Allah bilir ama siz bilemezsiniz.

Allah bilir ama siz bilemezsiniz.

Bakara Sûresi 216.

Geleceğin bize ne getireceğini biz bilemeyiz, sadece tahmin ederiz. Allah ise geleceği kesinlikle bilir.

Allah bilir, biz bilemeyiz. Bilmemek de çok güzel bir nimet! Ne zaman öleceğimizi bilseydik ne acı olurdu değil mi? Çok sevdiğimiz eşimizden, dostumuzdan, sevdiklerimizden ayrılacağımızı bilseydik kiminle dost olurduk, kime eş olurduk?

Acaba yıllarca mutlu olduğumuz eşimizden bir gün ayrılacağımızı önceden bilseydik onunla mutlu bir ömür sürebilir miydik?

Ya da iflas edecek işler ya da öleceğini bildiğimiz çocuklar!

Hayat, geleceği bilmeden daha iyi, daha güzel!

Allah bilir, biz bilemeyiz! Allah’tan önümüzdeki günlerin, ayların ve yılların daha hayırlı olmasını isteyelim. Yeni yıllar bizim için hayırlı olsun! Rabbimiz daha temiz, daha nezih, daha güzel günler görmeyi isteyene nasip etsin, istemeyene de istemeyi nasip etsin!

Rabbimiz, yarınımızı bugünümüzden, ahiretimizi dünyamızdan hayırlı eyle!

__________________
Ne senle yaşanıyor
Ne de sensiz oluyor
Şu garip bomboş dünyada..

Allahım..!

Bu günümüz; dünden,
Yarınımız; bugünden daha hayırlı olsun...

Sevdiğim bir hikaye, bana hayatın özetini anlatır.
Yaşam, iyisi ve kötüsüyle bize aittir. Her şeyi Allah bilir; ama siz bakış açınız, karakteriniz, tevekkülünüz, hayata duruşunuz ve zorluklara karşı ayakta kalma iradeniz ile geleceğinizi şekillendirebilir ve tahmin de edebilirsiniz.
Hikaye şöyle:
Meşhur Wimbledon'un ilk zenci şampiyonu Arthur Ashe kan naklinden kaptığı AIDS'ten ölüm döşeğindeydi.
Hayranlarından biri sordu:
-Tanrı böylesine kötü bir hastalık için neden seni seçti?
Arthur Ashe cevap verdi:
-Tüm dünyada 50 milyon çocuk tenis oynamaya başlar.5 milyonu tenis oynamayı öğrenir,500 bini profesyonel tenisçi olur, 50 bini yarışmalara girer, 5 bini büyük turnuvalara erişir, 50'si Wimbledon'a kadar gelir, 4'ü yarı finale, 2'si finale kalır.
-Elimde şampiyonluk kupasını tuttuğum zaman Tanrı!ya "Neden ben?" diye hiç sormadım.
Şimdi sancı çekerken,Tanrı'ya nasıl "Neden ben?" derim?

Bu dünyadaki ömrümüz sınırlı ve sayılıdır. Zaman, sabit hızla akıp giden bir sermayedir. İnsan içinde yaşadığı zamanlardan sorumludur. Onun için insana ibnu’l vakt (vaktin çocuğu) deniliyor. Yani bulunduğu anı en güzel şekilde yaşamasıdır.

Ayeti kerimede vaktini gaflet içinde geçirip yüz çevirenlerin durumu şu şekilde anlatılmaktadır:

İnsanların hesaba çekilecekleri gün iyice yaklaştı; halbuki onlar gaflet içinde haktan yüz çevirmektedirler. (Enbiya, 1)