Bir kaynağı olduğunu bilmiyordum hocam.
Bunlar benim tecrübelerim ve bana anlatılanlardır.
Ruhlar alemine kendimi çok yakın hissediyorum.
Babannem orada olduğu içinmidir bilemem.
Babaannem her perşembe günü saat 22:00’dan sonra eve geliyordu. Görüyordum.
Bazen beyaz bazende şeffaf gibi bir slüet olarak gösteriyordu bana Allah. Odaları geziyor sonra yok oluyordu.
Başımıza bir hal geleceği vakitte muhakkak uyarıya geliyor rüya yoluyla.
Bir kaç gündür rüyada babannemi görüyordum.
Hep böyle heyecanlı gibi korkulu gibi bana aceleyle bir şeyler falan anlatmaya çalışıyordu.
Dün babamın kuzeni börek yapmak istemiş tutturursa ticaretine başlayacakmış.
Çok dedim izin verme diye ama nafile.
Bizim imalat haneyi kullandı.
Bizde 10-15 senedir kullanılmayan büyük pastane fırını var.
Böreği pişirmek için fırını yakmışlar gözeneklerimi ne tıkanmış fırın patladı.
Babamın elleri yandı.
İki gündür sargıda.
Ayakkabıların bağcık kısımları bile o basıncın şiddetiyle erimiş hocam.
Tüpü çekmeseymiş refleksle şuan babam ölü olacaktı .
Çok büyük bir şey atlattık.
Bunu niye anlattım bilmiyorum ama size anlatınca kendimi huzurlu hissediyorum.

Büyük geçmiş olsun kardeşim. Allah acil şifalar versin.

Kaynağı üstadım paylaşmış.
Ben tecrübelerime dayanarak bunları söyledim.
Hatta dahasınıda diyeyim o azap gören günahkar müslümanlar eğer kul hakkı nedeniyle azap görüyorsa ve o hakkına girdiği kişide vefat ettiyse, azap gören kişi hakkına girdiği kişinin ayaklarına kapanır aff diler geriside onların arasında bir meseledir .
Aff ederse azabı hafifler aff etmezse azabı devam eder. Biraz daha bahsedelim ifşaya girmeyecek kadar. Ölülerinde orada hayatları vardır.
Kabirleri onlar için gerçek manada evdir.
Eski köy evleri gibi tahtadan ve hasırdandır.
Ameli iyi olan için kabir genişler.
İçinde eşyalar olur. Kişi kendi eliyle dünyada iken ne eşya ne yiyecek verdiyse oradadır. Bizimkiler ölmeden önce istihareyle kabirlerini görürlerdi. Anlattıklarına göre halılar yorganlar yastıklar tabak kaşık bardak bile var ama biraz farklı.
Topraktan yapılmış onlar.
Hepsi ve herşey var ama topraktan.
Bunu kavrayamadım ben nasıl olur diye çok düşündüm ama bir cevap bulamadım.
Serbest bırakılan ruhlar birbirlerine ziyarete gidiyor. Birbirlerini kabirlerinde ziyaret ediyorlar.
Ayrıca bizim onlara gönderdiğimiz ikramlar hediyeler onların çok hoşuna gidiyor.
Dünyayla bağlantılarının kopmadığını düşünüp seviniyorlar.
Berzah alemindede ibadet meclisleri
(mescid değil)vardır.
Büyük evliyalar belli zamanlarda diğer ölü ruhlara ders verir ve birlikte ibadet ederler.
Son bir şey daha söyleyeyim.
Yaşayan iki kişi birbirini çok seviyorsa o kişilerden biri ölürse bağlar hemen kopmaz.
Ölüler ailelerini sürekli izliyorlar.
Yalnız bırakmıyorlar. Gerek bizim için dua ediyorlar gerekse rüya yoluyla bizim bilmediğimiz gerçekleri anlatıp yardımcı olmaya çalışıyorlar.
Tabi dediğim gibi kişi manevi aleme önem veriyor ve ölen kişileri unutmayıp sürekli hayır hasenat yapıyorsa

ninenin ruhunu gördügün biraz hayal kendini şartlandirma, ruhlari görmek mümkun olmadiği gibi tipleri şekilleri hakkinda hic bilgi yok

