'Hakediş' iddiaları, Ataların Günahları ve Havas'ın Ehl-i Sünnet'te Yeri

[Northen]

Selamun Aleyküm hocalarım ve forum üyeleri,

Son zamanlarda sosyal medyada (ör: ErsinAytaç), tasavvuf ve havas sohbetlerinde sıkça karşılaştığım, ancak Kur'an ayetleri ve Ehl-i Sünnet itikadıyla kıyasladığımda kafamda ciddi çelişkiler yaratan bazı konular var. Yaptığım araştırmalar neticesinde vardığım noktaları ve sorularımı, siz bu ilimle uğraşan kişilere yöneltmek istiyorum:

1. Bakara Suresi, Manevi Açıklık ve "Ataların Günahı / Hakediş" İddiası
Günümüzde birçok kişi, Bakara Suresi'nden ve çeşitli dini kaynaklardan örnekler vererek; durduk yere kimseye büyü veya musallat gelemeyeceğini iddia ediyor. Söylenen şu: Kişinin manevi alanında bir "açıklık" olması gerekir. Bu açıklık da sadece kendi işlediğimiz günahlardan ve yediğimiz haklardan değil; atalarımızdan (zürriyetimizden) bize geçen günahlardan, beddualardan ve kul haklarından kaynaklanır. Yani "Senin veya atanın bir hakedişi, günahı yoksa musallat/büyü sana tutunamaz."

Ancak Kur'an-ı Kerim En'âm Suresi 164. Ayet'te çok kesin bir hüküm koyar: "Hiçbir günahkâr, başkasının günah yükünü yüklenmez." Ataların günahının alt kuşaklara manevi bir hastalık veya "musallat kapısı" olarak geçmesi, Hristiyanlıktaki "asli günah" veya uzak doğu inançlarındaki "karma" felsefesine benzemiyor mu? Ayrıca "Sadece günahı ve hakedişi olana büyü tutar" dersek; tamamen masum ve günahsız olan Peygamber Efendimiz'e (s.a.v) büyü yapıldığı ve bundan bedenen etkilendiği gerçeğini (sahih hadislerde sabittir) nasıl açıklayacağız?

2. Muska (Temîme), Vefk ve Cinlerle Yardımlaşma Meselesi
Havas ilminde sıkça başvurulan birtakım yazıları suya atıp içme, muska/vefk taşıma ve ruhanilerle (cinlerle/hüddamlarla) irtibat kurma uygulamalarının Kur'an'daki karşılığını araştırdığımda ciddi tehlikeler görüyorum.

Cinlerle İrtibat: Kur'an, En'âm Suresi 128. Ayet'te cinlerle insanların birbirlerinden faydalanmalarını (yardımlaşmalarını) kesin bir dille şeytani bir aldanış olarak kınamış ve bu işe girenlerin sonunun ateş olduğunu belirtmiştir.

Muska ve Vefk: Koruyucu gücü bir nesneye, şekle veya kağıda atfetmek, fayda ve zararın sadece Allah'tan geldiğini belirten Yunus Suresi 107. ve Zümer Suresi 38. ayetleriyle çelişmekte midir?. Dahası, Peygamber Efendimiz (s.a.v) o dönemki benzer uygulamalar için kesin bir dille "Kim boynuna muska (temîme) asarsa şirke düşmüştür" (Ahmed b. Hanbel, Müsned) buyurmuştur.

3. Gerçek Korunma: Tövbe, Kefaret ve Adak
Tüm bu araştırmalarım bana şunu gösteriyor: Kul hata yapsa bile samimi bir niyetle tövbe edip o kapıyı kapattığında, manevi açıklıklar kapanır. Manevi tıkanıklıklardan ve saldırılardan kurtulmanın yolu okültist ritüeller (havas), muska yazmak veya cinlerle çalışmak değil; halis bir tövbe (istiğfar), haksızlıklar için kefaret ödemek, helalleşmek, sadaka/adak vermek ve bizzat okuyarak doğrudan Allah'a sığınmaktır.

Bu veriler ışığında, siz havas ilmiyle ilgilenen hocalara net sorularım şunlardır:

Soru 1: "Kendi günahlarımız ve atalarımızın günahları yüzünden bir 'hakediş' oluşmadan büyü tesir etmez" fikrini, En'âm 164 ve Peygamberimizin yaşadıkları ışığında nasıl savunuyorsunuz?

Soru 2: Kur'an cinlerle yardımlaşmayı (En'âm 128) kınarken ve Peygamberimiz muska takmayı şirk sayarken; Havas ilmindeki tılsım, vefk, suya okuma ve ruhanilerle irtibat kurma işlemlerinin bu şirk tehlikesinden nasıl azade olduğunu açıklayabilir misiniz?

Soru 3: Manevi bir sıkıntıdan kurtulmak için en saf, doğru ve risksiz yöntem; Havas ritüellerine hiç bulaşmadan sadece tövbe, adak, kefaret ve dua ile doğrudan Allah'a sığınmak değil midir?

Yorumlarda çokça iyi geldiğini söyleyene rastladım aklıma takılmıştı.

İlmi cevaplarınız ve açıklamalarınız için şimdiden teşekkür ederim.

Not: Hatam olduysa affola. Bunlar benim iddiam değildir. Doğru yolu bulmaya çalışan bir kulum sadece.