Ebedi Cebehhem mı / Ebedi yok oluş mu

Risale-i Nur Asayı Musa kitabında. Ebedi cehennem, ebedi yokluğu tercih ediliyor. Bu nedendir? Yani ebediyyen yok olmaktansa ebediyyen cehennemde olmak neden tercih ediliyor Risale-i Nur'da?
Halbuki kâfirlerin hesaptan sonra toprak olmak istediklerini Ayet-i Kerime söylüyor yani hiçliği azaba tercih ediyorlar. Bunun sebebini bilen var mı?
@[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]
@İmas

Değerli kardeşim burada Saidi Nursi hazretlerinin bakış zaviyesini tam idrak edip izah etmek biraz müşkülatlı fakat şunu ifade edebilirim. Ateşin ebediliği konusunda önceki Müslüman bilginler (selef) arasında iki görüş vardı: Ateş ehli olan kafirler, ateşte ebedi kalacakları, diğeri ateşin söneceği, son bulacağıdır. Muhyiddin ibn Arabi ve ona uyan ve tabi olanlara göre ateş, cehennemliklerin tabiatına uygun geleceğinden, cehennemlikler acı çekmezler, tad alırlar. Ateşin son bulacağı görüşü Hz. Ömer, Abdullah b. Mes'ud, Ebu Hureyre, Ebu Said el- Hudri ve diğerlerinden nakledilmiştir. Hadis ve tefsir alimlerinden Abd b. Humeyd'in görüşü de böyledir. Şa'bi'den de bu yolda nakil vardır. Bu görüş azınlığın görüşü olmasına rağmen tercih edilen görüştür. Kur'an'da geçen ayetler de bu görüşü doğrulamaktadır. Kur'an'da ateş; "...meğer ki Rabbinin dilediği olsun..." (Hud, 108) ayetiyle istisna ediliyor. Cabir b. Abdullah, İshak b. Rahaveyh gibi birtakım Selef, is- tisna ayetleri Kur'an'daki bütün vaid'i (tehditler, korkutma) kapsar demektedirler. Kur'an'da rahmet ehli ile gazab ehlinin cezaları birlikte belirtilmektedir; buna bağlı olarak rahmet ehlinin mükafaatı sonsuz, gazab ehlinin cezası mutlak olarak bildirilir. Müşrikin suresinde olduğu gibi Kur'an-ı Kerim'de birçok yerde "Allah va'dinden dönmez." (Rum, 6) hükmü yer alırken, bir yerde bile "Allah vaidinden dönmez." lafzı geçmemektedir. Yüce Allah va'dini yerine getirir, vaidinde (korkutma) seçmeli (muhayyer) kalır. Va'd ve va'id gerçektir. Va'd kulların Allah'tan alacağı hakkı, va'id ise Allah'ın kullardan alacağı haktır. Mutlak va'id böyle olunca istisna ile takip edilen va'id öncelikle böyle olur. Cennetlikler cennete amellerle değil, Allah'ın lütfu ve rahmetiyle Evet, ateş baki kaldıkça cehennemlikler baki kalacaktır. Fakat ateş baki midir, fani midir? İşte burada görüş ayrılığı vardır. Adalet yurdu, iyilik, lütuf yurduyla karşılaştırılamaz.
Kısaca, mümin olan hem ilahi azaptan korkar, hem ilahi rahmete kavuşmayı umar. Yüce Allah'ın cezasından (ikab) emin olmak, ilahi rahmetten ümit kesmek kesinlikle doğru (caiz) değildir. Bu durumlar küfrü gerektirir.

__________________
Yunusça sevgimizden anlamayana cevabımız Yavuzca olacaktır...

ben risaleyi nur okumuyorum o yüzden saidi nursi fikri nedir bilemem,ama bu konuyla ilgili şöyle bir yazi var,

İnsan ahirette azabı gördüğü zaman azaptan dolayı yok olmak ister. Fakat bu yok olma isteği dikkat edilirse azabın kendisindendir. Mesela o adama cennet gösterilseydi yok olmayı istemeyecekti. (Burada bazı insanlar “ben cenneti de istemem” dedikleri zaman “kendi yaşantıları” yalan söylediklerine delildir. Çünkü bu insanlar günlük hayatta bile berbere gider, yer içer, gezer alışveriş yapar ve daha nicesi onun ebedi hayatı arzu ettiğine delildir.) yani insanın azabı istememekten dolayı yok olmayı istemesi ebediyeti arzu etmediğinden dolayı değildir. Ebediyeti istiyor fakat acıya katlanamama probleminden dolayı yok olmayı istiyor. Tıpkı aşı olmak istemeyen bir çocuk gibi düşünebiliriz. Veya her insan hayatı yaşamayı ister fakat ona işkence edeceğiniz zaman ölmeyi tercih eder. Bu işkenceden dolayı ölmek istemesi onun hayatı istemediğine delil gösterilemez.

İnsan hayatı yaşamayı istiyor fakat acı çekmeyi istemiyor. Acı çekmek ayrı bir şeydir, hayatın, varlığın, yaşamın kendisi ayrı bir şeydir. Acı-tatlı, keder- neşe, üzüntü-sevinç, fakirlik-zenginlik gibi kavramlar hayatın varlığın kendisi değildir. Bunlara sonradan hayata takılan şeylerdir. Tıpkı ahirette ki cennet ve cehennem gibi. Ahirette herkes ebedi hayatı ister fakat bu ebedilik bazıları için azap bazıları için mükafat olabilir. Ebedi hayata takılan azap ve mükafat ebediliğin kendisi değildir, ebediliğin sıfatlarıdır. Bir şeyin zatı ile sıfatları ayrı şeylerdir. O yüzden dili ile yalan bile söylese herkes fıtratı, lisan-ı hali ve yaşantısı ile ebediyeti ister. Fakat bu ebediyetin güzel olmasını ister acı çekmek istemez. O yüzden ebedilik kavramı ondan olmayan fakat ona takılan acı ve tatlı kavramları ile karıştırmamak gerekir.

alınti

__________________
'Muhammedün Seyyidü’l-Kevneyni; / Ve’l-Ferikayni min Arabi’n ve min Acemi' (Muhammed (s.a.v)

Hocalarımız yorumda bulunacaklardır,
lakin, kuranı kerim dışında yazılan her eser Allah'ın yoktan var ettiği beşerlerin ürünüdür, oku faydalan ama çok takılma.