Eşyanın ilmi

Şayet sembollerden bahsediyorsan Semboller, bana göre kainatın yazılım kodlarıdır. Nasıl ki bir bilgisayar sistemi kodlarla çalışıyorsa, içinde yaşadığımız bu ilahi sistem de sembollerle çalışır. Bu semboller yalnızca rüyalarda değil, hayatın tam içinde de karşımıza çıkar. Tıpkı rüyadaki gibi aynı dille bizimle konuşurlar. Çünkü hayatın ve rüyanın dili birdir:
Sembol dili. Semboller kendi içinde bölümlere ayrılır. Bunlardan birincisi, Allah'ın yarattığı doğal varlıklardır. İnsan dışındaki tüm varlıklar bu kapsamdadır: Ağaçlar, kuşlar, hayvanlar, taşlar, nehirler, dağlar... Bunların her biri yaratılışta sembol değerlerle donatılmıştır. Kur'an'da şöyle buyrulur: “Ve Allah Adem'e bütün isimleri öğretti...” (Bakara Suresi, 31. Ayet)
Bu ayetten yola çıkarak diyebiliriz ki; yaratılışta eşya, yani insan dışındaki tüm varlıklar, Allah tarafından bir 'isim'le, yani bir anlamla kodlandı. İşte bu isimlerin karşılığı bugün bizde 'sembol' olarak zuhur ediyor. Yani her bir varlık hem bir kelime hem bir mana taşıyıcısıdır. Bizim görevimiz, bu anlamları çözmek, bu kadim dili yeniden hatırlamaktır. Doğal varlıkların sembol değerleri sabittir ve değişmez. Çünkü bu semboller, Allah'ın yaratırken verdiği hakiki anlamlarla örülüdür. Yani kuş, yaratılıştan beri kuş; yılan yaratılıştan beri yılandır. Anlamı, işlevi, sembol karşılığı yaratıldığı andan itibaren bellidir. Kainat kitabında bu varlıklar, Allah'ın satır satır yazdığı kelimeler Bu doğal semboller kendi içlerinde de olağanüstü bir düzene sahiptir. Örneğin: Hayvanlar, genel karakter özelliklerimizi sembolize eder.
Örneğin, yılan "değişim "i anlatır. Değişime karşı tavrımızı fark etmek için yalnızca kendimize
Ağaçlar, genetik kodlarımızı, DNA'mızı anlatır. Her ağaç farklı bir yapıyı, köklenme biçimini, soydan gelen bir özelliği temsil eder. Çiçekler, duygulara karşılık gelir.
Her bir çiçek, bir duygu notasına dokunur ve bizdeki farklı duygusal titreşimleri anlatır.
Görüldüğü gibi yaratılıştan itibaren her şey belli bir düzene göre anlamlandırılmış, gruplandırılmış ve sembol diline yerleştirilmiştir.
Bu, Allah'ın kudretinin bir tecellisidir.
Ve biz bu dili hatırladıkça, kendimizi de, hayatı da daha derinlemesine anlayabiliriz.
Sembollerin ikinci kısmı, insan eliyle üretilmiş eşyalarla ilgilidir. Bu eşyalar doğrudan Allah tarafından yaratılmamış; insanın eliyle, aklıyla, ihtiyacı ve niyetiyle ortaya çıkmıştır. Ancak bu, onların sembol değeri taşımadığı anlamına gelmez. Tam aksine, bu eşyalar da taşıdıkları niyetle bir anlam kazanır.
Nasıl ki Allah, doğal varlıkları yaratırken onlara bir isim, bir anlam, bir niyet yüklediyse; insan da eşya üretirken ilk anda bir niyet taşır. İşte bu eşyaların sembol bugün bir eşya farklı şekillerde kullanılsa bile, onun sembol dili ilk niyetinde gizli- değerleri, üretildikleri andaki ilk niyete ve kullanım amacına dayanır. Bu yüzden dir. Sembolleri anlamak isteyen biri, eşyanın hangi amaçla, hangi ihtiyaçla ve hangi düşünceyle ortaya çıktığını araştırmalıdır.
Bazı örneklerle bu daha da netleşir: Sandalye ve Sosyal Statü: Eskiden halk meydanlarında herkes ayakta durur, yalnızca soylulara, önemli kişilere oturacak yer verilirdi. Bu oturma yerleri bazen sıradan sandalyeler ya da tahtlar olurdu. Yani sandalye, bir kişinin toplum içindeki yerini, değerini ve statüsünü sembolize etmeye başlamıştı. rüyalarda ya da sembol dilinde sandalye hala sosyal statüyü anlatır. Kişinin rBugün her ne kadar hepimiz sandalyeyi farklı amaçlar için kullansak daüyasındaki sandalye ne kadar gösterişli ve yüksekse, kişinin toplum içindeki etkisi ya da gücü de o kadar büyük olabilir.
Küpe ve Hatırlama: Günümüzde küpeler estetik ya da süs amaçlı takılıyor gibi görünse de, bu eşyaların ilk anlamı çok daha derindi. Eski zamanlarda çocuklara verilen önemli öğütlerin unutulmaması için kulağa ip bağlanır, bu ip zamanla küpeye dönüşür. Kulağın delinmesi ve oraya bir şey takılması, "duyduğunu hatırla” anlamına gelirdi. Zira insan, daha önce duyduğu bir bilgiyi hatırlamaya çalışırken refleksle kulağına dokunur. İşte bu sembol üzerinden baktığımızda, küpe rüyası ya da hayat içinde karşılaşılan bir küpe, unuttuğumuz bir bilgiyi ya da bize daha önce verilmiş bir öğüdü hatırlamamız gerektiğini fısıldıyor olabilir.
Halı ve Gelenek: Bugün halılar zeminimizi örtmek, soğuktan korunmak amacıyla kullanılsa da, tarihsel olarak halı bir kültürün izlerini taşırdı. Dokuyan kişi, ait olduğu geleneğin inançlarını, motiflerini, sembollerini halıya işlerdi. Bu yüzden bir halıya bakan kişi onun hangi topluma ait olduğunu anlayabilirdi.
Halı yalnızca fiziksel konforu değil, sembol dilinde kişinin bağlı olduğu gelenekleri, aidiyet duygusunu, hatta ne kadar gelenekçi bir yapıya sahip olduğunu anlatır. Halının ilk üretim amacı, bir kültürel hafıza taşıyıcısı olmaktı.
(Kaynak: Semboller Sözlüğü, Yeter Kocaoğlu sayfa 13-16, ŞİRA yayınları)

__________________
Yunusça sevgimizden anlamayana cevabımız Yavuzca olacaktır...