![]() |
|
|||||||
![]() |
|
|
LinkBack | Seçenekler | Stil |
|
|
|
#1
|
||||
|
||||
|
Süleyman Aleyhisselâm Bir Çeşmede Elini Yüzünü Yıkamış. Bakınmış, Kimse Yok Yanında. Ne Bir İnsan Ne de Bir Hayvan; Bir Kirpiden Başka. Ona, “Git...” Demiş, “Bana Yumuşak Bir Şey Getir de, Elimi Yüzümü Kurulayayım...”
Kirpi Acele Koşup Minik Yavrusunu Getirmiş, Uzatmış Süleyman Aleyhisselâm’a, “Buyur...” Demiş, “Bununla Kurula...” Bakmış Süleyman Aleyhisselâm Kirpiye ve Yavrusuna, Yüzlerce Diken! “Hiç Olur mu Bununla El Yüz Kurulamak?” Diye Sormuş Kirpiye, “Git Bana Doğru Dürüst Yumuşak Bir Şey Getir!” Demiş. O Zaman Demiş, “En Allah’ın Nebîsi...” Kirpi, “Bundan Daha Sevgili ve Daha Yumuşak Bir Şey Yok ki Benim İçin...” Ne Engin Bir Merhâmet Hissi Anne Kirpinin Yüreğindeki!
(0 Beğeni)
__________________
Ne senle yaşanıyor Ne de sensiz oluyor Şu garip bomboş dünyada.. |
|
#2
|
|||
|
|||
|
Kirpi bile yavrusunu " pamuğum benim " diye severmiş.
(0 Beğeni)
|
|
#3
|
||||
|
||||
|
Bu güzel yazıya çiçeklerimi bırakıyorum.
(0 Beğeni)
__________________
Taşı havaya atıp kafasını altına tutana ne olur? To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts. |
![]() |
| Seçenekler | |
| Stil | |
|
|