Aşkı’Hal.. Aşkı Hüsran..

Kime Kin Ettin De Giydin Alları
Yakın İken Uzak Ettin Yolları
Mihnet İle Yetirdiğim Gülleri
Vardın Gittin Bir Kötüye Yoldurdun

Sen Beni Sevseydin Arar Bulurdun
Zülüflerin Telinden Bağlar Dururdun
Madem Ayrılmakmış Senin Muradın
Niçin Beni Ateşine Yandırdın

Sen Seni Topla Da Kuşağın Kuşan
Ayrılır Mı Senin Sevdana Düşen
Sefa Geldin Diye Sarıp Sarmadan
Niçin Benden Muhabbeti Kaldırdın

Hicrani'yem Der Ki Bakın Halına
Dağlar Dayanmıyor Ah-Ü Zarıma
Elim Ermez Oldu Kisp-Ü Karıma
Çünkü Gülyüzlümü Elden Aldırdım

Dilimizin varmadığı sürgün gibi bir eser.

__________________

Sözün kıymetini '' Lal'' olandan,
Ekmeğini kıymetini ''Aç '' olandan,
Aşkın kıymetini ''Hiç'' olandan öğren..

Şimdi bir muharebe yalnızlığı yaşıyorum. Hani savaş bittikten sonra bazıları zafer sarhoşluğu çekerken bazıları bir köşeye geçer ve neler yaşadığını düşünür ya! İşte öyle bir yalnızlık. Çarpışa çarpışa, kanının son damlasına kadar verilen bir savaş bu, yalnızlığa karşı. Gururlu, onurlu ve dürüst kaldığım için itildiğim bir yalnızlık bu. Ben, insanları uzaktan sevmeyi tercih ettim. Çünkü tandıkça görüyordum bencilliklerini, riyakarlıklarını ve iki yüzlülüklerini. Hoş ben de çok dürüst değildim ama en azından kimsenin kalbini kırmıyordum. Yalanlarla süslememiştim kulaklarına fısıldadığım hiçbir cümleyi ve şimdi eminim. Eminim çöptedir şimdi onlara yazdığım yüzlerce şiir. Oysa onları da yalanlarla süslememiştim...
Teşekkürler Sayın @[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]