"Allah" Zikri Mi "Allah Hû" Zikri Mi Daha Faziletlidir?

Merhaba arkadaşlar,

"Allah" zikri mi "Allah Hû" zikri mi daha faziletlidir?

Teşekkürler.

Bazı lügatçiler şunu aktarır: Bu ibadet manasından türemiştir. İbn Abbas'ın "A'raf suresi 127. ayet-i kerimede geçen "Aliheteke" (llahlarını) kelimesi "İlaheteke" şeklinde okuduğu rivayet edilmiştir. "Ve yazereke ve İlaheteke"(Araf suresi 127. Ayet) yani seni ve ibadetini bırakmasına müsaade mi edecek- sin. İbn Abbas dedi ki: "Teellüh" teabbüd (ibadet etmek) manasında- dır. "el-İlah"ın manası el-Mabud'dur. Muvahhid'lerin "La İlahe illellah" sözünün manası, Allah'tan başka mabud yoktur." Bazıları da şunu iddia ettiler: Bu isimde kök "he (hu)" harfidir. Bu zamir gaib ismin kinayesidir. Çünkü onlar evvela onu fitratlarında ispat ettiler sonra kinaye harfi ile işaret ettiler (hü).” sonra bu "hu" harfine mülkiyete delalet eden “lam” harfi eklendi. Zira O'nun her şeyin yaratıcısı ve maliki olduğunu bildiler. Böylece "La-hu (lah)" oldu. Sonra da başına elif-lam takısı bu manayı tekid ve de tazim için eklendi. Böylece "Allah" oldu.
Hattabi der ki: Bu isim hakkında arap dili ve nahiv ulemasının muhtelif görüşleri mevcuttur. Görüşler içinde en çok beğendiğim, sevimli gelen bu isim, özel bir isimdir sair müştak isimler gibi müştak değildir. Başında bulunan “elif-lam”in marifelik için olmadığının delili de başına nida harfinin girmesidir. “Ya Allah" dersin. Halbuki (Arapçada) nida edatı ile marifelik edatı olan elif-lam bir arada olmaz. Görmez misin ki arapça da "Ya er- Rahman" "Ya er-Rahim" diyemezsin. Halbuki "Ya Allah" dersin. Bu da gösteriyor ki ismin kalıbındandır, aslındandır. Zaid bir elif-lam değildir. Allah azze ve celle daha iyi bilir.(Kurtubi tefsiri 1.cilt sayfa 99)
İbnü'l-Hassar der ki: Allah'ın, "Allah" isminde iştikak yoktur. Lakap kabilinden de değildir. Çünkü bu isim, misli, dengi olmayan bir müsemmayı ifade etmiştir. Dolayısıyla bu ismin başkasına kullanımı söz konusu olamaz. Halbuki lakap her müsemmaya verilebilir. Ya Allah diye zikretmen güzel olur kardeşim…

__________________
Yunusça sevgimizden anlamayana cevabımız Yavuzca olacaktır...

Bu noktada ‘’Şayet Allah insana şah damarından daha yakın olduğu ve her şeyi mükemmel şekilde işitip gördüğü halde niçin ondan medet dileyen kimse ‘Ya Rabbi ve Ya Allah’ gibi ifadeler kullanır’’ şeklinde bir soru akla gelebilir. Zemahşeri bu soruya şöyle cevap verir: ‘’Kul bu tarz bir hitap ifadesini kullanmak suretiyle kendini küçümsemekte yani kendisinin Allah’a yakın onun rızasını kazanmış bahtiyar kimselerden olduğu düşüncesinden imtina etmektedir. Dahası nefsini küçük görerek Allah katında kendine değer biçmemekte ve aynı zamanda Allah’ın davetine icabet edip O’nun hitabına kulak verme azmini göstermektedir. (Zemahşeri el-Keşşaf)

__________________
Yunusça sevgimizden anlamayana cevabımız Yavuzca olacaktır...

Hocam selamün aleyküm bir süredir konu başlıkları altındaki yorumlarınızı takip eder oldum. Maşallah su gibi yazıp anlatıyorsunuz Allah ilminizi arttırsın. Bugün de aydinlandik çok şükür Allah razı olsun

Estağfurullah duanız kafi, Allah (c.c) cümlemizden razı olsun.

__________________
Yunusça sevgimizden anlamayana cevabımız Yavuzca olacaktır...

Üstadım merhaba,

"Allah" ya da "Allah Hu" zikrinin yerine "Ya Allah" zikrini mi öneriyorsunuz?

Peki "Allah" ve "Allah Hu" arasındaki hangisi daha güzeldir?

Kardeşim bu tür soruların tek bir cevabını kimse veremez. Ben zannımca ve okuduklarım muvacehesinde ‘’Ya Allah’’ zikri daha uygun olur dedim biraz daha malumat yazayım tefekkür et. Alimler arasında "Allahumme"den kastin "Ya Allah" olduğunda ihtilaf yoktur. Mim harfi zaiddir. İsmin aslından değildir. Ziyade olmasının manası hakkında farklı kanaatler bildirdiler. Sibeveyhi'e göre nida harfinin yerine gelmiştir. Bu sebeple ona göre "Ya Allahumme!” denilmesi (lügat açısından) caiz olmaz. Ayrıca bu isim sıfat olarak da gelmez. Çünkü bu isim yalnız nidada kullanılan diğer isimler gibi vasıf olarak gelmesi caiz olmayan isimlerdendir.
Hu ismine gelince bazı alimler isimlerin şerhinde bu ismi zikretmişlerdir. Allah'ın isimlerinden bir isim saymışlardır. Aklişi der ki: Bunun hakkında bir eser gelmemiştir. Ayrıca Arapçadaki tam isimlerden değildir. Bilakis bu arkasından bir cümleye öncesinde de kendisini ifade edecek bir isme muhtaçtır. Ancak bu şekliyle faydalı bir manası olur. Çünkü "Huve" deyip sussan faydalı bir kelam olmaz. Ancak arınmış gönül ve ulvi makale ehli olan büyük zatlar nezdinde bu kelime zat isimleri gibi kullanılır olmuştur. “Ya Allah" dedikleri gibi, "Ya hu" demişlerdir.
Mansur b. Abdullah der ki: "He" sabit bir manaya işaret, "vav" ise sifatlarının gerçek mahiyeti duyu organlarıyla idrak edilemeyene işarettir. Daha önce bu konuda Ebu Bekr b. Furek'in görüşünü aktarmıştık. Şöyle demişti: "He" boğazın en alt tarafından çıkar. Bu da harflerin ilk mahrecidir. Vav ise dudaktan çıkar. Bu da harflerin son mahreç yeridir. Sanki her şeyin iki tarafına, başına ve sonuna işaret gibi olmaktadır.
Bazı alimler şöyle der: Allah "hu" sözüyle sırları, diğer isimleriyle de "kalpleri" açandır.
Aklişi der ki: Bunların hepsi evliyanın işaretidir. Alimlerin delili inceleme yoluyla ulaştıkları zahiri isim dışındadır. Bu manaları tam bir arınmışlık ve ihlasa erince elde etmişlerdir.

__________________
Yunusça sevgimizden anlamayana cevabımız Yavuzca olacaktır...