Estağfirullah Demenin Önemi (Tecrübemdir)

RabiaN Nickli Üyeden Alıntı

Allah'ın selamı üzerinize olsun kıymetli kardeşlerim ve kıymetli büyüklerim.

Size kendi deneyimlerimden yola çıkarak estağfirullah demenin kıymetini anlatacağım. Ben ne alimim, ne bir tarikata bağlıyım, ne bir akıl hocam var ne de keşfim açık. Sıradan bir kulum. Ama bazı şeyler açık ve nettir. Bazen de hep bildiğimiz ama şeytanın unutturduğu şeylerin hatırlatılması gerekir. İşte benim hikayem şöyledir;

Yaklaşık 6 ay önce, sanıyorum ki dileklerin kabulü için bir takım uygulamalar ararken saat geç olmuş, uyku bastırmış, gördüğüm bilgileri kafamda çorba etmiş ve nereden, neden geldiğini bilmediğim bi sonuca varıp uygulamaya başlamıştım;
"Günde 700 defa Estağfirullah Demek"

Aslında bu bilgi doğru bir bilgi fakat başka bir amaca, başka bir uygulamaya ait. Hemen ait olduğu uygulamanın bağlantısını da buraya koyayım hatta;
[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]


Gördüğünüz üzere 700 istiğfar bu uygulamada geçen bir bilgidir. Ama bahsettiğim gibi, kafama bir kere yazılmış, uygulamaya başlamışım, istiğfar yapmak hoşuma gitmeye başlamış ve günde 700 defa yatmadan önce veyahut sakin kafa ile boş kaldığım bir anda 700 defa estağfirullah demeyi alışkanlık haline getirmişim.

Şunu da belirteyim, Yüce Allah ile aramdaki sırları başka kullar ile paylaşmaktan dilim yandığı için detaylı bilgi vermeden genelleyerek ifade edeceğim deneyimlerimi.

(Bu durumla ilgili de hemen bir bağlantı bırakayım ki muzdarip olan varsa vesilesiyle nasiplensin;
[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...] )


Birgün açıköğretim sınavına gittim. Sabahın köründe olduğu yetmezmiş gibi yanlışlıkla erken gitmiştim. Sınava başlayana kadar, kimseler yokken, camdan etrafı izleyip tefekkür modumu açtım. Gökyüzü, ağaçlar, ah o düzen; şaheser... Sonra sınava başladık, sınavım 5 dkkada bitti. Bilen bilir ilk yarım saat çıkmak yasaktır. Ne yapsam ne yapsam ? Hazır tefekkür modum açık kalmışken soyutladım kendimi sınıftaki bilmem kaç kişiden, sınavdan, dünyadan. Başladım estağfirullah çekmeye. 700'e tamamladığım gibi çıkış saati gelmişti zaten. Kalbim ferah, zihnim berrak, ruhum yatışmış halde çıktım. Birkaç saat sonra aynı yerleşkede başka derslerden sınava girecektim. İki sınav arası eve uğradık namazlarımızı eda etmek için. Evden çıkmadan önce, benim değişimimi, benim değişimime vesile olan kişiyi asla unutmamak için kendime bir hatırlatıcı belirlediğim, sürekli taktığım güneş şeklindeki kolyemi boynumdan çıkardım. (Dikkate almam gereken rüyalarım hep güneş imgesi ile tecelli olmuştur ve ruh halim güneşten çok etkilenir. Değişimime vesile olan kişinin önemi de güneş imgesi ile gelen bir rüyamla netleşmişti. SubhanAllah !) "Artık buna ihtiyacım yok ,kim olduğumu unutmamak için Allah bana yeter." deyip ilk defa o kolyeyi çıkardım. Öyle bi hissiyat geliverdi işte.

Diğer sınavların saati gelince sınava gireceğim binanın ön cephesine yürümeye başladım. Kafamı kaldırmamla dondum kaldım ve içimden subhanAllah ! deyip yoluma devam etmeye çalıştım.

