Bir parça çarşı ekmeği

Rahmetli Siirtli Hacı İdris Amca anlattı.
Gavs-ı Kasrevi KSA zamanında sofiler, ''HAL'' denizinde yüzüyorlardı adeta.Siirtli sofilerden bir tanesi, Gavs-ı Kasrevi KSA’yi işitip Kasrik köyüne gitti.Ziyaret edip intisap etti.Günden güne bu sofinin hallerinde değişiklik oluyordu.Bu sofi de yerinde duramıyor, bulduğu her fırsatta Gavs-ı Kasrevi KSA’yi ziyarete gidiyordu.Bir kaç sefer ziyarete gittikten ve verilen vazifeleri (Vird,hatme, rabıta,sohbet ,hizmet) hakkıyla yerine getirdikten sonra Sadatlar, Cenabı Hakkın izniyle bu sofinin kalp gözünü açtılar.Bu sofinin kalp gözü açıldı ama dili de çözüldü. Normal şartlarda kalp gözü açılan bir insanın ketumlaşması,sır tutması,dilini muhafaza etmesi, gördükleri hakkında konuşmaması gerekir.Ki kişinin makamı ne kadar yüksek olursa o derece sır tutar,gördüklerinden ve yaşadıklarından sağda-solda bahsetmez,oralı bile olmaması icap eder..Ama bu sofide tam tersi olmuştu.Kalp gözü açıldı ama dili de çözülmüştü.İnsanların bazı hallerine ve özel durumlarına vakıf olmaya başlamıştı.Gördüğü herkese durumu ile ilgili sözler söylemeye başlamıştı.Kendi ailesi başta olmak üzere arkadaşları,akrabaları mesai arkadaşları ve yoldan geçenlerde buna dahildi.Kimisine yolun ortasında hatta kendi daire amirine dahi ’’senin boy abdestine ihtiyacın var’’ diyor.Ötekine ‘’sen yalan konuşmuşsun’’, ailesine ’’sen gıybet etmişsin’’ gibi özel durumlarını açıkça,herkesin ortasında söylüyordu. Başlangıçta ‘’delirmiş’’ gözüyle baktılarsa da, söylediği her şey doğru çıkmaya başlayınca, millet bu sofiye ermiş gözüyle baktı.Bu durum,kendi ailesi olmak üzere, komşuları, mesai ve diğer arkadaşları ile çevrede rahatsızlık oluşturmaya başladı.Bunu gören herkes sofiden kaçıyor.Ondan uzaklaşmaya çalışıyorlardı. Bir kaç ay bu hal devam etti.Herkes istisnasız bu durumdan şiddetle rahatsız olmuştu.Öyle ya! Siz bir arkadaş gurubu içindeyken bu sofinin size ’’senin boy abdestine ihtiyacın var’’ demesi, yerin dibine batmanıza yeter de artardı bile.Başta ailesi olmak üzere arkadaşları ‘’Bu durumu nasıl halledebiliriz?Bu sofiyi, yaşamış olduğu bu halden nasıl kurtarabiliriz? ‘’ Diye düşünmeye başladı.Sağa- sola danıştılar.En sonunda işi bilen biri, onlara’’BU HALİ KİM ONA VERDİYSE ANCAK O BU HALİ ÜSTÜNDEN KALDIRABİLİR’’ dedi.Bu durumu gidin şeyhine söyleyin, ancak o halleder dedi ve Kasrik köyünü yani Gavs-ı Kasrevi KSA’yi işaret etti.Ailesinden ve yakın arkadaşlarından birkaç kişi toplanıp Kasrik köyüne gittiler.Gavs-ı Kasrevi KSA’yi ziyaret edip sofinin bu HALLERİNİ anlatmaya başladılar. Gavs-ı Kasrevi KSA tebessüm ederek bir cümle buyurdular.MAL AVA! ONA BİR PARÇA ÇARŞI EKMEĞİ YEDİRİN.Herkesin yüzünde bir gülümseme, kalplerinde bir rahatlama olmuştu.Çünkü çözüm bulunmuştu.BİR PARÇA ÇARŞI EKMEĞİ.

(Malum bundan 50-60 sene önce bizim Siirt’te, çarşıdaki fırınlardan kimse ekmek almazdı. Her ailenin, evin kenarında bir tandırı olur. Anneler/ büyükanneler /nineler sabah namazını kılar.Abdestli ve zikir eşliğinde-ki küçüklüğümde defalarca şahit oldum.Hamur her çevrildiğinde salavatlar çekilir.Bu durum tandırın başında ekmek çıkıncaya kadar devam ederdi-hamur yoğrulur,tandıra verilir ve asla besmelesiz yenmezdi. Ancak il dışından bir misafir gelirse, kadru kıymetini anlatmak adına, çarşıdan birkaç ekmek alınır, sofraya konulurdu.)

Gavs-ı Kasrevi KSA’yi tekrar ziyaret ederek Siirt’e dönüş yoluna koyuldular.Yol boyunca bu ekmeğin nasıl yedirileceği konusunda senaryo üstüne senaryo yazdılar.En sonunda bir senaryoda karar kıldılar.Bunlar beş kişilik bir arkadaş grubu idiler.Genellikle tatil günleri ve diğer boş zamanlarında bir araya toplanır sohbet ederlerdi.Çarşı camisinde öğle namazını kılar.Şeyh Ebülvefa Hazretlerinin türbesine kadar bir tur atar.Fatiha okur ve geri dönerlerdi.Bu arkadaş grubu, her zaman yaptıkları gibi pazar günü Siirt çarşı camisinde buluşacak.Biri acıktım diyecek diğeri de karşıdaki Ammo Kejjo’nun fırınından bir ekmek alıp gelecek.Seri bir şekilde dağıtacak,Bu arada bizim sofi de bu ekmekten yiyecek ve böylece Gavs-ı Kasrevi KSA’nin buyurduğu emir yerine gelmiş olacaktı.