Selamın aleyküm ilk önce...yazdıklarını pir dikkat okudum..Kardeşim... bu anlattıkların çok sıkıntılı..
Neden dersen ; Kabirde topraktan eşyalar... ölülerin birbirini ziyareti... ders meclisleri... bunların hepsi hurafe kardeşim... tamamen İslam dışı hikayeler...
Ölüler bizi sürekli izlemez... duyamaz... göremez... sadece kabir ziyaretinde duyarlar... rüyada Allah'ın izniyle görünebilirler... ama bu "sürekli izliyorlar" demek değil...
Senin yaptığın... samimi duygularını hurafelerle karıştırmak... babaannene duyduğun sevgi seni böyle şeylere inandırıyor...
Söylenen kaynağa iyice baktım ; İbni Kayyım'ın er-Ruh kitabı rivayet mezarlığı gibi bir şey... içinde her türlü zayıf... uydurma... hatta İsrailiyat var... sen kitabı okuyunca "vay be her şey yazıyor" diyorsun ama hangisinin sahih... hangisinin uydurma olduğunu bilmiyorsun...
Dikkat edelim..

Öyle güvenilir bir kaynak değil ve İslam'la alakası sanırım olmayan bir kitap.
Tibette mistisizim eğitimi alan bir adamın otobiyografisi denebilir.Ama okudukça iğreniyorum.
İmas hocamın önerisiyle Muhyiddin İbn Arabi hazretlerinin kitaplarını okudum biraz.
Allah'ın güzel kulu,okurken bile İslam'a daha yakın hissettiriyor.
Her kelimesinde insanın imanını kuvvetlendiriyor.

Senin anlamadığın bir şey var onuda ben sana deyi vereyim:
Ben hiç bir kaynağa bakmam.
Bu mevzuda benim kaynağım tecrübelerimdir.
O kadar çok şey yaşadımki bu yaşta inan en hafifini yaşasan gidip kendi gözlerinle görürdün o alemi. Umarım anlatabildim .
Senin uydurma dediğin her şey hakikat.
Senin anlattıkların kendi zihninin esiri olan şeyler.
Ben ne hayal görürüm nede hurafeye inanırım.
Kulaktan dolma sözlerle beni yargılayamazsın varsa tecrüben öyle çık karşımada anlat.
Çok büyük sözler çok ağır laflar deyipte alim taklidi yapma.
Ben burada tecrübelerimi paylaşıyorum yıllardır.
İsteyen inanır isteyen inanmaz kimseyi zorlamıyoruz burada.

Üstadım bu hususta eğer kıl kadar yalanım varsa Allah’ın tüm azametli isimleri canıma garim olsun. Siz bana inanmıyorsunuz ama anlattıklarımın hepsini yaşadım.
Bu hayal anlayış kavramından çok uzakta olaylar.
Geçişler olduğu vakitlerde perdeler uçuşuyor girdiği odalardan çıtırtılar geliyor.
Işık saçıyor bazen.
Vede geldiği vakit televizyon lamba falan güzel çalışmıyor. Lambalar kısılıyor neredeyse içerisi karanlık oluyor televizyon kasıyor.

Şunu anlamanı rica ediyorum... Ben seni yargılamıyorum... senin samimiyetinden şüphe etmiyorum... Senin yaşadığın tecrübelerin gerçek olduğunu da inkâr etmiyorum... Ancak seninle aramızdaki temel fark şu...
Sen... "Tecrübelerim mutlak hakikattir... dinin asıl kaynağıdır" diyorsun...
Ben ise... "Tecrübeler subjektiftir... dinin ölçüsü olamaz... Her tecrübe... ancak Kur'an ve sahih sünnet ölçüsüne vurularak değerlendirilir" diyorum...
İslam'ın kaynağı vahiydir... kişisel tecrübeler değil... Eğer bir tecrübe... Kitap ve Sünnet'e aykırıysa... ne kadar gerçek görünürse görünsün... ona itibar edilmez... Rasûlullah (s.a.v.) bize "Her rüya gerçek değildir"... "Yalancı rüyalar görülecektir" diye uyarmadı mı...
Sen "Ben gördüm... o halde haktır" diyorsun... Ben ise "Ne gördüğün değil... onu nasıl yorumladığın önemli... Yorumun dinin temel prensiplerine uyuyor mu"... diye soruyorum...
Son olarak... alim taklidi yapmak değil... alimlerin 1400 yıllık birikimine itibar etmekten bahsediyorum... Sen kendi tecrübelerini 1 kişinin birikimi olarak mutlaklaştırırken... ben ümmetin ortak aklına ve vahye dayanıyorum...
Artık bu konuda daha fazla tartışmanın anlamlı olacağını düşünmüyorum... Herkes kendi tercihinden sorumludur... Selametle kal...

Sağol kardeşim.
Kusura bakma son zamanlarda biraz asabım bozuk. Sabrım ve tahammülüm yok hiç bir şeye.
Hakkını helal et