Ailesinden soğuyan abim için ne yapabilirim?

[Raven]

Selamunaleykum kardeşler. Çok da birbirine bağlı bir aile olamadık çocukluğumuzdan beri abimle neredeyse hep uzaktık. Anne ve babanın uzaklığı, sevgisini gösterememesi belki onda gitgide büyüyen bir düşmanlık yarattı. yazarken bile üzülüyorum. Abim yurtdışında yaşıyor. Yeni boşandı ve içine kapanarak değil ama her şeye fazlasıyla sinirlenerek bir depresyona girdi sanırım. Nisan 2024 de kendisini ziyarete gittim yalnız başına kalmasın diye, çok iyiydik. İlk defa abi kardeş çok güzel şeyler paylaştık Allah razı olsun el üstünde tuttu beni. Ağustos ayında gittiğimde ise.. insanı illa tekme tokat değil, onu hiçe sayarak, bağırarak, azarlayarak da döversiniz(özellikle bana neden olan lavabonun tıkanması ise). Ben 2 ay böyle böyle şiddete maruz kaldım. Öyle ki döndüğümde psikolojik tedavi gördüm çok yaraladı beni. Beni geçin. Annem ve babam ile ilgili çok ama çok aşağılayıcı konuşuyor. size şunu örnek vereyim.. "Ben onların ölümünü kabullendim Raven, valla uğraşamam cenazeyi bile arkadaşıma halletiricem gidemem İstanbul a kadar" dedi. Annem ve babamdan bahsederken "aptal,salak" kelimeleri havada uçuşuyor, muhtemelen benimle ilgili de iyi şeyler düşündüğünü sanmıyorum. "Sen bir şey demiyor musun?" derseniz. Ben bir kere sayesinde sinir krize girdim ağzıma geleni saydım, küfür değil ama kalbini acıttım eminim. bir süre düzeldi gibi oldu ama geçen ay yine ziyarete gittim hiç bir şey değişmemiş. Resmen "defol git" demediği kaldı.. Ne annemi arar, ne babamı.. onlardan bahsedince sanki düşmanından bahsediyor gibi bildiğiniz nefret ediyor ve bu adam böyle değildi. Siz de anne veya babasınız düşünün evlanız böyle düşünse sizinle ilgili ne yapardınız? Silip atmak istedim, Allah sağolsun bana güzel bir vicdan vermiş yapamadım. Yardımınızı rica ediyorum. Bu yolunu şaşırmış adamın kalbini ailesine karşı nasıl yumuşatabiliriz? anne üzgün, baba üzgün, o da yaban ellerde kabullenmese de tek başına üzgün.
Teşekkür ederim şimdiden.

[Düşünen]

Raven Nickli Üyeden Alıntı

Selamunaleykum kardeşler. Çok da birbirine bağlı bir aile olamadık çocukluğumuzdan beri abimle neredeyse hep uzaktık. Anne ve babanın uzaklığı, sevgisini gösterememesi belki onda gitgide büyüyen bir düşmanlık yarattı. yazarken bile üzülüyorum. Abim yurtdışında yaşıyor. Yeni boşandı ve içine kapanarak değil ama her şeye fazlasıyla sinirlenerek bir depresyona girdi sanırım. Nisan 2024 de kendisini ziyarete gittim yalnız başına kalmasın diye, çok iyiydik. İlk defa abi kardeş çok güzel şeyler paylaştık Allah razı olsun el üstünde tuttu beni. Ağustos ayında gittiğimde ise.. insanı illa tekme tokat değil, onu hiçe sayarak, bağırarak, azarlayarak da döversiniz(özellikle bana neden olan lavabonun tıkanması ise). Ben 2 ay böyle böyle şiddete maruz kaldım. Öyle ki döndüğümde psikolojik tedavi gördüm çok yaraladı beni. Beni geçin. Annem ve babam ile ilgili çok ama çok aşağılayıcı konuşuyor. size şunu örnek vereyim.. "Ben onların ölümünü kabullendim Raven, valla uğraşamam cenazeyi bile arkadaşıma halletiricem gidemem İstanbul a kadar" dedi. Annem ve babamdan bahsederken "aptal,salak" kelimeleri havada uçuşuyor, muhtemelen benimle ilgili de iyi şeyler düşündüğünü sanmıyorum. "Sen bir şey demiyor musun?" derseniz. Ben bir kere sayesinde sinir krize girdim ağzıma geleni saydım, küfür değil ama kalbini acıttım eminim. bir süre düzeldi gibi oldu ama geçen ay yine ziyarete gittim hiç bir şey değişmemiş. Resmen "defol git" demediği kaldı.. Ne annemi arar, ne babamı.. onlardan bahsedince sanki düşmanından bahsediyor gibi bildiğiniz nefret ediyor ve bu adam böyle değildi. Siz de anne veya babasınız düşünün evlanız böyle düşünse sizinle ilgili ne yapardınız? Silip atmak istedim, Allah sağolsun bana güzel bir vicdan vermiş yapamadım. Yardımınızı rica ediyorum. Bu yolunu şaşırmış adamın kalbini ailesine karşı nasıl yumuşatabiliriz? anne üzgün, baba üzgün, o da yaban ellerde kabullenmese de tek başına üzgün.
Teşekkür ederim şimdiden.