Bir şey, bir kimse, bir dilek, bir ihtiyaç vakti gelmedikçe, gerçekleşmesini engelleyen günahlar def edilmedikçe ,Allah dilemedikçe, kul mükemmel hesaplar yapsa da, aracılar bulsa da, uykusuz kalıp çözüm arasa da sahip olunabilecek şeyler değildir. Kaderinse dünya küçüktür,ama kaderin değilse, çıkmaz sokakta bile karşılaşamazsın." Aynı işi yaptığımız zamanlarda aynı yerlerde bulunmamıza rağmen, aynı yolları aynı saatlerde yürüyüp, ortak yakın arkadaşlara sahip olmamıza rağmen asla karşılaşmadığım o önemli kişiyi, yaşadığım şehrin çok dışında kalan bir yerde çok alakasız bir şekilde karşımda buldum. O an anladım ki kalpten dile akan o estağfirullah'lar var ya işte dertlere derman, yollara ışık olur.

Bu olay sadece yüzeysel olarak anlatabileceğim bir tanesi. Benim için de çok net bir uyarı niteliğinde. Bu nedenle her mü'mine bilgi olsun, teşvik olsun isterim. Estağfirullah'ı dilinize ve kalbinize sabitledikçe, genel olarak işlerinizin yolunda gitmeye başladığını, vesveselerin esiri olmadığınızı, ibadetlerinizin lezzetinin arttığını göreceksiniz inşaAllah. Tövbenin, istiğfar yapmanın her türlüsü kıymetlidir ve unutmayınız ki günahların ardından tövbe etmek farzdır.

Başlığı özellikle 700 estağfirullah ibaresiyle açmadım.[/U] Çünkü dediğim gibi 700 adet çekilmesi türlü mucizelere sebep olur diye bir bilgi yok. Sayılara çok önem veririm fakat bu deneyimimde meselenin 700'de değil , mutmain bir kalp, salih bir niyet, tam teslimiyet ile yapılmış yüksek sayılı istiğfar olduğunu düşünmekteyim. Ve tabi her Allah rızası için yapılan uygulama gibi bu uygulamayı da istikrar ile sürdürmek önemli. Su damlaların istikrarı kayayı bile deler biiznillah teala!
700 sayısıyla ilgili son olarak şunu eklemek isterim; bu uygulamada sayının önemli olmadığı fikri bana aittir. Doğrusunu Allah bilir. Zaten günde en az 70 veya 100 istiğfar çekilmesi uygundur. Siz arttırabildiğiniz kadar arttırın, samimi olun , Allah'ın günahları bağışlayabilecek tek ve en büyük güç olduğunu kalbinize altın harfler ile yazın.

Rabbim hepimizi bağışlasın.

RabiaN Nickli Üyeden Alıntı

Allah'ın selamı üzerinize olsun kıymetli kardeşlerim ve kıymetli büyüklerim.

Size kendi deneyimlerimden yola çıkarak estağfirullah demenin kıymetini anlatacağım. Ben ne alimim, ne bir tarikata bağlıyım, ne bir akıl hocam var ne de keşfim açık. Sıradan bir kulum. Ama bazı şeyler açık ve nettir. Bazen de hep bildiğimiz ama şeytanın unutturduğu şeylerin hatırlatılması gerekir. İşte benim hikayem şöyledir;

Yaklaşık 6 ay önce, sanıyorum ki dileklerin kabulü için bir takım uygulamalar ararken saat geç olmuş, uyku bastırmış, gördüğüm bilgileri kafamda çorba etmiş ve nereden, neden geldiğini bilmediğim bi sonuca varıp uygulamaya başlamıştım;
"Günde 700 defa Estağfirullah Demek"

Aslında bu bilgi doğru bir bilgi fakat başka bir amaca, başka bir uygulamaya ait. Hemen ait olduğu uygulamanın bağlantısını da buraya koyayım hatta;
[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]


Gördüğünüz üzere 700 istiğfar bu uygulamada geçen bir bilgidir. Ama bahsettiğim gibi, kafama bir kere yazılmış, uygulamaya başlamışım, istiğfar yapmak hoşuma gitmeye başlamış ve günde 700 defa yatmadan önce veyahut sakin kafa ile boş kaldığım bir anda 700 defa estağfirullah demeyi alışkanlık haline getirmişim.

Şunu da belirteyim, Yüce Allah ile aramdaki sırları başka kullar ile paylaşmaktan dilim yandığı için detaylı bilgi vermeden genelleyerek ifade edeceğim deneyimlerimi.

