Yabancı bir ülkede dilini bilmeyen biri gibiyim
 

Bu hissettiklerimi yazacak ve anlatacak en uygun yerin burası olduğuna karar verip yazmak istedim bu satırları.
Kendimi , dünya üzerindeki günlerini çeşitli, basit, gündelik mutluluklarla, heyecanlarla ( kahve içmek, pasta yapmak, bir arkadaşla konuşmak gibi) doldurmaya çalışan , burada sadece zaman geçiren bir ruh gibi görüyorum. Eskiden hayatıma , şu olsa daha iyi olacak , bu olsa kesin mutlu olurum gibi basit istekler hedefler koyarken bulurdum kendimi , artık bir hedefle bir hayalle, kişisel bir istekle bile ilgilenmiyorum çünkü biliyorum artık hiç bir şey ; “evet işte bu ya ! burası harika bir yer ve ben çok mutluyum “ hissini vermeyecek. Biliyorum burası benim yerim değil , burada ( dünya) ne yaptığımı bile bilmiyorum , burada kalan zamanımı geçirmekte zorlanıyorum. Basit hayatımı , diğer canlılara faydalı olarak anlamlandırmaya çalışıyorum kendimce.
Hayır bu bir depresyon değil ( ben de yıllarca öyle sandım, kendimde bir sorun aradım) hayatımda ortalamanın üzerinde , sıradan bir hayat, bir sağlık sorunum yok para ile bir derdim , alıp veremediğim yok.
Merak ediyorum benim gibi hissedenler var mı ?
Bitse de gitsek 😏

Ben de aynı şekilde hissediyorum bir büyük amaç bulamadım her halimden memnunum ufak tefek sevinçler güzellikler arayışındayım ama dediğin hesap olsa da hoş olmasa da.. Ama sizden farkım bitse de gitsek modum yok uzun sürse sevinirim😜😂

Ben de aynı durumdayım ama okuduklarıma göre bunun bir sonu yok tekrar tekrar doğmak varmış buradaki görevimizi layıkıyla yerine getirebilsek de başka yerlerde görevler alabilsek

Hislerime tercüman olmuşsunuz. Ek olarak çocuklarımla ilgilenip bu dünyadan onları üzmeyecek şekilde ve zamanda göçmek için bekliyorum

Çocuklugumdan bu yana herşeyden çok sıkılırdım. Bu dünyaya niye geldigimi hiç anlamadım. Yabancı bir ülkede dilini bilmeyen biri gibiyim. Bitsede gitsem sözünü çok söylemişimdir

Eh çokta yalnız sayılmazsınız. Ama gidiş er yada geç gerçekleşecek. Burada bulunduğumuz sürede en iyi şekilde kavramalı, deneyimlemeli ve geliştirmeliyiz kendimizi. Özellikle ters giden şeylerde sebebi başka yerlerde aramak yerine kendimize dönüp eksikliğimizi fark edip o yönümüzü geliştirmeliyiz. Böyle böyle yapa yapa bakış açımız genişler ve bu ufak gezegenden bitsede gitsek sabırsızlığını da üzerimizden hafifletmiş oluruz.

Her şey o kadar sıkıcı olmaya başladı ki. Hislerinizi çok iyi anlıyorum. Yarın bitecek deseler bir gram üzülmeyecek duruma gelmiş bir ruh halindeyim

Dönem dönem tekamül sürecinin neresinde bulunduğumuzda ilgili toplu aynı ruh hallerini deneyimliyoruz. Artık işimizin sadece yaşamak olduğunu iyi biliyoruz, yılların ezberini bozarak yeniye uyumlanmayı öğrenerek bu duyguları da birer deneyim gibi çok anlam katmadan, içinde bulunduğumuzda daha önceden tanıdığımızın farkına vararak yola devam. Hazır olduğumuzda her şey kendiliğinden oluyor. Çabasız, nedensiz, kendi doğallığında. Belki de tek sorun kontrolü bırakınca düşülen boşluk. Onu da farkettik. Gelsin yenisi 🤩

Yaradan gerçeğe gelebilmemiz , şapkamızı önümüze koyup düşünüp doğru da kalabilmemiz için bizlere boş zamanlar yarattı. Herkes uymayacağı için virüs gibi dış etkenler de yarattı. Herkes evde bol bol okuyup hissiyatını kontrol etmeli. Oturduğu yerde kendi içinde yaşamına ve seçimlerine bakmalı. Herşeyin içimizde oluştuğunu , dışarda hiçbir şey olmadığını bizlere anlatan bir dönem yaşıyoruz.

Kendinden kaçıyorsun, gücünü görmeyi seçmiyorsun. Basit hayatım cümlesinin altında neler var neler? Sen Yaradanin biriciğisin. Ve başkalarına yardım etmeye çalışıyorum!!!!!!!! Sen kendine yardım ediyor musun?