Sitemizin değerli hocaları size bir şeyler söyler.Durumunuza üzüldüm Allah sizi mesud kılsın

[Beyaz Kalkan]

Raven Nickli Üyeden Alıntı

Selamunaleykum kardeşler. Çok da birbirine bağlı bir aile olamadık çocukluğumuzdan beri abimle neredeyse hep uzaktık. Anne ve babanın uzaklığı, sevgisini gösterememesi belki onda gitgide büyüyen bir düşmanlık yarattı. yazarken bile üzülüyorum. Abim yurtdışında yaşıyor. Yeni boşandı ve içine kapanarak değil ama her şeye fazlasıyla sinirlenerek bir depresyona girdi sanırım. Nisan 2024 de kendisini ziyarete gittim yalnız başına kalmasın diye, çok iyiydik. İlk defa abi kardeş çok güzel şeyler paylaştık Allah razı olsun el üstünde tuttu beni. Ağustos ayında gittiğimde ise.. insanı illa tekme tokat değil, onu hiçe sayarak, bağırarak, azarlayarak da döversiniz(özellikle bana neden olan lavabonun tıkanması ise). Ben 2 ay böyle böyle şiddete maruz kaldım. Öyle ki döndüğümde psikolojik tedavi gördüm çok yaraladı beni. Beni geçin. Annem ve babam ile ilgili çok ama çok aşağılayıcı konuşuyor. size şunu örnek vereyim.. "Ben onların ölümünü kabullendim Raven, valla uğraşamam cenazeyi bile arkadaşıma halletiricem gidemem İstanbul a kadar" dedi. Annem ve babamdan bahsederken "aptal,salak" kelimeleri havada uçuşuyor, muhtemelen benimle ilgili de iyi şeyler düşündüğünü sanmıyorum. "Sen bir şey demiyor musun?" derseniz. Ben bir kere sayesinde sinir krize girdim ağzıma geleni saydım, küfür değil ama kalbini acıttım eminim. bir süre düzeldi gibi oldu ama geçen ay yine ziyarete gittim hiç bir şey değişmemiş. Resmen "defol git" demediği kaldı.. Ne annemi arar, ne babamı.. onlardan bahsedince sanki düşmanından bahsediyor gibi bildiğiniz nefret ediyor ve bu adam böyle değildi. Siz de anne veya babasınız düşünün evlanız böyle düşünse sizinle ilgili ne yapardınız? Silip atmak istedim, Allah sağolsun bana güzel bir vicdan vermiş yapamadım. Yardımınızı rica ediyorum. Bu yolunu şaşırmış adamın kalbini ailesine karşı nasıl yumuşatabiliriz? anne üzgün, baba üzgün, o da yaban ellerde kabullenmese de tek başına üzgün.
Teşekkür ederim şimdiden.

Kardeşinin ailesine karşı öfkesinin altında derin yaralar ve birikmiş kırgınlıklar olabilir; bu yüzden ona sabır ve şefkatle yaklaşmalısın. Onunla çatışmaya girmek yerine anlayış göstermeye çalış, yargılamadan dinle ve kendini ifade etmesi için alan tanı. Ailesini doğrudan savunmak yerine, güzel anıları hatırlatarak ve sevgi dolu bir dil kullanarak kalbini yumuşatmaya çalış. Zorla değil, hissettirmeden ailesine dair küçük hatırlatmalar yaparak onları insanileştirmesine yardımcı olabilirsin. Dua olarak, onun kalbinin yumuşaması için "Rabbi inni limâ enzelte ileyye min hayrin fakîr" duasını okuyabilir ve onun için Allah’tan merhamet ve sevgi dileğinde bulunabilirsin.

