Yâ Lâtif ism-i şerîf'inin duâsı

Sıkıntıların, dertlerin ve kederlerin açılması, rızka ulaşımın
kolaylaşması, hapistekinin kurtulması, istekeklerin âcil yerine gelmesi
için okunacak «Lâtif» ism-i şerîf'inin duâsı.
Alî Hayder Efendi (Kuddise Sirruhû) Hazretleri'nin çok îtibâr ettiği Ahmed Diyerbî (Kuddise
Sirruhû) Hazretleri «el-Mücerrebât» isimli eserinin on beşinci bâbında şöyle demiştir: «Allâh-
u Te'âlâ'nın Latîf ism-i şerîfi, kadri yüce ve şânı meşhur bir ism-i şerîftir ki bereketi zâhir
olmuş ve fazîleti şâmil olmuştur. Zîrâ bu ism-i şerîf ile yapılan duâya icâbet süratlidir.
Rızıkların celbi, isteklerin yerine gelmesi, sıkıntıların açılması, zâlimlerin hîlelerinin
defedilerek (savuşturularak) helâk edilmeleri gibi birçok konuda bu ism-i şerîfin pek çok sırrı
ve acâyip havâssı (ilginç özellikleri) vardır. Ulemâ ve evliyâdan bâzısı kendi hâli ve makamı
nisbetinde bu ism-i şerîf ile alâkalı zikirler hakkında konuşmuşlardır. Şimdi ben de sana bu
hususta bâzı virdler zikredeceğim:
Eğer sen bu ism-i şerîfi sıkıntıların, dertlerin ve kederlerin açılması, rızkın kolaylaşması ve
isteğinin yerine gelmesi için zikretmek istiyorsan evvelâ
➢ «Yâ Latîf»
ism-i şerîfini sabah namazından sonra (dünyâ kelâmı konuşmadan) yüz yirmi dokuz (129) kere
zikret, ondan sonra şu duâyı oku.
Bu istiğâse (Allâh-u Te'âlâ'dan medet isteme duâsı) hiç şüphesiz ki dertli ve kederli kimselere,
hâkim ve benzeri yöneticilerden korkanlara inşâallâhu te'âlâ çok fayda verir. Her kim geride
zikrettiğimiz şartlara riâyet ederek bu duâyı okursa biiznillâhi te'âlâ ânında duâsı kabul edilir.
➢ «Bismillâhirrahmânirrahîm» (3 kere)
➢ «﴾Allâhu latîfüm-bi'ibâdihî yerzüqu mey-yeşâ, ve hüvel qaviyyül
azîz﴿» (7 kere)
➢ «Allâhümme yâ müsehhirassemâvâtisseb'i vel aradîne ve men
fîhinne ve men aleyhinne sehhirlî külle şey-in min ibâdike mimmâ fî
berrike ve bahrike yâ rabbel âlemîne hattâ lâ yekûne fil kevni şey-ün
müteharrikün ev sâkinün sâmitün ev nâtiqun zâhirun ev bâtinün illâ
sehhartehû lî ve yekûnü tav'a emrî bi beraketismikellatîfil meknûni yâ
Allâhu! Yâ Hayyü! Yâ qayyûm! İnnemâ emruhû izâ erâde şey-en en
yeqûle lehû kün feyekûn, İlâhî cûdüke dellenî aleyke ve ihsânüke
qarrabenî ileyke eşkû ileyke mâ lâ yahfâ aleyke ve es-elüke mâ lâ ya'süru
aleyk, iz ilmüke bihâlî yuğnî an sü-âlî yâ müferricen an külli mekrûbin
kerbehû ve münecciyehû ferric annî kerbî ve mâ ene fîhi yâ men leyse
biğâ-ibin fe-entezirahû ve lâ binâ-imin fe-ûqizahû ve lâ biğâfilin fe-
ünebbihehû ve lâ binâsin fe-üzekkirahû ve lâ bi'âcizin fe-ümhilehû yâ
âlimen bil cümleti ve ğabiyyen anittefsîl! Yâ sâmi'an lil qâli vel qîl! Kefâ
ilmüke anil meqâli venqata'arracâ-ü illâ minke yâ müte'âl! Ve hâbetil
âmâlü illâ fîke yâ zel celâl! Vesteddetitturuqu illâ ileyke yâ Mifdâlü! YâAllâhu! Yâ Semî'u! Yâ qarîbü! Yâ Basîru! Yâ Mücîb! İğfirlî verhamnî
birahmetike yâ erhamerrâhimîn! Ve yessirilî rizqî ve sehhirlî cemî'a
halqike inneke alâ külli şey-in qadîrun ve sallallâhu alâ seyyidinâ
Muhammedin ve alâ âlihî ve sahbihî ve sellem»
«O Rahmân ve O Rahîm olan Allâh'ın ismiyle (duâma başliyorum)! Allâh, kullarına Latîf'tir (çok lütufkârdır), (bu lütfun bir tezâhürü
olarak, onların hak edip etmemelerine bakmaksızın) murâd ettiği kimseleri (istediği şekilde maddî ve mânevî olarak) rızıklandırır.
