Cennet ve Cehennemin ebedi oluşu ve Sırat üzerinde ölümün kesilmesi

CENNET İLE CEHENNEM AHÂLİSİNİN EBEDÎ OLUŞU VE SIRÂT ÜZERİNDE ÖLÜMÜN KESİLMEESİ VE ÖLÜMÜ KESENİN KİM OLACAĞI

Îmâm Buhârî’nin (Abdullah) b. Ömer Hazretlerinden Rivâyet Ettiği Hadîs-i Şerifte Rasülullah Sallallâhû Aleyhi ve Sellem Efendimiz Şöyle Buyurmuştur; Cennet Halkı Cennete, Cehennem Halkı da Cehenneme Vardıkları Zaman Ölüm Getirilerek Tâ Cennet ile Cehennem Arasında Durdurulur. Sonra Boğazlanır. Daha Sonra da Bir Münâdi Nidâ Eder ki; Ey Cennet Ahâlisi! Artık Ölüm Yoktur ve Ey Cehennem Ahâlisi! Artık (Size de) Ölüm Yoktur! Bunun Üzerine Cennet Ahâlisinin Sevinci Bir Ferâh Daha Eklenerek Artar ve Cehennem Ahâlisinin de Hüzün ve Kederi Bir Kat Daha Artar.

Îmâm Müslim’in Ebû Saîd el-Hudrî Radiyallâhû Anh’ın Rivâyet Ettiği Hadîs-i Şerifte Rasül-i Ekrem Efendimiz Hazretleri Şöyle Buyurmuştur; Kıyâmet Günü (Cennet Ehli Cennete ve Cehennemlikler de Cehenneme Ayrıldıktan Sonra) Ölüm (Denilen Nesne) Aklı Karalı (Yani Alacalı) Bir Koç Suretinde Olarak Getirilir ve Cennet ile Cehennem Arasında Durdurulur. Müteakiben Sorulur:

▬ “Ey Cennet Ahâlisi! Sizler Bunu Tanıyor musunuz?”

Cennetlikler Hemen Boyunlarını Uzatıp Başlarını Ona Doğru Kaldırarak O Koça Bakarlar ve:

▬ “Evet, Biz Onu Tanıyoruz. O Ölümdür!”

Derler. Sonra:

▬ “Ey Cehennem Ahâlisi! Sizler de Bunu Tanıyor musunuz?”

Denilir. Onlar da Başlarını Kaldırıp Boyunlarını Uzatarak Ona Doğru Bakarlar ve:

▬ “Evet, Tanıyoruz. Bu Ölümdür!”

Derler. Bunu Takiben Koç Suretindeki Ölümün (Cennet ile Cehennem Arasında) Kesilmesi Emrolunur ve Derhâl Boğazlanır. Bundan Sonra:

▬ “Ey Cennet Ahâlisi! Sizler Cennette Ebedî Yaşayacaksınız. Artık Bir Daha Ölüm Yoktur ve Ey Cehennem Ahâlisi! Sizler de Karargâhınızda Ebedîsiniz. Artık (Size de) Ölüm Yoktur!” Denilir.

Bundan Sonra Rasülullah Sallallâhû Aleyhi ve Sellem Efendimiz Şu Âyeti Okudular; Sen Onları İlâhî Emrin Yerini Bulduğu Vakit ile Hasret (ve Nedamet) Günü ile Korkut. Onlar Hâlâ Gâflet İçerisindedirler. Onlar Hâlâ Îmân Etmiyorlar. Şüphe Yok ki Arza ve Onun Üzerindekilere Biz Vâris Olacağız. Onlar (Nihâyet) Bize Döndürüleceklerdir [Meryem: 39, 40.].

Rasülullah Sallallâhû Aleyhi ve Sellem Efendimiz Bu Âyet-i Kerîmeyi Okurken Eli ile Dünyâyı İşâret Etmiştir.

