Estağfirullah Demenin Önemi (Tecrübemdir)

Allah razı olsun kardeşim ne kadar samimi anlatmışsın, Tövbe kapısı hep açık
Rabbim bizleri bu kapıdan nasibi olanlardan eylesin inşallah.


Ahmet bin Hanbel Hazretleri uzak bir yere giderken yatsı vakti gelmiş bir köy Camisinde cemat ile namazı kıldıktan sonra eğer bir müsliman beni davet ederse icabet ederim, yoksa camide gece ibadet ederim diye düşünmüş, fakat kimse davet etmeyince Camide kalmış Kurân-ı Kerim okumaya başlamış, biraz sonra birisi gelip camiide kalamayacağını kapıları kitleyeceğini söylemiş.

Ahmet bin Hanbel hazretleri peki demiş ve dışarı çıkmış fakat o kişi merhametsiz birisi olduğundan acele et buradan uzaklaş diye bağırıp yakasından çekerek avlunun dışına çıkartmış.

Adamın bağırması oradan geçmekte olan fırıncının dikkatini çekince ne oluyor diye bakmış ve hadiseyi anlayınca gel bu gece fırında kal demiş.

Fırına giderken, kapıyı açarken, hamur yoğururken fırıncı sürekli Estagfirullah diyormuş.

Ahmet bin Hanbel Hazretleri neden sürekli istigfar okuyorsun diye sormuş.

Fırıncı istigfar sayesinde bugüne kadar Rabbimden ne istediysem bana verdi, sadece bir dua'm halen kabul olmadı dedi,

Ahmet bin Hanbel Hazretleri nedir o kabul olmayan dua diye sordu,

Fırıncı: Ahmet bin Hanbel Hazretlerinin mübarek yüzünü görüp sohbetiyle şereflenmekti dedi.

Ahmet bin Hanbel Hazretleri;

''Allahü teâlâ duanı öyle bir kabul etti ki, hemde yakamdan çekerek beni sana getirdi Ahmet bin Hanbel benim'' buyurdu.

Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:
“Bir kimse istiğfârı dilinden düşürmezse, Allah Teâlâ ona her darlıktan bir çıkış, her üzüntüden bir kurtuluş yolu gösterir ve ona beklemediği yerden rızık verir.”
Ebû Dâvûd

“Rabbinizden mağfiret dileyin; çünkü O çok bağışlayıcıdır. (Mağfiret dileyin ki) üzerinize gökten bol bol yağmur indirsin, mallarınızı ve oğullarınızı çoğaltsın, size bahçeler ihsan etsin, sizin için ırmaklar akıtsın” [Nuh sûresi (71), 10-12]