merhamet eden’’ anlamında ‘’rahim’’ ismiyle birlikte zikredilmesi de bunu gösterir.
Sonuç olarak Bakara süresi 160. Ayet Allah tarafından indirilen ve ‘’beyyinat-huda’’ diye nitelendirilen gerçekleri gizleme günahından samimi şekilde pişmanlık duyup iman dairesine giren ardından hem inanç hem davranış olarak kendisini ıslah edip söz konusu gerçekleri açıkça dile getiren kimselerin ilahi lanete uğramayacaklarını dahası bu kimselerin masiyetten itaate dönüşlerinin Allah katında kabul göreceğini ve bunun da onlara ilahi rıza ve rahmet olarak tecelli edeceğini bildirir.

[NGB]

Allah dostu1 Nickli Üyeden Alıntı

Selamun aleyküm değerli büyüklerim. İşlediğim günahlardan dolayı yemin ederim çok pişmanım. Her namazımda istikrarsız tövbe ediyorum. Ama tövbe ederken o kadar Rabbime karşı utanç hissediyorum ki. Bu normal mi yüzüm yokmuş gibi hissediyorum. Ama yemin ederim yalvara yakara pişmanlığımı dile getirmeye çalışıyorum. Rabbimin kudretinden affından asla şüphem yok. Lakin böyle bir durum içine girebiliyorum. Nasihatlerinizi bekliyorum. Saygılar hürmetler.

Bakara 160 ayet: Ancak tevbe edip hallerini düzeltenler ve gizledikleri gerçekleri açıklayanlar başka; ben onların tevbesini kabul ederim. Çünkü ben, tevbeleri çokça kabul eden ve merhameti bol olanımdır.


Kuranı kerimde pek çok ayette tevbe ile ilgili açıklamalar var.Hal böyle olunca işte tevbe eden samimi ve üstteki ayette dikkat edilcek kelime tevbe edip hallerini düzeltenler diyor.İşte halden kasıt ettiğin tevbeye sadık olacan ve önce yaptığını hataları b ir daha yapmayacanki.Üstünede bol bol gene günlük 100 kere estagfirullah el azim çekmek lazım ben öyle yapıyorum.100 dedi isem oda yalan çünkü bazen o 100 1000 de oluyor.Neden işi sağlama almak lazım.Burda kişi şunu merak eder.Neyi tevben kabul oldumu.Eğer tevben de samimi isen ve Allah CC senden razı ise onuda sana rüyada gösterir.Anca rüyada göreceksin.İşte rahmani dini içerikli rüyaların bazılarının yorumu şudur.Allah senden razı gibi manası olurda işte bu tip rüyayıda hak edene gösterir.Dini içerikli rüya görünce araştırırcan manası Allah CC senden razı ibadetlerden razı gibi mana çıkarsa anlarsınki doğru yoldasın.
Burdaki tek olay tevbene sadık olmak önceki hataları bir daha yapmamak.Eğer zaten mümin kul olarak ölürse kişi.Ahirette görecek amellerini ve tevbesi kabul oldumu olmadımı yada en basiti zaten cennete gidecek olan ölümünden belli oluyor.Kabirde sağdan pencere açılır mevzu var.İşte soldan açıldımı zaten olay bitti kişi gitti cehenneme.

Burdaki tek kıstas şu islamın emir ve yasaklarına harfiyen uyup ona göre yaşamak.Emir ve yasaklar belli.Bol bol da tevbe şart.

Hatta kişiye rüyada misal ya tevvab okutulursa yada El Afüvv gibi esma görürse işte oda bolbol tevbe etmen gerekir manası çıkar.Hatta gördüğü esmayı çekse onun için hayırldır.

Ama şurası kesin ayetlerde ben çok merhametliyim diye kendini anlatan rabbimiz.Kısaca tevbe etki.Rahmetime alayım demek istiyor.