(Bu durumla ilgili de hemen bir bağlantı bırakayım ki muzdarip olan varsa vesilesiyle nasiplensin;
[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...] )


Birgün açıköğretim sınavına gittim. Sabahın köründe olduğu yetmezmiş gibi yanlışlıkla erken gitmiştim. Sınava başlayana kadar, kimseler yokken, camdan etrafı izleyip tefekkür modumu açtım. Gökyüzü, ağaçlar, ah o düzen; şaheser... Sonra sınava başladık, sınavım 5 dkkada bitti. Bilen bilir ilk yarım saat çıkmak yasaktır. Ne yapsam ne yapsam ? Hazır tefekkür modum açık kalmışken soyutladım kendimi sınıftaki bilmem kaç kişiden, sınavdan, dünyadan. Başladım estağfirullah çekmeye. 700'e tamamladığım gibi çıkış saati gelmişti zaten. Kalbim ferah, zihnim berrak, ruhum yatışmış halde çıktım. Birkaç saat sonra aynı yerleşkede başka derslerden sınava girecektim. İki sınav arası eve uğradık namazlarımızı eda etmek için. Evden çıkmadan önce, benim değişimimi, benim değişimime vesile olan kişiyi asla unutmamak için kendime bir hatırlatıcı belirlediğim, sürekli taktığım güneş şeklindeki kolyemi boynumdan çıkardım. (Dikkate almam gereken rüyalarım hep güneş imgesi ile tecelli olmuştur ve ruh halim güneşten çok etkilenir. Değişimime vesile olan kişinin önemi de güneş imgesi ile gelen bir rüyamla netleşmişti. SubhanAllah !) "Artık buna ihtiyacım yok ,kim olduğumu unutmamak için Allah bana yeter." deyip ilk defa o kolyeyi çıkardım. Öyle bi hissiyat geliverdi işte.

Diğer sınavların saati gelince sınava gireceğim binanın ön cephesine yürümeye başladım. Kafamı kaldırmamla dondum kaldım ve içimden subhanAllah ! deyip yoluma devam etmeye çalıştım.

Bir şey, bir kimse, bir dilek, bir ihtiyaç vakti gelmedikçe, gerçekleşmesini engelleyen günahlar def edilmedikçe ,Allah dilemedikçe, kul mükemmel hesaplar yapsa da, aracılar bulsa da, uykusuz kalıp çözüm arasa da sahip olunabilecek şeyler değildir. Kaderinse dünya küçüktür,ama kaderin değilse, çıkmaz sokakta bile karşılaşamazsın." Aynı işi yaptığımız zamanlarda aynı yerlerde bulunmamıza rağmen, aynı yolları aynı saatlerde yürüyüp, ortak yakın arkadaşlara sahip olmamıza rağmen asla karşılaşmadığım o önemli kişiyi, yaşadığım şehrin çok dışında kalan bir yerde çok alakasız bir şekilde karşımda buldum. O an anladım ki kalpten dile akan o estağfirullah'lar var ya işte dertlere derman, yollara ışık olur.

Bu olay sadece yüzeysel olarak anlatabileceğim bir tanesi. Benim için de çok net bir uyarı niteliğinde. Bu nedenle her mü'mine bilgi olsun, teşvik olsun isterim. Estağfirullah'ı dilinize ve kalbinize sabitledikçe, genel olarak işlerinizin yolunda gitmeye başladığını, vesveselerin esiri olmadığınızı, ibadetlerinizin lezzetinin arttığını göreceksiniz inşaAllah. Tövbenin, istiğfar yapmanın her türlüsü kıymetlidir ve unutmayınız ki günahların ardından tövbe etmek farzdır.

Başlığı özellikle 700 estağfirullah ibaresiyle açmadım.[/U] Çünkü dediğim gibi 700 adet çekilmesi türlü mucizelere sebep olur diye bir bilgi yok. Sayılara çok önem veririm fakat bu deneyimimde meselenin 700'de değil , mutmain bir kalp, salih bir niyet, tam teslimiyet ile yapılmış yüksek sayılı istiğfar olduğunu düşünmekteyim. Ve tabi her Allah rızası için yapılan uygulama gibi bu uygulamayı da istikrar ile sürdürmek önemli. Su damlaların istikrarı kayayı bile deler biiznillah teala!
700 sayısıyla ilgili son olarak şunu eklemek isterim; bu uygulamada sayının önemli olmadığı fikri bana aittir. Doğrusunu Allah bilir. Zaten günde en az 70 veya 100 istiğfar çekilmesi uygundur. Siz arttırabildiğiniz kadar arttırın, samimi olun , Allah'ın günahları bağışlayabilecek tek ve en büyük güç olduğunu kalbinize altın harfler ile yazın.

Rabbim hepimizi bağışlasın.