İbn-i Mâce’nin Rivâyet Ettiği Hadîs-i Şerifte Rasül-i Ekrem Aleyhisselâm Efendimiz Şöyle Buyurmuştur; Kıyâmet Gününde Ölüm Getirilir ve Sırât Köprüsü Üzerinde Durdurulur. Sonra, “Ey Cennet Ahâlisi!” Diye Nidâ Olunur. Cennet Ahâlisi Bulundukları Şerefli Mevkilerden Çıkarılmalarından Korkarak Bakarlar. Sonra, “Ey Cehennem Halkı!” Diye Nidâ Olunur. Onlar da İçerisinde Bulundukları Yerden Çıkarılmalarını Ümit Ederek Ferâh ve Sevinç İçerisinde Bakarlar. Sonra, “Bunu Tanıyor musunuz?” Diye Sorulur. Her İki Tarafın Ahâlisi de, “Evet, Tanıyoruz! O Ölümdür.” Derler. Bunu Takiben Koç Suretindeki Ölümün Kesilmesi Emredilir ve Derhâl O Sırât Üzerinde Boğazlanır. Bundan Sonra Her İki Zümreye (Yani Cennet Halkı ile Cehennem Ahâlisine) Kavuşup Hissetmekte Olduğunuz Şeyde Ebedîsiniz. Artık Ölüm Yoktur!” Denilir.

Başka Rivâyette Râvî Şunu Ziyâde Etmiştir; Eğer Bir Kimse Sevincinden Ölseydi, Muhakkak (O Gün Sevincinden) Cennet Halkı Ölürdü. Herhângi Bir Kimse de Üzüntüsünden Ölmüş Olsaydı, Muhakkak (O Gün Üzüntüsünden) Cehennem Halkı Ölürdü.

Îmâm Ebü’l Kâsım b. Kays, Halu’n-Na’leyn Adındaki Kitabında, Şeyh Muhyiddin İbn-i Arabî de Fütuhat-ı Mekkiyye Kitabında, Ölümü Boğazlama İşini Yapan Yahya Aleyhisselâm’dır Diye Zikretmişlerdir. Bunlardan Başkası da, “Ölümü Kesme İşini Bizzât Cebrâil Aleyhisselâm Yapacaktır.” Demiştir.

Îmâm Ebü’l-Kâsım b. Kays’ın İbâresi Şöyledir; İyi Bil ki (Hadîste) Zikredilen Koçun Kesilme İşini Zekeriyya’nın Oğlu Yahya Aleyhisselâm Yapar ki, Onu Rasülullah Sallallâhû Aleyhi ve Sellem Efendimizin Önünde, Onun Şerefli Emriyle Boğazlayıp Keser.

Îmâm Kurtubî Der ki; Bu Hadîsler Sahîh Olmasıyla Beraber, Her İki Tarafın da (yahût Cennet ile Cehennemin) Ahâlisi Bulundukları Yerde, Sonsuzluğa, Uzaklığa Doğru Ölümsüz Olarak Sürekli Kalacaklarının Ebedîliği ve Devamlılığı Hususunda Bir Nasstır. Ayrıca Allahû Teâlâ, Cehennemin Ahâlisi Hakkında, “Öldürülmezler ki Ölsünler (Cehennemin) Azâbından Velev Bir Kısmı Onlardan Kaldırılıp Hafifletilmez [Fâtır: 36.].” Buyurmuştur.

Kezâ, “...Kâfirlerin Derileri, Her Yanıp Piştikçe Azâbı (İyice) Tatmaları İçin Onları Derilerle (Yenileyip) Değiştireceğiz [en-Nisâ: 58.].” Buyurmuştur.

Yine Allahû Teâlâ Hazretleri, “İşte O Küfredenler (Yok mu) Onlar İçin Ateşten Elbiseler Biçilmiştir. Onların Başlarının Üzerine de Kaynar Su Dökülecektir [el-Hicr: 19.].” Buyurmuştur.