[☆Yusufiyeli]

(Bakara suresi 160. Ayet)
Illa'ya Arapça'da "edat-ı istisna" deniliyor, "şunlar müstesna" demek.
Ille'llezine tabu. "Şunlar hariç ki tevbe ettiler."
Tevbe etmek, "yaptığı hatayı bırakıp doğruya dönmek" demek. Hataları, büyük suçları, günahları; hakkı saklamak, söylememek, gizlemek, susmaktı. Tevbe ettiler.
Ve aslehu. “Hallerini islah ettiler, kötü hallerini düzelttiler; salih, güzel bir hale geldiler."
Demek ki yanlış yolu bırakacak, güzel hale bürünecek.
Ve beyyenu. “Bir de anlatacak, sustuğu, söylemediği şeyi söyleyecek."
Alimler kitaplarda açıklamışlar ki bazı suçlara sadece, "Tevbe ya Rabbi!" demek yetmiyor. O suç ne ise onu izale edecek hareketi de yapmak gerekiyor.
Burada suç; gerçeği gizlemek, söylememek. Tevbe ediyor, halini islah ediyor. Gerçeği gizlediğinin aksi gerçeği söylemek.
Ve beyyenu. O zaman gerçeği söyleyecek. Demek ki bu suçu işleyenlerin gerçek tevbesi sadece lafla, "Affet beni Allahım, hatamı anladım!" demekle değil. Bir kere halini düzeltecek, yanlış yoldan dönecek; bir de söylemediğini de söylemeye başlayacak.
Birisi bana karşı zulmetti, haksızlık etti. "Düzeltelim arayı!"
"Düzeltelim ama sen şu yaptığın tahribatı bir düzelt, ondan sonra düzeltelim! Sen ilk önce yaptığın zulümden, haksızlıktan dolayı ne kadar suç, günah işledin, ne kadar kimseye yanlış bilgiler telkin ettin; şimdi barışmak istiyorsun. Tamam, barışalım ama yanlışını itiraf et, hatalarını düzelt! Kirlerini, pislikleri bir temizle!"
Demek ki tevbe sadece sözle değil, yaptığı yanlışlığı düzeltmekle olur. Yanlışlığı bırakacak, doğrusunu yapacak.
Fe-ülaike etubü aleyhim. "İşte Ben, bunların tevbelerini kabul ederim."
Tabe fiili ilginç bir fiildir. Tabe-yetubü; kullar tevbe ediyor. Allah; ille'llezine tabu. "O kimseler ki tevbe ettiler." Ve etubü aleyhim. "Ben de onlara tevbe ederim." diyor.
Allah kullara nasıl tevbe eder; kullar Allah'a nasıl tevbe eder?
Bu incelik tevbe'nin kelime anlamında saklıdır. Tevbe, "yönelmek, dönmek" demek. Kul, Cenab-ı Hakk'a doğru yanlışından dönerse Cenab-ı Hak da ona doğru döner. "Onu kabul eder, tevbesini kabul buyurur, affeder." demek.
Allah'ın kullara tevbesi ala harf-i cerri ile kullanılır. Ve etubü aleyhim. "Ben de onlara, onların üzerine teveccüh buyururum. Rahmeti- mi kesmişken onlara tekrar döndürürüm." Kulların Allah'a tevbesi, ila harf-i cerri ile kullanılıyor. Tübtü ila'llah. "Ben Allah'a tevbe ettim." Taba'llahu aleyhim. "Allah da tevbe edenlere yöneldi." derken, ala ile kullanılıyor.
Kötü hallerinden dönenler, hallerini ıslah edenler, durumlarını güzel hale, uygun hale getirenler ve açıklamadıkları hakikatleri açıklayanlar;
şöyle bir şehirde doğduğu bizim kitabımızda yazılı. Orası Mekke'nin e Evet, Kur'an-ı Kerim Allah'ın kelamıdır. Evet, ahir zaman peygamberine "Evet sen Allah'ın hak peygamberisin! Evet, ahir zaman peygamberisi safi; taşların arasında 'Faran' denilen yer. Sonra hicret edecek; etti işte Hicret edeceği yer de ovalık, hurmalık bir yer; işte Medine..." deyiverirse; fe-üldike etübü aleyhim. "Ben de onlara teveccüh buyururum." diyor.
Tevbelerini kabul etmiş oluyor. Onların Allah'a yönelmeleri üzerine, Ve ene't-Tevvabü'r-Rahim. Burada Cenab-ı Hakk'ın iki sıfatı var
Allah da onlara rahmediyor.
Tevvab ve Rahim.
