isra 78/79 Makamı Mahmud neresidir

Bunun cevabı hadislere bakılıp öğrenilir
. Emirleri kurandan Emirlere nasıl uyacağını hadislerden öğrenilir zaten imamlar hadislerle hüküm belirlemiş kurallar koymuşlar imam şafi kendi yorumlamasıyla imam hanifi de kendi yorumuyla kurallarr koymuş . Mezhepsizlik dinsizlik değildir keza bi insanın hiç yorulmadan araşyırmadan direk mezhebe tabi olması nefse Daha iyi gelir. Nefs iman hısusunda kişiye çok baskı yapar ....
Kişinin dinini araştırması güzeldir . ve hoşnut olarak. Peygamberin sözlerini yaptıklarını bilip onu taklit etmek daha güzel ve hadis okumanın kerametide çoktur Tabi olduğu peygamberin ahlakına tavrına hayranlıl duyar ve onu taklit eder direkt mezhebe uyduğunda hiç araştırma gereği duymuyor insan ibadetini yapıp geçiyor namazdaki huşuyu bilinci kavrayamıyor . çogu insan secdenin Namazın ne anlam ifade ettiğini dahi bilmiyor keza bu devirde hiç sure bilmeyip ben müslümanım ama ...
Yanı çabalayan ile çabalamayan bir olur mu ?
Hiç bi emek zayi olmaz Rahman nezdinde yanii ..

__________________
Resulullah sav buyurduki 'herkim kendisine fayda veya zarar giderdigine inanarak muska takarsa Allah onun hayatta hiçbir işini tamamlamasın başka bi rivayette ise 'kim muska veya temime takarsa Allah'a şirk koşmuştur . (Ahmed. 17372 ,Ahmed 16781.Elbani 492.)

Demek istediğim tüm detay ve ayrimlarina takilmiyorum. Elbette bazı konularda sizin dediğiniz gibi ihtiyaç duyuluyor. İhtiyaç hasıl olduğunda bakıyorum zaten. Çok fazla derinlemesine incelemiyorum. İnkar ettigimden değil yanlış anlaşılmasın. Normal kuran ve tefsirleri okuyorum. Ekstra ihtiyaç duymadığım konularda Şafii ne demiş alevi ne demiş Hanefi nasil yorumlamış diye bakmıyorum. Normal standart büyük oranda hanefi baz alarak ilerliyorum. Sanırım daha net anlatabildim kendimi.

İslâm’da asıl olan bir Müslümanın dinin gereklerine uygun olarak yaşamasıdır. Bu açıdan bakıldığında bir mezhebe tabi olmanın zorunlu olduğu söylenemez. Ancak inanan insanın ibadetlerini ve diğer dinî yaşantısını bir düzen ve tutarlılık içinde sürdürmesi için bir mezhebe bağlanarak onun kurallarını uygulaması ona bir kolaylık sağlamaktadır. Mezheplerin dinin doğru anlaşılması, yorumlanması ve uygulanması çabalarının bir ürünü olduğu düşünüldüğünde bir fıkhî mezhebin “din” olarak görülemeyeceği açıktır. Bununla birlikte mezhebin dinî bir oluşum olduğunda da kuşku yoktur. Hz. Peygamber devri de dâhil olmak üzere mezheplerin teşekkülünden önceki dönemde insanlar dinî-hukuki meselelerinin çözümü için istedikleri bir müctehide başvurabiliyor, müctehidler arasında ayrım yapmıyorlardı. Mezheplerin kurumsal yapıya kavuşmasından sonra mezhebe bağlılık olgusu da gündeme gelmeye başlamış, bu konuda farklı yaklaşımlar ortaya konmuştur. Âlimlerin bir kısmı tarafından dinî hayatta keyfi davranışların önüne geçeceği düşüncesiyle fakih olmayan kimselerin belirli bir mezhebe tabi olmalarının gereği üzerinde durulmuştur. Buna karşılık bazı âlimlerce mezhebe bağlanmanın gerekliliğini destekleyecek herhangi bir nas ya da uygulamanın bulunmadığı gerekçesiyle bu görüşe itiraz edilmiş, dileyenin güven duyduğu fakihe danışarak onun ictihadına göre hareket edebileceği dile getirilmiştir. Bunun yanında “Avamın mezhebi olmaz, onun mezhebi müftünün fetvasıdır” denilerek fıkıh bilgisi olmayan halkın (avamın) bir mezhebi tercih etmesinin ilmî yönden bir değer taşımadığı da öne sürülmüştür. Zira farklı ictihadlar arasında tercihte bulunabilmek için de belli düzeyde bilgiye sahip olmak gerekir. Dolayısıyla bu gibi kimseler dinî ve hukuki problemlerini bir bilene (fakih veya müftî) danışır ve onun cevabına göre amel ederler. Nitekim ayet-i kerimede de “Eğer bilmiyorsanız bilgi sahibi olanlara sorun” (en-Nahl 16/43) buyrularak bilgi sahibi olunmayan hususlarda izlenmesi gereken yola dikkat çekilmiştir.

__________________
Yunusça sevgimizden anlamayana cevabımız Yavuzca olacaktır...