Yabancı bir ülkede dilini bilmeyen biri gibiyim

Bu hissettiklerimi yazacak ve anlatacak en uygun yerin burası olduğuna karar verip yazmak istedim bu satırları.
Kendimi , dünya üzerindeki günlerini çeşitli, basit, gündelik mutluluklarla, heyecanlarla ( kahve içmek, pasta yapmak, bir arkadaşla konuşmak gibi) doldurmaya çalışan , burada sadece zaman geçiren bir ruh gibi görüyorum. Eskiden hayatıma , şu olsa daha iyi olacak , bu olsa kesin mutlu olurum gibi basit istekler hedefler koyarken bulurdum kendimi , artık bir hedefle bir hayalle, kişisel bir istekle bile ilgilenmiyorum çünkü biliyorum artık hiç bir şey ; “evet işte bu ya ! burası harika bir yer ve ben çok mutluyum “ hissini vermeyecek. Biliyorum burası benim yerim değil , burada ( dünya) ne yaptığımı bile bilmiyorum , burada kalan zamanımı geçirmekte zorlanıyorum. Basit hayatımı , diğer canlılara faydalı olarak anlamlandırmaya çalışıyorum kendimce.
Hayır bu bir depresyon değil ( ben de yıllarca öyle sandım, kendimde bir sorun aradım) hayatımda ortalamanın üzerinde , sıradan bir hayat, bir sağlık sorunum yok para ile bir derdim , alıp veremediğim yok.
Merak ediyorum benim gibi hissedenler var mı ?
Bitse de gitsek 😏