Harflerin Canı Vardır: Havasta Anâsır-ı Erbaa (Dort Element) ve Ameliyelerin Giz

HâmûŞî Nickli Üyeden Alıntı

Hoşgeldin Kıymetli kardeşim müsadenle bir iki notta ben düşeyim konuya, beyanınızda işaret ettiğiniz nokta mühimdir, lakin harf ilmi, yalnız unsur cetvelleriyle veya ebced toplamlarıyla okunacak bir saha değildir. Harfin mizacı vardır, fakat o mizaç sadece nârî, hevâî, mâî, türâbî taksimiyle tamam olmaz. Harfin mahreci, sıfatı, nefesi, adedi, tertipteki mevkii, kendinden önceki ve sonraki harfle imtizacı, kelimedeki vazifesi ve mânaya hizmeti birlikte okunmadıkça hüküm eksik kalır.

Bu sebeple bazı tertiplerin tutmaması yalnız “sayı yanlışlığı”ndan değildir. Bazen harf doğru, sayı doğru, vakit doğru görünür; fakat harfin makamı ile niyetin makamı uyuşmaz. Bazen de kelime zahirde rahmet taşır, fakat okuyanın hâli celâl kapısını tahrik eder. İşte bu noktada havâs ehlinin susması cehaletten değil, emanete riayettendir.

Şunu da ayırmak gerekir, Harf müstakil müessir değildir. Harfe kudret isnat eden tevhid mizanını bozar. Harfi tamamen kuru sembol gören ise işaret dilinden mahrum kalır. Doğru yol ikisinin ortasıdır. Harf ne ilâhtır ne de boş çizgidir. Allah’ın kelâmında yer aldığı nispetle bir edep, bir ölçü, bir remiz ve bir nizam taşır.

Nurânî ve zulmânî ayrımı da bu mizanla anlaşılmalıdır. Zulmânî denilen harfler şer veya habis demek değildir. Bu, harfin perdeli cihetine, yoğunluğuna ve mânanın zuhûr tarzına dair bir tabirdir. Yoksa Kur’ân’ın hizmetine giren hiçbir harf hakir görülmez. Harfin şerefi, bağlı olduğu kelâm ve hizmet ettiği mânadadır.

Harfleri birbiriyle “potada eritmek” tabiri güzeldir, fakat potanın adı şeriat, ateşi ihlâs, terazisi edep olmalıdır. Aksi hâlde kişi harflerle amel ettiğini zannederken kendi vehmiyle amel eder. Çünkü harf ilmi, ehliyetsiz elde süratli netice değil, süratli karışıklık doğurur.

Bu yüzden ben bu bahislerde çok açık konuşmayı doğru bulmam.

Velhasıl, Havâs, sayıyı çoğaltma sanatı değil, harfin makamını, kelimenin nefesini, niyetin yönünü ve şeriatın hududunu aynı anda okuyabilme ilmidir. Bu dörtlü mizan korunursa tertip edep üzere yürür, biri eksik kalırsa netice ya susar ya da sahibini kendi noksanıyla yüzleştirir.

Mesturu Nickli Üyeden Alıntı

Aleykümselam kıymetli kardeşim,
Kelamınız mühürdür, eyvallah. Lakin şerhinizle açtığınız o kapı, bu fakirin zihninde kapalı bir oda değildir. Biz burada harflerin sadece "ebced ve unsur" tecellisinden bahsederken, bu ilmin alfabesinden başladık ki niyetimiz talipten önce taklitçiyi ayıklamaktır. Yoksa mahrecin sıfatını, harfin nefesini ve o nefesin döküldüğü saatin uyuşmazlığını bilmeyen adamın bu potada eriyeceğini biz de şerh ederiz.
"Harf müstakil müessir değildir" hükmünüz başım üstüne, hakikattir. Zira sebebi ilahlaştıran zındık, kuru bir çizgi gören ise kördür. Bizim "potada eritmek"ten muradımız da harfe kudret atfetmek değil; Müsebbibü'l-Esbâb olan Allah’ın kainata koyduğu o muazzam nizamın dilini okumaktır.
"Bu bahislerde çok açık konuşmayı doğru bulmam" buyurmuşsunuz. Sırra riayet edep dairesidir, lakin havas forumlarının bugün düştüğü o kopyala-yapıştır dua batağının sebebi de ehlinin sürekli susması, meydanın ise echel cühelaya kalmasıdır. Biz ehline bir remiz bırakmak için kelamı zâhir ettik; ehliyetsiz zaten harfin mizaç çatışmasında kendi vehmiyle baş başa kalacaktır.
Zulmânî harfler hususundaki latif ikazınız ise başım gözüm üstüne. Kur'an’ın hiçbir harfine habis denilemeyeceği zâten malumumuzdur; oradaki kesafet ve perde vurgusunu daha net yapmadığımız için sükut ederiz.
Velhasıl; şeriatın hududunu bilmeyen, ihlas ateşini yakmayan adamın harf ilmiyle amel etmesi, eline barut alıp ateşle oynamasından farksızdır. Kelamınızla konuya vurduğunuz o mizan, eksik kalan teraziyi doğrultmuştur.
Ves-selam...