[Raven]

Beyaz Kalkan Nickli Üyeden Alıntı

Kardeşinin ailesine karşı öfkesinin altında derin yaralar ve birikmiş kırgınlıklar olabilir; bu yüzden ona sabır ve şefkatle yaklaşmalısın. Onunla çatışmaya girmek yerine anlayış göstermeye çalış, yargılamadan dinle ve kendini ifade etmesi için alan tanı. Ailesini doğrudan savunmak yerine, güzel anıları hatırlatarak ve sevgi dolu bir dil kullanarak kalbini yumuşatmaya çalış. Zorla değil, hissettirmeden ailesine dair küçük hatırlatmalar yaparak onları insanileştirmesine yardımcı olabilirsin. Dua olarak, onun kalbinin yumuşaması için "Rabbi inni limâ enzelte ileyye min hayrin fakîr" duasını okuyabilir ve onun için Allah’tan merhamet ve sevgi dileğinde bulunabilirsin.

İnanın sesimi çıkarmıyorum, ben yine olduğum gibi sevgiyle yaklaşıyorum. Asla ona karşı başkalarını içim acısa da savunmadım. Ona hak verdiğim konular çoğunlukta, ben de aynı evde aynı ebeveynlerle yaşadım senelerce öfkeli kaldım ama sonunda anladım herkesin bir nedeni var bu hayatta. Ebeveynlerim de güzel bir çocukluk geçirmemiş o yüzden kimseyi yargılamıyorum haddim değil. Güzel anı olarak hatırlatacak pek bir şey yok maalesef. Olabildiğince aile konusundan uzak durmaya çalıştım. Ama sorun şu ki; daha beni görür görmez iblis görmüş gibi oluyor. Oturup konuştum da nedir? ne yaptım ben mesela çözelim diye. Of çok duygusalsın yok bir şey ne alaka diye geçiştirdi.Tavsiyeniz için teşekkür ederim.

[Beyaz Kalkan]

Raven Nickli Üyeden Alıntı

İnanın sesimi çıkarmıyorum, ben yine olduğum gibi sevgiyle yaklaşıyorum. Asla ona karşı başkalarını içim acısa da savunmadım. Ona hak verdiğim konular çoğunlukta, ben de aynı evde aynı ebeveynlerle yaşadım senelerce öfkeli kaldım ama sonunda anladım herkesin bir nedeni var bu hayatta. Ebeveynlerim de güzel bir çocukluk geçirmemiş o yüzden kimseyi yargılamıyorum haddim değil. Güzel anı olarak hatırlatacak pek bir şey yok maalesef. Olabildiğince aile konusundan uzak durmaya çalıştım. Ama sorun şu ki; daha beni görür görmez iblis görmüş gibi oluyor. Oturup konuştum da nedir? ne yaptım ben mesela çözelim diye. Of çok duygusalsın yok bir şey ne alaka diye geçiştirdi.Tavsiyeniz için teşekkür ederim.

Rica ederim ne demek, sen elinden geleni yapmışsın, anlayış göstermişsin, yargılamamışsın. Ama bazen insanlar kendi iç dünyalarında o kadar dolu oluyor ki, dışarıdan gelen sevgiyi bile kabul etmekte zorlanabiliyorlar. Senin varlığın, sessiz duruşun bile belki onun içindeki çatışmaları tetikliyor olabilir. Bunu kişisel algılaman gerekmeyebilir. Bazen çözüm, konuşmaktan çok zamana bırakmaktır. Kendini ihmal etme, ruhunu besle. Karşılık göremesen de sevgide kalmaya devam etmek senin iç huzurun için önemli olabilir.