Evet!
Öylede yaptılar. Pazar günü Siirt çarşı camisinde buluşmak üzere sözleştiler.Pazar günü olduğunda, hepsi de camiye geldi.Öğle namazını camide kılıp dışarı çıktılar.Arkadaşlarından biri, senaryo gereği’’sabah evden çok erken çıktığını ve acıktığını’’ söyleyince diğeri’’yahu bizi yemekle uğraştırma.Şu karşıki fırından sana bir ekmek alayım.Yol boyunca atıştırır, açlığını giderirsin.Akşama da evde yemeğini yersin.Şimdi muhabbetimizi ve programımızı bozma’’ diyerek hemen karşıki fırına koştu ve bir tane ekmek alıp geldi.Hızlı bir şekilde bölüp herkese birer parça verdi.En sonunda bu sofiye de uzattı. Lakin hesap etmedikleri bir şey vardı.Sofi bu durumlarına ma’nen vakıftı.Arkadaşlarına şöyle bir baktı.Sonra ekmeği tuttu’’ Iııııı…Sanki ne yaptığınızı bilmiyorum.Vallahi yemeyeceğim….Yemedi de.Hepsi de dondu kaldı.Ne yapacaklarını şaşırdılar.Bunca senaryo ve emek boşuna gitmişti.

Bu sofideki hal birkaç ay daha devam etti. Memlekette bu sofinin halleri konuşulur olmuştu. Herkes bu sofiden uzak durmaya çalışıyordu.Baktılar ki hazmedemeyen bir çıkıp bunu vuracak.Vuranın başına bela olur.Sofinin çocukları da yetim kalır.En iyisi bir daha gidip durumunu Gavs-ı Kasrevi KSA’ye anlatalım.Belki bize başka bir yol buyurur veya üstündeki bu hali alır diye kararlaştırdılar.Hafta sonu toplanıp Kasrik köyüne gittiler. Gavs-ı Kasrevi KSA’yi ziyaret ederek Siirt’te yaşadıklarını ve ekmek meselesini olduğu gibi anlatılar. Sofiyi hazmedemeyen/bilemeyen cahil birinin çıkıp bunu vurabileceğini,vuranın başına bela olacağını,sofinin de çocuklarının yetim kalabileceğini söylediler. Gavs-ı Kasrevi KSA,bunları dinledikten sonra şöyle buyurdu.MAL AVA!BİZ SİZE SÖYLEMEMİŞMİYDİK.ONA BİR PARÇA ÇARŞI EKMEĞİ YEDİRİN.

Gene başa dönülmüştü.Çözüm bir parça çarşı ekmeği idi.Ama nasıl yedirilecekti?İşte bütün sorun burada.Zorla yedirelemeyeceğine göre bunun başka bir çözüm yolu olmalıydı.En sonunda biri şöyle bir fikir ortaya attı.Biz buna direk yediremiyorsak o zaman dolaylı yoldan yedirelim.Bir yemek tertip edelim ve ‘’çorba kazanına bu çarşı ekmeğini’’ doğrayalım. Böylece Gavs-ı Kasrevi KSA’nin emri yerine gelmiş olur.Senaryo gereği, gruptaki arkadaşlarından biri evinde bir ziyafet tertip edip grup arkadaşlarını ve dolayısı ile bu sofiyi de davet etti.Herkes o akşam toplandı..Çorba kazanına ekmeği doğrayıp sofinin şüphelenmemesi için sadece çorbanın suyunu servis ettiler. Sofra serilip ilk önce çorbalar konuldu. Sonra diğer yemekler dizilip sofranın ikmali tamamlanınca herkes sofraya oturdu. Ancak bütün gözler bu sofinin üstünde.Acaba ÇARŞI EKMEĞİ etkisini gösterecek miydi? Daha ilk kaşık çorba boğazından inmemişti ki yere düşen bir kaşık sesi ile birlikte odada şöyle bir ses yankılandı. ‘’Ahhh! Ocağımı söndürdünüz.Vallahi hepsi gitti.’’ Sofi hallerini kaybetmiş , kalp gözü kapanmıştı. Herkes rahat bir nefes almıştı.

Rahmetli Siirtli Hacı İdris Amcaya bizzat kendim o ekmeğin ne olduğunu ve hikmetini sordum. Güldü sadece ve şöyle cevap verdi.O ekmeği hazırlayan abdestli değildi.O ekmek abdestsiz hazırlanmıştı.Bütün mesele budur dedi.

İŞTE KURBANLAR!
ABDESTSİZ HAZIRLANAN BİR PARÇA EKMEĞİN VEYA YİYECEĞİN MANEVİYATIMIZ ÜZERİNDE BU KADAR ETKİSİ VARDIR.
BİR ANDA HALLERİN KAYBOLMASINA SEBEP OLABİLİYOR.
SİZCE NEDEN BUNCA GIDA HAZIRLANIP BİZLERİN HİZMETİNE SUNULUYOR?
NEDENİNİ ANLATABİLDİK Mİ?
YADA BUNCA ZULMETE RAĞMEN HALA AYAKTA KALABİLİYORSAK BU SADATLARIN BÜYÜKLÜĞÜNÜ GÖSTERMEZ Mİ?