HâmûŞî Nickli Üyeden Alıntı

Estağfirullah, maksadımız sizi tashih etmekten ziyade, bu ince bahiste ölçünün kaybolmamasına acizane dikkat çekmekti. Zira harf ilmi, ehlinin elinde hikmet kapısı olurken, ehliyetsiz elde çoğu zaman vehim ve iddia kapısına dönüşebiliyor.

Sizin bu meseleyi kuru bir sayı hesabı gibi görmediğiniz anlaşılıyor. Lakin forum ortamında okuyanların tamamı aynı zeminden gelmediği için, bazı tabirlerin tevhid ve şeriat mizanıyla kayıtlanması gerekir.

“Ehlin susması meydanı cühelaya bırakıyor” sözünüz de ayrıca mühimdir. Lakin burada usûl şudur. Ehil olan susarak ilmi öldürmez, fakat sırrı da pazar metası gibi saçmaz. Talibe usûl verilir, taklitçiye fren konur, ehline remiz bırakılır. Çünkü bu sahada tafsil, her zaman ilim doğurmaz, bazen ehliyetsiz elde fitne doğurur.

Bu yüzden bu bahislerde en selametli yol, ne sırrı bütünüyle kapatmak ne de ehliyetsiz nazarlara bütün tafsilatı açmaktır. Talibe usûl gösterilir, ehline remiz bırakılır, taklitçinin ise eline ateş verilmez.

Kanaatimce harf ilminin özü de burada saklıdır. Harfin şeklini herkes görür, sayısını çoğu kimse hesap eder, fakat harfin hangi makamda susacağını, hangi makamda işaret edeceğini ve hangi hudutta duracağını ancak edep ve ehliyet öğretir.

Mesturu Nickli Üyeden Alıntı

Eyvallah kıymetlim,kalbi kalbe bağlayan o latif üslubunuz ve zâhir olan hüsn-i niyetiniz başım üstünedir. Muhatabını tartmadan kelam etmeyen zatların varlığı, bu fakir için bu meclisteki en büyük kazançtır.
"Talibe usûl gösterilir, ehline remiz bırakılır, taklitçinin ise eline ateş verilmez" düsturunuz, bu ilmin sarsılmaz kalesidir; altına imzamı zevkle atarım. Bizim de zâten buradaki gayemiz, taklitçinin eline ateş vermek değil; o ateşin sahte ocaklarda nasıl harcandığını gösterip, talipleri hakiki usûle ve sizler gibi ehliyet sahibi zatların rahlesine yönlendirmektir. Sizin şerhinizle koyduğunuz o fren, bizim açtığımız kapının nizamı olmuştur.
Harfin nerede susacağını bilmek, kelamın da nerede duracağını bilmektir. Sizinle bu mizan dairesinde hasbıhal etmek bu fakir için şereftir. Selametli yol üzere duruşunuz, yolumuza her daim fener olsun.
Vesselam, ale’l-hüdâ...

HâmûŞî Nickli Üyeden Alıntı

Allah razı olsun kıymetli kardeşim, latif nazarınız ve edepli kelâmınız için teşekkür ederim. İlim meclisinde asıl bereket, sözün çokluğunda değil, kalbin edep, niyetin ihlâs, kelâmın da hakikate hizmet üzere durmasındadır. Rabbim cümlemizi bu mizandan ayırmasın.