Hak mezhebler nelerdir?

Svg Nickli Üyeden Alıntı

Bir katre içen çeşme-i pür-hûn-ı fenâdan
Başın alamaz bir dahi bârân-ı belâdan
Asûde olam dersen eğer gelme cihâna
Meydâna düşen kurtulamaz seng-i kazâdan
Sâbit-kadem ol merkez-i me'mûn-ı rızâda
Vâreste olup dâ'ire-i havf u recâdan
Dursun kef-i hükmünde terâzû-yı 'adâlet
Havfın var ise mahkeme-i rûz-ı cezâdan
Her kim ki arar bûy-ı vefâ tab'-ı beşerde
Benzer ana kim devlet umar zıll-ı hümâdan
Bî-baht olanın bâğına bir katresi düşmez
Bârân yerine dürr ü güher yağsa semâdan
Erbâb-ı kemâli çekemez nâkıs olanlar
Rencîde olur dîde-i huffâş ziyâdan
Her 'âkile bir derd bu 'âlemde mukarrer
Râhat yaşamış var mı gürûh-ı 'ukalâdan
Halletmediler bu lugazın sırrını kimse
Bin kafile geçti hükemâdan fuzalâdan
Kıl san'at-ı üstadı tahayyürle temâşâ
Dem vurma eğer arif isen çûn ü çirâdan...

HâmûŞî Nickli Üyeden Alıntı

Seliyle övünen köpük, deryayı ne bilir?
Derinlik susar amma, sığ olan çokça gelir.
Dağ gölgeyle küçülmez, ay bulutla eksilmez,
Hak ile duran gönül, tehditle geri dönmez.

Mühür elde sanılır, hâlbuki sır kalptedir,
İcâzet kâğıt değil, edep ile nispettedir.
Söz nefs için söylenirse, sahibine perdedir,
Hak için söylenirse, karanlığa hançerdir.

Aslan mülkü bağırmaz, vakar ile bekler,
Çakal sesi çoğalır, seher vakti tekler.
Kim kendini güneş sanır, bir mum kadar titrer,
Hakikat doğduğunda, gölgeler yere iner.

Bizim sözümüz kinle yaydan çıkan ok değil,
Edep ile bilenmiş, nefsin başına çök değil.
Kalp kırmak hüner olmaz, öfke ilme denk değil,
Hakk’a ram olan kişi, halka karşı sert değil.

Bu gece diye gelen, sabahı hesap etsin,
Karanlığı büyüten, nuru nereden bilsin?
Kim hükmü kendinde görür, önce kendin eksilsin,
Mühür Hakk’ın elinde, kul haddini bilsin.

Kâğıttan dünya kuran, rüzgârı düşman sanır,
Sırra erdim diyenin, imtihanı çok ağır.
İlim başı eğdirir, cehil meydanda bağırır,
Derya taşla bulanmaz, taş kendi dibe varır.

Söz biterse sükût var, sükût nice söz eder,
Kalem durur bir yerde, hükmü Mevlâ gösterir.
Meydan bizim değildir, meydan Hakk’ın takdiridir,
Kim kendini büyük görür, kendi gölgesinde erir.

Ey tehditten medet uman, bil ki yolun dar olur,
Hakikate taş atan, kendi elinden vurulur.
Edep kalkan olursa, fitne gelir yorulur,
Hakk’a dayanan gönül, sarsılmaz bir sur olur.