Tevvab, "çok teveccühkar" demek; kendisine yönelen, tevbe eden kullanına Allah da çok teveccüh ediyor. Tevbe etmeyi seviyor, tevbelerini kabul ediyor. Kelimenin manasını, kökenini bilerek, "tevbeleri kabul edici" diye tercüme edebiliriz. Tevvab, fa'al vezninde mübalağa siygasıdır. "Ben çok teveccüh ediciyim, tevbeleri çok kabul ediciyim!" demektir. Burada kulun tevbesini sevdiği, tevbe edenin de hemen afvu mağfiret olunacağına dair müjdeli bir mana var.
Rahim; "çok merhametli" demek. O da fail vezninde. Fail vezni iki şekilde olabilir. Bir fail vezninde sıfat-ı müşebbehe olur, bir de fail vez- ninde mübalağa siygası olur. Burada sifat-ı müşebbehe değil, mübalağa siygasıdır. Cenab-ı Hak çok teveccühkardır, kullarına yöneliverir. Kullar Mevlasına yönelince O da yöneliverir. Çok yönelicidir; afvediverir, yöne liverir. Çok merhametlidir, merhamet eder; azap etmez.
Mevlamız o kadar Tevvab iken bu kadar Rahim iken, bu kadar affedi- ciyken bu kadar bağışlayıcıyken, bu kadar Gaffar iken, günahları silecekken insanlar nasıl cehenneme giriyor?
Çünkü inat ediyorlar, günahta ısrar ediyorlar. Cenab-ı Hakk'ın rahmetinden, mağfiretinden, affediciliğinden, teveccüh buyuruculuğundan, Erhamü'r-rahiminliğinden istifade etmiyorlar.
Kusur kendilerinde!
Eskiden böyle şeyler yapan insanlardan tevbeler bu kadar kolay kabul edilmezmiş Bu tevbelerin kolayca kabul olması Ümmet-i Muhammed'e mahsus bir lütuf, bir lütf-1 ilahi, bir bağıştır. Eskiden tevbeler çok zormuş. Eski ümmetlerde cezaları çok ağırmış.
Bizim Peygamberimiz'in sıfatlarından biri; Nebiyyü't-tevbe, "tevbe peygamberi"dir. Bir sıfatı Nebiyyü'r-rahme, "rahmet peygamberi❞dir. Tevbe ve rahmet peygamberi olan Peygamber Efendimiz'in hatırına, bizim şeriatimizde tevbe edeni Allah affediyor.
Hatta günahına pişman olunca, gönlüne nedamet, pişmanlık ateşi düşünce, daha sözünü söylemeden affediyor. Söylemeye vakti olmasa, "Dur bakalım, eve gidince abdestimi alayım, namaz kılıyım da dua edeyim!" demeden yangın içine düştüğü, gönlünü yakmaya başladığı zaman affediyor. Böyle Erhamü'r-rahimin!
"Cenab-ı Hak kulunun tevbesinden o kadar çok memnun olur ki çok sevinir..." diye hadis-i şerifler de var.
Onun için ey kusurlu, günahkar, hatalı, perişan, şimdiye kadar çok isyan etmiş, çok hata işlemiş kardeşlerim! Allah'ın rahmetinden ümidi- nizi kesmeyiniz! Allah çok lütfedicidir, çok affedicidir, çok merhamet edicidir. Hatalarınızı hatırlar, anlar, hatalarınızdan döner, halinizi ıslah ederseniz Allah bağışlar. "Allah beni affetmez." diye düşünmek yanlış- tır, hem de haramdır! Allah'ın rahmetinden ümit kesmek yoktur. Allah'ın rahmetinden ümitli olun! Hemen şu anda tevbe edin; "Tevbe ettim ya Rabbi!" deyin! Allah'ın iyi kulu olun!
İnsanları şaşırtmak, saptırmak için şeytanın çok oyunları, hileleri, tuzakları, aleti edevatı, malzemesi vardır. Ama Cenab-ı Hakk'ın tevbekarların tevbesini kabul ediciliği ve Erhamü'r-rahiminliği var. Tevbe edin, şeytanın tuzağından kurtulun, Allah'ın rahmetine erin!
Tevbe edenleri, islah-ı hal edenleri, hakikatleri söyleyenleri Allah affediyor, edecek.
Ama bir de bunun aksi var.
(Kaynak: Bakara suresi Tefsiri cilt 4; Prof. Dr. Mahmud Esad Çoşan; sayfa:96-99 server yayınları)

[Allah dostu1]

Allah razı olsun değerli büyüklerim. Yüreğime su serpildi. Varolun. Saygılar.