Dönülmez bir noktaya geldim.

Öncelikle Selamun Aleyküm,

Bir kız ile ilişkimiz vardı geçen sene ayrıldık. Benim duygularım hala ona karşı vardı. Geçenlerde bir arkadaşından görücü usulu birisinin vasıtasıyla bir yola girdiğini ve evleneceğini öğrendim. Üzerimde garip bir duygu var ne ağlayabiliyorum ne nefret kusabiliyorum nede birşey yapabilirim saman parçası gibi dağıldım resmen. Normal zamanlarda gayet neşeli sosyal bir kişiyim hayat sevincinde yerindedir. Ayrılık sonrası daha suskun olsun ve hayattan zevk alamıyorum. İçimdeki duyguları atamadım gibi. Herhangi bir kişiyle konuşmaya bile cesaret edemiyorum. Kadere ve Allah'a isyan etmiyorum ama olmaması beni bir günde 10 yıl yaşlandırdı. İnancım olmasa yüksek ihtimal bir intihar düşünebilirdim. İnancımdan onuda yapamıyorum. Hayatta bir çıkış yolu arıyorum. İstesem bildiklerim ile şuan çocukla kızı ayırır perişan ederim bunuda yaomak istemiyorum. Hayatta bir kişiyi istemiştim. Etmediğim dua kalmadı. Kimseye kötülükte yapmak istemiyorum. Kendime gelebilmem için sizlerden tavsiye istiyorum sevgili büyük Abilerim, Ablalarım kardeşlerim. Birde ben sizlere tanımıyorum. Sizlerde beni şuan ki durumum için sizlerden dua istiyorum. Allah rızası için dua ederseniz çok sevinirim.