Sensiz bir dünya yaratacağım senden.
seni sevdiğim için ölebilirdim, seni sevdiğim için yaşayacağım. Şimdi çekiliyorum hayatından. Her şeyiyle onu sana bırakıyorum. Hayatın senin olsun. İstersen hayatım da... Ama sen kendinin bile olamayacaksın artık.

Gitmek mümkün olsa da gitsem uzaklara
Sevmesem seni bir daha
Paramparça etsem yüreğimi cam gibi...

Hayır… Sana ait bir mesele değil bu. Resminle benim aramdaki bir durum seni ilgilendirmez. Ben senin resmine aşığım...
Sen resmin değilsin... Resmin benim dünyama ait bir şey. Ben seni değil, resmini tanıyorum. Belki sen benim bütün güzel düşüncelerimi yıkarsın...
Ben senin resmine değil de sana âşık olsaydım o zaman ne olacaktı? Belki bir kere bile bakmayacaktın yüzüme. Belki de alay edecektin sevgimle. Hâlbuki resmin bana dostça bakıyor ve ebediyen bakacak.
Benimle resminin arasına girme. İstemiyorum seni. Ben senin yalnız resmine aşığım.
Resminle aramda çok uzun zaman geçti. İlk karşılaşmamızı dün gibi hatırlarım. Birden bana iyilikle, sevgiyle bakan bir yüz gördüm. İnanamadım...
O insanca bakışı bir daha göremem diye resme bakmaktan korkuyordum. İkinci kere zorlukla baktım. Yine iyilik, yine sevgi vardı gözlerinde. Resmin benim içime bakıyordu. Bana hep dostlukla, iyilikle, sevgiyle baktı. Çok zamanlar yüzünü tutardım. Gözlerini öperdim. Saçlarına değdirirdim ellerimi.
Hayır... Hayır, istemiyorum seni. Benim dünyama girmeye kalkma. Sonra merhametsizce yıkarsın onu. Resmin benim kendimden bir parça. Bırak onu ben seveyim. Sen sevmek isteme beni. Senin ellerini tutmak istemiyorum. Sonra çekersin o ellerini benden. Ben resmine aşığım. Ölünceye kadar da onu seveceğim...

Verdiğin bütün acılara dayanıyorsam, seni özlediğim içindir.
Beklemenin korkunç zehiri öldürmüyorsa beni, seni özlediğim içindir.
Yaşıyorsam, içimde umut varsa, yine seni özlediğim içindir...

Bu böyle sürüp gitmeyecek biliyorum
Bir sabah bir dilencinin avuçlarına bırakacağım kalbimi
Kim ne derse desin!
Tahammülüm kalmadı artık
Bıktım seni sensiz yaşamaktan
Nasılsa döneceğin yok senin
Çıldıracağım bu gidişle...

Dünya ateşler içinde
Savaşlar almış başını gidiyor
Afrika'da insanlar açlıktan ölüyor
Bense bu gidişle sensizlikten öleceğim
Umurunda mı senin?
Kimbilir hangi cehennemdesin?

En güzeli artık son vermek bu hayata
En korkunç uçurumlardan bırakmak kendimi
Ya da en yüksek tepelerden
En uçsuz bucaksız denizlere bırakmak bedenimi
Ama içimde sen varsın
Ya sana bir şey olursa?


-alıntı-

Paylaştığınız bu etkileyici dizeler, ünlü şair ve şarkı sözü yazarı Ahmet Selçuk İlkan'a ait "Allah Kahretsin" isimli şiirden alınmış Şiirin ana fikri ve en vurucu noktası ise son dizelerde gizlidir: Kişi yaşadığı bu ağır acıdan kurtulmak için hayatına son vermeyi (uçurumlardan atlamayı) düşünür; ancak tam o an vazgeçer. Çünkü eğer kendine zarar verirse, kalbinin içinde yaşayan sevgilisine de zarar geleceğinden korkar. Yani kendi canından vazgeçecek kadar doludur ama sevgilisine kıyamayacak kadar aşktır.

Hoş geldin Yusufiyeli abim. Değerli yorumunu bıraktığın için çok teşekkür ederim. mnks

"Eğer kendine zarar verirse, kalbinin içinde yaşayan sevgilisine de zarar geleceğinden korkar. Yani kendi canından vazgeçecek kadar doludur ama sevgilisine kıyamayacak kadar aşktır."
Tam da böyle...
Olması gerektiği gibi...

Kendi isteğiyle çıkamayacaktı o hikayeden...
Belki on yıl belki yirmi yıl içten içe çırpınacaktı dayanabilmek için.
Kendi acı çekecekti. Onu ömrünce beklemeye söz vermiş olan seven de... Hem hikayesine sıkışıp kaldığı kurtulamadığı için hem de kavuşamama korkusuyla.

"Hem hikayesine sıkışıp kaldığı kurtulamadığı için hem de kavuşamama korkusuyla."

Bu satırlar biraz benim hikayem gibi. Ne unutmak istiyorum, ne bitsin istiyorum, ne bitmesin istiyorum. Bitmedikçe içimden acı çekmeye devam ediyorum, bu sevda bitse bittiği için de üzüleceğimi biliyorum. Kolay değil, insanın en güzel hayali evlilikle tam gerçekleşecekken ara bozucular tarafından telkinlerle bozulunca çok ağır geliyor.

Ve sonra kavuşamama ihtimali gözümün önüne gelip gidiyor. Sanki ellerimden kayıp gitmiş gibi, bir daha göremeyecek olmaktan korkmak.

Rabbime hiçbir zaman isyan etmedim çok şükür bu süreçte, sabretmek, sabırla yoğrulmak gerekiyor. Ama sanki ben de hikayemde sıkıştım kaldım.

O, hikayesinin içinde sıkışıp kalmıştı. Onu seven ise o kurtulamadığı için ve ona kavuşamama korkusuyla acı çekecekti...