Şeyh Nazım derin saygı ve muhabbet duyduğum büyük bir alim zattır. Birkaç müridinden şeyhin atalarının Trabzon’dan Kıbrıs’a göç ettiklerini duymuştum. (Ne kadar doğru bilemiyorum)
Burada oldukça mühim bir husus var. Bugünkü bazı tarikatlardaki gerek fetret dönemini gerek karmaşayı izah cihetinden de mühim. Şeyh Nazım Mevlana Halid'in Şeyh İsmail'e kendi yerine geçmek üzere el verdiğini ve tarikatın kuruluşundan bu yana her bir "mürşid-i azam"dan ötekine geçerek gelen büyük sırrı (sırr-ı azam) ona aktardığını ileri sürer. Şeyh Nazım'a göre tarikatın diğer kollarının silsilelerinde Şeyh İsmail'in yer almaması, onların kendisi tarafından temsil edilen kola göre daha aşağı pozisyonda olduklarına işaret eder:
‘’Bir şeyhden diğerine devam eden zincir bir kişide son bulur. Büyük şeyhimiz [Dağıstani] altın zincir'deki [vurgu benim] son bağlantıdır ve bu pozisyonu muhafaza etmektedir, ... [diğer] Nakşibendi şeyhlerinin bize olan biatlarını yenilemelerini istiyoruz, aksi halde [yaptıkları] sadece adlarının önüne unvan koy- maktan ibarettir ... Her şeyh [sadece] bir halef atamak zorundadır. Mevlana Halid Bağdadi Şeyh İsmail'i atamıştır, fakat pek çok Nakşibendi tarikatı silsilelerinde onu kaybetmişlerdir ve dolayısıyla Büyük- şeyh'in taşıdığı sırr-ı azam'ı da kaybetmişlerdir. Artık Şam'da, Halep'te ve Homs'daki pek çok Nakşibendi şeyhi bir halef belirleyemezler. Büyük şeyhimiz hariç hiç kimse bir halife atayamaz. Bunun nedeni bizim silsilemizde Şeyh İsmail'in yer almasıdır.’’
Şeyh Nazım'ın bu sözleri Nakşibendi tarihi üzerine mevcut literatür tarafın- dan desteklenir gibi görünmektedir. Butrus Abu-Manneh, Mevlana Halid ve Halidiye kolu üzerine bir yazısında, bir kaynaktan Halid'in "Bir tek müridim bile yok. Sadece Ismail [al-Anarani] yarı-mürid" dediğini aktarmakta ve buna ek olarak İsmail el-Enerani'nin Mevlana Halid'in sağ kolu ve ölümünden sonra da yerine geçmeye en yetkili kişi olduğunu belirtmektedir.