Siyer İlminde, Hamîs Adlı Muteber Kitapta Übeyy b. Kâ’b Hazretlerinden Mervîdir ki; Tevrât’ta Gördüm; Cân Oğlu Cin, Meleklerden Bir Kabile idiler. Allahû Teâlâ Onları Yeryüzüne İndirip, Onlara Şehvet Verdi. Nesilleri Çoğalıp Yetmiş Bin Kabile Oldular. Her Kabilede Yetmiş Bin Bölük, Her Bölük Yetmiş Bin Kişi Olup Hepsi Sâlih idiler. Zamanla İçlerinde Şarap İçmek Zuhur Etmiş, Zina, Livata, Katl ve Sâir Yasaklar Yaygın Hâl Almış, Bu Sebeple Hepsi Îmândan Uzaklaşıp Kâfir Olmuşlar. Evvelâ İsmi Haris yahût Azâzil Olan İblis, Bin Sâlih ve Muttaki ile Eşkıya İçlerinden Çıkıp, Bir Yerde İbâdetle Meşgûl Olmuşlar. Eşkıyanın İsyânları Uzayıp Şiddetlenince, Yeryüzü Hakk Teâlâ Hazretlerine Şikâyet Edip, Bunların Helâkini Rica Ettiler. “Ben Halîmim Huccet ve Delil İlzam Etmeden Cezalandırmada Acele Etmem!” Buyurulup, Hakk’ın Emriyle Azâzil Yanında Olan Sulehadan Selehvet b. Belâhet’i Onları Dine Dâvet İçin Gönderir. Gidince Öldürülür ve Bu Şekilde Bin Sâlihi Peyderpey Gönderip Her Gideni Kâfirler Şehid Ederlerdi. Sonunda Yusuf b. Yâsif’i Gönderdi. Çok Zaman Onları Îmâna Dâvet Etti. Onlar ise Çeşit-Çeşit Eza ve Cefâ Ettiler. Sonunda Ateşte Erimiş Kızgın Yağ İçerisine Atıp Şehid Edildikte, Yeryüzü Cenâb-ı Hakk’a Şikâyet Etmekle, Meleklerden Bir Bölük Gönderdi. Her Meleğin Elinde Bir Kılıç veyâ Mızrak Olup, Ağızlarından Ateşler Saçılırdı. Azâzil’i Onlara Kumandan Edip Vardıklarında, Cin Taifesi Pek Kuvvetli Olmakla Harp Uzadı. Sonunda Melekler Onları Sindirip Kaçırdılar. Allahû Teâlâ Hazretleri Onlara Ateş Gönderdi. Hepsi Yandı. Küllerini Rüzgâr Denize Salıverdi.

[Mir’ât-i Kâinât]

__________________
Ne senle yaşanıyor
Ne de sensiz oluyor
Şu garip bomboş dünyada..