'Ona temizlenenlerden başkası dokunamaz' ayetindeki temizlenenler kimlerdir?

Vâkıa Suresi 77-78-79-80 inci ayetler,
77- O, elbette şerefli bir Kur'ân'dır.
78- Korunmuş bir kitaptadır.
79- Ona temizlenenlerden başkası el süremez.
80- (O), âlemlerin Rabbinden indirilmiştir.
Ayetler bu şekilde meal ediliyor. Tefsirlerine baktığımda Ona temizlenenlerden başkası dokunamaz denilen kitabın Kur-an'ı Kerim olduğunu tefsir edenler olduğu gibi kastedilenin Levh-i Mahfûz olduğunu tefsir edenlerde var.
Ta-ha Suresi 52. ayeti de Musa dedi ki: "Onların bilgisi Rabbimin katında bir kitapta (yazılı)dır. Rabbim yanlış yapmaz ve unutmaz."
Bu ayette okununca Vâkıa Suresi'nde bahsedilen kitabın Levh-i Mahfûz olduğu düşüncesi bende ağır basıyor.
Bu hususta merak ettiğim bazı sorular var.
Şayet bu bahse konu kitap Levh-i Mahfûz ise temizlenenler kimlerdir. 4 büyük meleklerin olduğu yönünde yapılan tefsirler okudum ancak bu kez de ona o meleklerin neden dokunma ihtiyacı hissedecekleri buna neden ihtiyaç duyacakları soru olarak karşımda duruyor.
Şayet bu bizim okuduğumuz Kur-an'ı Kerim ise 79. ayeti kerime mealinde el süremez diye kesin ve kati bir dil kullanılıyor. Önceki yıllarda Kur-an'ı Kerim' in yakıldığı yönünde haberlere denk gelmiştim. Ya da müslüman olupta (temizlikten kastı cunup olmak ya da hanımlar için hayızlı olmak tefsiri için) temiz olmadığı halde dokunanların ya da isterlerse dokunabileceklerini biliyoruz. Ya da farklı bir dine mensup olup neymiş bu kitap diyerek okumak isteyenlerin dokunması 79. ayete ters düşüyor. Allah haşa ahdine ters düşmez. Yanlış bir cümle kuruyorsam Rabb'imden affımı diliyorum.
İnananlar için Allah'ın kelamına, yarattığı ve hiçbir mecburiyeti olmadığı halde muhattap alıp ayet ayet açıklama yaptığı Kur-an'ı Kerim'e saygıdan elbette abdestli okunması, abdestsiz dokunulmaması bir edeptir. Ben bunun peşinde değilim. Umarım anlatabilmişimdir. Bu hususta En doğrusunu Allah bilir elbet ancak bilgi sahibi olup bilgilerinden istifade edebileceğimiz kimse varsa konu ile ilgili bilgilerini paylaşırsa sevinirim.

79. ayette ki MUTAHHARUNE temizlerden demektir
temizlenenler yanlış olmuş...

__________________
'Muhammedün Seyyidü’l-Kevneyni; / Ve’l-Ferikayni min Arabi’n ve min Acemi' (Muhammed (s.a.v)

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]

İslam'ı ret etmiş ve kahkaha atıyor. Kuran dinlerken Allahu Teala'nın bunu dediği ayette o kahkahasina tutuluyor.
Yani kahkahası ona perde olmuş derim.

Kur’ân-ı Kerîm’in bir vasfı olarak كَر۪يمٌ (kerîm) şu mânaları ifade eder:

Çok şerefli, yüce ve övgüye değer,

Faydalı ve feyizli. Çünkü o, dünya ve âhirete ait pek çok mühim bilgilerin esaslarını ihtiva etmektedir.

Gayet güzel, hoş, tekrîm ve ihtirama layık.

Allah Teâlâ katında mükerrem; değerli, şerefli.

Kur’ân-ı Kerîm, Kitâb-ı Meknûn’dadır. اَلْمَكْنُونُ (meknûn), “korunmuş, saklanmış” demektir. Bu kitap’tan maksat Levh-i Mahfûz’dur. İşte Kur’an, hiç kimse el değmesin, zayi edilmesin, kirletilmesin, lekelenmesin ve muhafaza edilsin diye böyle bir kitapta saklanmaktadır. Dünyada Kur’ân-ı Kerîm’in yazıldığı Mushaf-ı şerifler de, aslına uygun tarzda böyle mahfuz tutulmalıdır.

Bununla birlikte, “Tertemiz olanlardan başkası ona dokunamaz” (Vâkıa 56/79) âyet-i kerîmesi iki önemli hususu dikkatlerimize sunmaktadır.