(Her şeye hakkıyla gücü yeten ve istediği hiçbir şey engellenemeyen) Kaviyy de, Azîz de ancak O'dur. Ey yedi kat göklerin, yerlerin,
onların içerisinde bulunan şeylerin ve onların üzerinde bulunan her şeyin müsahhıri (istediğini istediğinin emrine âmâde kılıcı) olan
Allâh! Ey âlemlerin Rabbi! Ey Allâh! Yâ Hayy! Yâ Kayyûm! Karada ve denizde olan kullarından her şeyi bana o derece müsehhar
(ve rızân üzere emrime âmâde) kıl ki bu âlemde hareket eden yâhut sâkin duran, konuşmayan ya da konuşan, görünen veyâ
görünmeyen varlıkların her birini böylece mutlakā bana müsehhar kılmış olasın ve her biri o gizli olan 'el-Latîf' isminin bereketiyle
benim emrime itâatkâr oluversin. «O (Allâh-u Te'âlâ) bir şeyi(n meydana gelmesini) istediği zaman O'nun emri, (harften ve sesten
münezzeh olarak) ona ancak: 'Vâr ol.' buyurmasıdır, böylece o da hemen vâr olur.» Yâ Allâh! Sana başvurma yolunu bana
cömertliğin gösterdi. Senin huzûruna beni Senin iyiliğin yakınlaştırdı. Sana gizli kalmayan sıkıntılarımı ancak Sana şikâyet ediyor
ve Senden, Sana zor gelmeyecek şeyler istiyorum. Zâten Senin, benim durumumu bilmen, istememe de hâcet bırakmıyor. Ey her
sıkıntılının derdini açan ve onu kurtaran Zât! İçinde bulunduğum sıkıntımı benden gider. Ey O Zât ki benden uzakta değil ki onu
bekleyeyim, uykuda değil ki onu uyandırayım, habersiz değil ki O'nun dikkatini çekeyim, unutucu değil ki O'na hatırlatayım, güçsüz
değil ki (gücünü toplaması için) O'na mühlet (ve süre) vereyim! Ey her şeyi topluca bilen ve kendisine tafsîlât verilmesine muhtâç
olmayan! Ey bütün konuşulanları ve söylenenleri işiten! Senin bilmen bizim söylememize hâcet bırakmadı. Ey yüce Zât! Senden
gayrı herkesten ümit kesildi. Ey celâl sâhibi (Rabbim)! Senden gayrına bağlanan ümitler boşa çıktı. Ey fazl-u kerem sâhibi
(Allâhım)! Senden gayrına yönelen bütün kapılar kapandı. Ya Allâh! Ey hakkıyla işiten! Ey ziyâde yakın olan! Ey hakkıyla gören!
Ey duâlara icâbet eden! Ey acıyanların en merhametlisi! Rahmetinle beni bağışla ve bana acı, rızkım(a ulaşmam)ı kolay eyle, bütün
mahlûkātını bana müsahhar (ve emrime itâatkâr) eyle, şüphesiz Sen her şeye hakkıyla gücü yetensin. Allâh-u Te'âlâ Efendimiz
Muhammed'e, Ehl-i Beyti'ne ve sahâbesine salât ve selâm eylesin.» (Ahmed ed-Diyerbî, Fethu'l-Meliki'l-Mecîd, Bab: 15 sh:37-38);
(Cübbeli Ahmet hoca, Risâil-i Ahmediyye 100, Rızık bolluğu ve zengı̇nlı̇k ı̇çı̇n okunacaklar ve yapılacaklar, 2. cilt sh:211-214);
(Lâlegül dergisi, Mart 2016, sayı 37, sh:93-94)

-ALINTIDIR