Kıymetli kardeşim, senin iyi niyetle dua ettiğini varsayıyorum, ama burada çok hassas bir çizgi var. Dua elbette ki meşrudur. Esmalarla, Allah’ın isimleriyle dua etmek de pek güzeldir, evliyaların dualarında da bunlar elbette var. Ama mesele niyetle alakalı.

Bir kişinin kalbinin Allah’ın dilemesiyle değişmesi ayrı bir şey, bir kişinin iradesini değiştirmeye çalışmak için özel dualar, sayılar veyahut yöntemler kullanmak başka bir şeydir. Buradaki fark ince ama çok önemli.

Yani sen dua ederek etki etmek mi istiyorsun yoksa Allah’a tevekkül edip sonucu O’na mı bırakıyorsun?

Eğer “şu kişi beni sevsin” veyahut “şu kişinin kalbi bana dönsün” gibi bir irade hedefliyorsan, bu dua olmaktan çıkar; iradeye müdahale niyetiyle yapılan bir uygulama halini alır. Bu da klasik anlamda büyü tarifine girer.

Bakara suresi 102nci ayette Rahman “Onlar, karı-koca arasını ayıracak şeyleri öğreniyorlardı...” buyurur. Yani biriyle birini ayırmak da birini birine meylettirmek de Allah’ın koyduğu düzene insan eliyle müdahale etmeye girer.

Kimse sana “dua etme” demiyor. Elbette dua et, Allah’tan en hayırlısını iste. Ama bu dua teslimiyetle olur. Yönlendirme amacıyla değil. Bahsimiz bunu ifade etmekti. Hadsizliğimiz ya da yanlış anlaşılmamız olduysa affola, zira bu acizliğimizdendir.