Birincisi; Kur’ân-ı Kerîm’in Levh-i Mahfuz’da bulunuşu ve oradan melekler tarafından alınıp Peygamberimiz (s.a.s.)’e indirilişi safhalarında cinlerin ve şeytanların onunla hiçbir teması, müdahalesi ve ilgisi olmamıştır. Sadece vazifeli melekler onu alıp en emin yollarla Resûlullah (s.a.s.)’in kalbine indirmişlerdir. Melekler için اَلْمُطَهَّرُونَ (mutahharûn) ifadesinin kullanılmasının sebebi ise, Cenâb-ı Hakk’ın onları her türlü kötülükten arınmış varlıklar kılmış olmasıdır. Bu izaha göre âyet-i kerîme, “Kur’ân-ı Kerîm’i Muhammed’e Allah değil de, cinler ve şeytanlar getiriyorlar” diye iddiada bulunan kâfirlere bir cevaptır. Nitekim bu hususta başka bir âyet-i kerîmede şöyle buyrulur: “Bu Kur’an’ı şeytanlar indirmemiştir. Bu onların yapabileceği bir iş değildir; isteseler de buna güçleri yetmez. Çünkü onlar vahyi dinlemekten tamâmen menedilmişlerdir.” (Şuarâ 26/210-212)

İkincisi; Kur’ân-ı Kerîm Resûlullah (s.a.s.)’e indirilmiş, binlerce hafızlar tarafından ezberlenmiş, mushaflara yazılmış ve bir harfi bile bozulmadan günümüze kadar gelmiştir. O, Allah kelâmıdır ve mü’minler için çok şerefli ve yüce bir kitaptır. Dolayısıyla âyet-i kerîme, Mushaf-ı Şerif’lere, Kur’an âyetlerinin yazıldığı sayfalara dokunmakla alakalı da bir düzenleme yapmaktadır. “Taharetsiz kirli eller ona dokunmasın, ancak maddi ve manevî pislikten taharetle temizlenmiş, imanlı ve abdestli kimseler dokunsun” buyurmaktadır. Dolayısıyla Hanefi mezhebi bu âyet-i kerîme ve ilgili hadis-i şeriflerden hareketle, “cünüp olanın ezber ya da yüzünden asla Kur’ân-ı Kerîm okuyamayacağı ve abdestsiz olanın da ezberden Kur’an okuması caiz olmakla birlikte Mushaf-ı Şerif’e dokunamayacağı” hükmünü çıkarmıştır.

Alıntı...

__________________
'Muhammedün Seyyidü’l-Kevneyni; / Ve’l-Ferikayni min Arabi’n ve min Acemi' (Muhammed (s.a.v)

Hocam açıklamanız birinci bölümüne 'onlar vahyi işitmekten uzak tutulmuşlardır' Şu'ara suresi 212. ayeti ışığında dahil olmakla birlikte ikinci bölümde bahsettiğiniz konuda araştırma yapıyorum. okuduğum diğer bilgiler ışığında Vakıa Suresi konumuz olan ayetin indiği dönemde abdest ayeti henüz inmemişti. Ki inmiş olaydı dahi Maide 6 da gecen abdest ayeti namaz kılınacağı vakit alınacak abdestten bahsediyor yanlış bilmiyorsam. Ayrıca bir de henüz o dönemde dokunulacak bir kitap denilecek mushaf olmadığı yönünde tefsirler de mevcut. Yani Hocam aslında 77 ve 78. ayetleri de okuduğumda bu ayetlerin sizin de açıklamanız birinci bölümünde yazdığınız gibi cinler tarafından geldiği yalanlamasını yapanlara ithafen dokunamaz denilenlerin biz insanlar değil de temizlerden kastıyla belirtilen melekler olması akla yatkın değil mi?

ayetlerin tefsiri ortada iken bizim bu tefsire katkı yapmamız doğru olmaz, ayrıca kuranda akla yatkın diye bir şey yoktur çünkü akıl çok şeyi kabul etmez...

__________________
'Muhammedün Seyyidü’l-Kevneyni; / Ve’l-Ferikayni min Arabi’n ve min Acemi' (Muhammed (s.a.v)

Hocam tefsiri yapanlarda insan ve aynı ayetle alakalı farklı tefsir ortaya koyanlar var. Ayrıca aklı önemsemeyecek, akla yatkınlığını sorgulamak da Kur-an'ı Kerim'e muhalif olmak anlamına gelmez mi? Hiç akıl erdirmiyor musunuz? Bakara 171 Çünkü akıllarını kullanmazlar. Al-i İmran 65 Hiç aklınızı kullanmıyor musunuz? Maide 58 Çünkü onlar, akletmeyen ve gerçeği anlamayan bir topluluktur.
gibi örneklerle ısrarla aklı önemseyen ve aklınızı kullanan diyen Kur-an'ı Kerim.

akla yatkınlığını sorgulamamak olacak hocam.

o tefsiri yapan insan ama öyle sıradan insan değil o tefsiri yapabilmek için 4-5 çeşit ilmi içmiş insanlar baştan arapçayı bir araptan çok daha iyi bilen insanlar ,
orada aklını kullan emri ilmin olmadığı halde aklınla ayete mana verme tefsirini yapma anlamındaki aklını kullan emri,
tefekkürünü yap kurana bak Allahın gücünü gör bunun için aklını kullan emridir...

