Sensiz bir dünya yaratacağım senden.
seni sevdiğim için ölebilirdim, seni sevdiğim için yaşayacağım. Şimdi çekiliyorum hayatından. Her şeyiyle onu sana bırakıyorum. Hayatın senin olsun. İstersen hayatım da... Ama sen kendinin bile olamayacaksın artık.

Gitmek mümkün olsa da gitsem uzaklara
Sevmesem seni bir daha
Paramparça etsem yüreğimi cam gibi...

Hayır… Sana ait bir mesele değil bu. Resminle benim aramdaki bir durum seni ilgilendirmez. Ben senin resmine aşığım...
Sen resmin değilsin... Resmin benim dünyama ait bir şey. Ben seni değil, resmini tanıyorum. Belki sen benim bütün güzel düşüncelerimi yıkarsın...
Ben senin resmine değil de sana âşık olsaydım o zaman ne olacaktı? Belki bir kere bile bakmayacaktın yüzüme. Belki de alay edecektin sevgimle. Hâlbuki resmin bana dostça bakıyor ve ebediyen bakacak.
Benimle resminin arasına girme. İstemiyorum seni. Ben senin yalnız resmine aşığım.
Resminle aramda çok uzun zaman geçti. İlk karşılaşmamızı dün gibi hatırlarım. Birden bana iyilikle, sevgiyle bakan bir yüz gördüm. İnanamadım...
O insanca bakışı bir daha göremem diye resme bakmaktan korkuyordum. İkinci kere zorlukla baktım. Yine iyilik, yine sevgi vardı gözlerinde. Resmin benim içime bakıyordu. Bana hep dostlukla, iyilikle, sevgiyle baktı. Çok zamanlar yüzünü tutardım. Gözlerini öperdim. Saçlarına değdirirdim ellerimi.
Hayır... Hayır, istemiyorum seni. Benim dünyama girmeye kalkma. Sonra merhametsizce yıkarsın onu. Resmin benim kendimden bir parça. Bırak onu ben seveyim. Sen sevmek isteme beni. Senin ellerini tutmak istemiyorum. Sonra çekersin o ellerini benden. Ben resmine aşığım. Ölünceye kadar da onu seveceğim...

Verdiğin bütün acılara dayanıyorsam, seni özlediğim içindir.
Beklemenin korkunç zehiri öldürmüyorsa beni, seni özlediğim içindir.
Yaşıyorsam, içimde umut varsa, yine seni özlediğim içindir...