Bu Benim Özel Hayatım Kimse Karışamaz !

BU BENİM ÖZEL HAYATIMDIR KİMSE KARIŞAMAZ

Asrımızda Gâyr-i İslâmî Cereyânların İleri Derecede Yaygınlaşması Sonucunda İslâm ve Îmân Hakkındaki İftirâlar, Yanlış Anlamalar ve Şüpheler Korkunç Derecede Artmıştır.

Emperyalist Kâfirler İslâm’ı Yıkmak, Müslümanları Yutmak İçin İslâm Kültürünü Yok Etmek Yolunu Seçti. Neler Yapmadılar ki... Ortaya Attıkları Vesveselerle Kalplerdeki İnancı Tahrip Ettiler, Tefekkürü Yozlaştırdılar, İnsanları Allah’a İsyânkâr Hâle Getirdiler.

Sarf Ettiğimiz Her Sözden, Yaptığımız Her Davranıştan Dolayı Hesap Vereceğimiz Âhiret Gününe Doğru Yaklaşıyoruz. Her Organımızı Denetlemek Zorundayız. Herkes, Farz-ı Ayn Olan İlimleri Bilmekle Yükümlüdür.

Bâzıları Diyor ki; Bu Benim Özel Hayatımdır, Kimse Karışamaz!

Bu İfâdenin İslâm’da Yeri Yoktur. İslâm’da Olmayanın, Müslüman’ın Yaşatınsında Olması da Düşünülemez.

Özel Hayat Deyimi, Batıya Has Bir Kavramdır. Bu Felsefeye Îmân Eden Kişi, Ev İçi Hayatı ile Sokaktaki Hayatı Arasında Bir Farklılığı Kabûl Etmektedir. Bu Görüşe Göre Kişinin Birçok Yüzü Olacaktır. Açık İfâdesiyle Bu Münâfıklıktır. Batının ve Batı Anlayışının Sakatlıklarından Biri de Budur ki Bu Söz, Müslüman’a Yakışmayan Bir Lakırtıdır. Çünkü Müslüman’ın Hususî Hayatı Olamaz. Zirâ Müslüman, Her Yerde Müslüman’dır. İslâm, Kendisine İnananların Hayatlarını Bütünüyle Kâidelere Bağlamıştır. Her Mü’minin Bu Kâidelere Göre Yaşama Mecburiyeti Vardır. Bir Müslüman’ın Kendi Evinde Geçirdiği Zaman İçerisinde “Bu Benim Hususî Hayatımdır Kimse Karışamaz” Demesi Mümkün Değildir. Cenâb-ı Hakk ve Rasülullah Sallallâhû Aleyhi ve Sellem Efendimiz, Kişinin Evindeki Hayatını da Kâidelere Bağlamıştır. O İnsan Evinde Namahremlerle Oturamaz. Kumar Oynayıp İçki İçemez. Namazlarını Terk Edemez. Evinde de Allah’ın Hükümlerini Tatbikten Sorumludur.

Demek ki Müslüman İçin Hususî ve Umumî Hayat Ayrımı Söz Konusu Değildir. Müslüman Her Yerde Müslüman’dır. Evinde, Cemiyet İçerisinde, Dağ Başında, Gecede ve Gündüzde... Onun, Çirkin Sayılan Hâllerden Kaçınması Gereken Durumunu Değiştirmez. İslâm, Müslüman’ın Helâya Girişinden Kâbe’yi Ziyâret Edişine Kadar Her Şeyini Kâidelere Bağlamıştır. Sorumsuzca, Keyfemâyeşâ Hareket, Müslüman’ın Lügâtinde Yoktur. Müslüman İçin Başıboşluk, Hiçbir Surette Bağışlanmayacak Bir Davranıştır.

“Bu Benim Hususî Hayatım Kimse Karışamaz” Diyerek Hareket Etmek “Ben Laikim İşime Geldiği Zaman Dine Riâyet Eder Nefsime Hoş Gelmediği Zaman Riâyet Etmem” Demektir. Böyleleri Müslüman Olduklarını Zannederek Kendini Oyalar. Yaptıkları Boşunadır.

Hâsıl-ı Kelâm, Müslüman’ın Hususî Hayatı Yoktur. O, Her Yerde Müslüman’dır. Evinde, Dağ Başında, Halk İçerisinde Bulunması, Onun Çirkin Sayılan Şeylerden Kaçınması Gereken Durumunu Değiştirmez. İslâm, Müslüman’ın Hayatını Kâidelere Bağlamıştır. Bu Kâidelere Uymak Her Yer ve Zamanda Müslümanların Aslî Vâzifeleri Cümlesindendir.

Yani bir adam içki içse dövme yaptırsa ben müslümanım dese size göre müslüman değil mi?