__________________
'Muhammedün Seyyidü’l-Kevneyni; / Ve’l-Ferikayni min Arabi’n ve min Acemi' (Muhammed (s.a.v)

kuran akla yatkn olmak zorunda. aksi halde dogrunun yanlisin anahtariyla celisir. Kuran ile akil arasinda zorunlu bir iliski var, ki bu birinin ispatinin digerine bagli olmasiyla alakalidir. Akli inkar etmek dine hizmet etmez zarar verir. Dinin ispati akilla yapilir, diger dinlerin batil oldugunu da akilla bilirsin. Eger isine gelen yerde akli kabul edip isine gelmeyen yerde akli reddedersen bu ikiyuzluluk ve tutarsizlik olur.

Akildan neyin kast edildigine gelince, halk arasinda akil sagduyuya yatkin olan racih gorusler olarak anlasilir, bu yanlistir. Akil kiyaslar sonucu zorunlu olarak ortaya cikan sonucta bu istidlali yapmaya yarayan kuvvedir. Akli kaideler de zorunlu olan kaidelerdir, ozdeslik, celismezlik, 3. halin imkansizligi (behsemiler buna muhalefet etmistir), yeter neden ilkesi. Kiyastan kast ettigimiz sey iki seyin ozelliklerinin incelenip farklarinin belirlenmesi degildir. Tumevarim tumden gelim, gibi bilgiyi zorunlu olarak ortaya cikaran kiyaslardir.

4 kiyas sekli vardir

1. sekil

her a, b'dir
her b, c'dir.
o halde her a, c'dir.

b orta terimdir. sonucun mevzusu a'dir o zaman a nin buldundugu onerme kucuk onermedir, cnin bulundugu onerme de buyuk onermedir

2. sekil

her insan hayvandir
hicbir insan tas degildir
o halde hicbir insan tas degildir

hayvan orta terim. insanin gectigi onerme kucuk tasin gectigi onerme buyuk. orta terim her ikisinde de mahmul oldugu icin buna 2. sekil deriz

ve 2. seklin sonuc vermesinin sarti bunlardan birinin olumlu birinin olumsuz olmasidir 2. onerme kulli olmak zorundadir yani buyuk onerme kulli olmalidir zira hukmu kucuk terim hakkinde veriyoruz

3. sekil

her insan hayvandir
her insan natiktir
bazi hayvanlar natiktir

insan orta terim, o halde hayvan ile natik birbirine baglanir sonucta oldugu gibi.

hayvanin bulundu oncule sugra deriz, natigin bulunduguna kubra deriz, orta terim ikisinin de konusunda mevzusunda bulundugu icin 3. sekil tamamlanmis olur

3. seklin bilgi vermesinin sarti sugranin olumlu olmasi ve 2 onermeden birinin kulli olmasidir.

4. sekil

her insan hayvandir
her natik insandir
o halde bazi hayvanlar natiktir

insan kucuk onermede mevzu, buyuk onermede mahmul. hayvanin gectigi onerme sugradir, natigin gectigi onerme kubradir.

1. sekil 4 sekilde sonuc verir

1. kulliyei mucibe + kulliyei mucibe = cuziyye i mucibe
2. kulliyei mucibe + kulliyei salibe = kulliyei salibe
3. cuziyyei mucibe + kulliyei mucibe = cuziyyei mucibe
4. cuziyyei mucibe + kulliyyei salibe = cuzziyei salibe


Bu sekilde kesin sonuc veren akli kiyaslarla kast ettigimiz seydir akil, yoksa halkin kast ettigi gibi kesin sonuclar vermeyen ilzami, musahedat, mucerrebat, hadsiyyat kesinlik iceremdigi icin bunlarin ayetlerle celismesi durumunda ayet tevil edilmez veya reddedilmez.

fakat kesin akli hukumler ayetle celisiyorsa ona ayet demeyiz. Ki dogruyu yanlisi, islamin hak oldugunu, hristiyanligin zerdustluggun batil oldugunu akilla biliriz. Bunun yolunu kapatmak dine fayda degil zarar verir.