Bununla da Karınlarının İçerisinde Ne Varsa Hepsi ve Derileri Eritilir. Onlar İçin Demirden Topuz ve Gürzler de Vardır ve Her Ne Zaman Oradan (Çektikleri) Istıraptan (Dolayı) Çıkmak İsterlerse de, Yine İçerisine Doğru Geri Çevrilirler ve Kendilerine, “Yakıcı Azâbı Tadın!” Denilir [el-Hacc: 20, 21, 22.].

Herkim, “Cehennem Halkı Cehennemden Çıkacaklar, Cehennemin Hepsi Çatıları Çökmüş, Duvarları Üzerine Yıkılmış Vâziyette Boş Olarak Kalacaktır. Cehennem Fâni Olacak ve Zâil Olup Gidecektir.” Derse, O Kimse Sahîh Senetle Nâkledilen Hadîsin İktiza Ettiği Manânın Dışına Çıkmıştır ve Rasülullah’ın Getirdiği Âyetlerle Ehl-i Sünnetin, Âdil Îmâmların İttifâk Ettikleri Şeye Muhalefet Etmiştir. Herkim Mü’minlerin Yolundan Başkasına Uyup Giderse, Onu Döndüğü Yolda Bırakırız (Fakât Âhirette) Kendisini Cehenneme Koyarız. O Ne Kötü Bir Yerdir [en-Nisâ: 115.].

Ancak İçerisinde Mü’minlerin Âsilerinin Bulunduğu Cehennemin Üst Tabakasından Şefaâtle Mü’minler Çıkınca Orası Boşalır. Başka Yeri Boşalmaz. Orası da Kenarlarında Su Teresi, Su Kerdemesi Denilen Bitki Biten Yerdir. Şöyle Denilmiştir; Bir Şahıs Şam’da Enes b. Mâlik’in Yanına Gelerek Ona Su Kerdemesinin Yenilmesinden Sormuş. Enes de O Sırada, “Bu Bitki, Cehennemin Ağzının Kenarında Biter.” Diye Konuşurmuş. Enes Ona, “Bitkinin Yenilmesinde Bir Beis Yoktur.” Diye Cevap Verdiği Bize Ulaşmıştır. Bunu, Hâfız Ebû Bekr el-Hâtib Rivâyet Etmiştir.

Bezzâr, Amr b. el-Âs’ın Oğlu Abdullah’tan Rivâyet Ettiği Hadîs-i Şerifte Şöyle Demiştir; Cehennem Üzerine Öyle Bir Zaman Gelecek ki, Rüzgârlar Kapılarını Döver de İçlerinde (Mü’minlerinin Âsilerinden) Hiçbir Kimse Bulunmaz.

Îmâm Kurtubî Hazretleri Der ki; Bu Hadîs Bize Mevkûf Olarak Rivâyet Olundu. Bu Hadîste, Rasül-i Ekrem Aleyhisselâm’ın Zikri Yoktur.

Şeyh Muhyiddin-i Arabî’nin Fütuhat-ı Mekkiyye İsimli Eserindeki İbâresi Şöyledir; Biliniz ki, Cehennem Halkı Cehenneme Girdikleri Zaman Üzerlerine Cehennemin Kapıları Öyle Bir Kapanışla Kapatılır ki Ondan Sonra Sonsuz Ebedlerde Sonsuz Zamanlarda Bir Daha Açılma Yoktur.

Cehennemden, Cehennem Ehlinin Çıkacağı Anlaşılarak Gelen Her Şeyden Murâd İçerisinde Mü’minlerin Âsilerinin Bulunduğu En Üst Tabakasıdır. Mü’minlerin Âsileri Şefaâtle (Oradan) Çıkarlar. Binâenaleyh Gâfletten, Yanlışlıktan Sakınınız.

Ey Kardeşler(im) Bunu Böylece Biliniz de, Îmânsız Olarak Ölmekten Allah’a Sığınınız!

Âlemlerin Rabbi Olan Allah’a Hamd Olsun.

__________________
Ne senle yaşanıyor
Ne de sensiz oluyor
Şu garip bomboş dünyada..