[heroman100]

Raven Nickli Üyeden Alıntı

Selamunaleykum kardeşler. Çok da birbirine bağlı bir aile olamadık çocukluğumuzdan beri abimle neredeyse hep uzaktık. Anne ve babanın uzaklığı, sevgisini gösterememesi belki onda gitgide büyüyen bir düşmanlık yarattı. yazarken bile üzülüyorum. Abim yurtdışında yaşıyor. Yeni boşandı ve içine kapanarak değil ama her şeye fazlasıyla sinirlenerek bir depresyona girdi sanırım. Nisan 2024 de kendisini ziyarete gittim yalnız başına kalmasın diye, çok iyiydik. İlk defa abi kardeş çok güzel şeyler paylaştık Allah razı olsun el üstünde tuttu beni. Ağustos ayında gittiğimde ise.. insanı illa tekme tokat değil, onu hiçe sayarak, bağırarak, azarlayarak da döversiniz(özellikle bana neden olan lavabonun tıkanması ise). Ben 2 ay böyle böyle şiddete maruz kaldım. Öyle ki döndüğümde psikolojik tedavi gördüm çok yaraladı beni. Beni geçin. Annem ve babam ile ilgili çok ama çok aşağılayıcı konuşuyor. size şunu örnek vereyim.. "Ben onların ölümünü kabullendim Raven, valla uğraşamam cenazeyi bile arkadaşıma halletiricem gidemem İstanbul a kadar" dedi. Annem ve babamdan bahsederken "aptal,salak" kelimeleri havada uçuşuyor, muhtemelen benimle ilgili de iyi şeyler düşündüğünü sanmıyorum. "Sen bir şey demiyor musun?" derseniz. Ben bir kere sayesinde sinir krize girdim ağzıma geleni saydım, küfür değil ama kalbini acıttım eminim. bir süre düzeldi gibi oldu ama geçen ay yine ziyarete gittim hiç bir şey değişmemiş. Resmen "defol git" demediği kaldı.. Ne annemi arar, ne babamı.. onlardan bahsedince sanki düşmanından bahsediyor gibi bildiğiniz nefret ediyor ve bu adam böyle değildi. Siz de anne veya babasınız düşünün evlanız böyle düşünse sizinle ilgili ne yapardınız? Silip atmak istedim, Allah sağolsun bana güzel bir vicdan vermiş yapamadım. Yardımınızı rica ediyorum. Bu yolunu şaşırmış adamın kalbini ailesine karşı nasıl yumuşatabiliriz? anne üzgün, baba üzgün, o da yaban ellerde kabullenmese de tek başına üzgün.
Teşekkür ederim şimdiden.

Aranızda nefrete sebep olacak elle tutulur bir sebep yoksa bazen nazardan da olabiliyor. Örnek olarak ikizim var ve iyi anlaşırız aramızda kavga falan olmaz ama ne zaman dışarı çıksak akşamına eve döndüğümüz de dövecek kadar sinir olurum,varlığına bile katlanamam. Bu durum genelde hiç şaşmaz en son kendimi de onu da okuduğum da düzeldiğini fark ettiğimden beri ne zaman sebepsiz sinir olsam varlığına bile sinirlensem nazar ayetleri okurum ve geçer. Ama unutmayın bu sadece işin farklı boyutundan bir örnek. Bunları deneyip sonuca göre akıl yürütebilirsiniz. Daha iyisini bilen muhakkak çıkıcaktır.

[Raven]

Beyaz Kalkan Nickli Üyeden Alıntı

Rica ederim ne demek, sen elinden geleni yapmışsın, anlayış göstermişsin, yargılamamışsın. Ama bazen insanlar kendi iç dünyalarında o kadar dolu oluyor ki, dışarıdan gelen sevgiyi bile kabul etmekte zorlanabiliyorlar. Senin varlığın, sessiz duruşun bile belki onun içindeki çatışmaları tetikliyor olabilir. Bunu kişisel algılaman gerekmeyebilir. Bazen çözüm, konuşmaktan çok zamana bırakmaktır. Kendini ihmal etme, ruhunu besle. Karşılık göremesen de sevgide kalmaya devam etmek senin iç huzurun için önemli olabilir.

Her şey Allah'ın takdiri.. onun da vermesi gereken sınavı vardır belki. Benim elimden gelen sadece ona dua etmek.

[Beyaz Kalkan]

Raven Nickli Üyeden Alıntı

Her şey Allah'ın takdiri.. onun da vermesi gereken sınavı vardır belki. Benim elimden gelen sadece ona dua etmek.

Allah yardımcın olsun, bakış açın çok güzel. Allah'ın hikmeti, belki de sınavdadır, bunu aşabilmesi için abinin yapması gerekenler vardır.

[☆Yusufiyeli]

Raven Nickli Üyeden Alıntı

Selamunaleykum kardeşler. Çok da birbirine bağlı bir aile olamadık çocukluğumuzdan beri abimle neredeyse hep uzaktık. Anne ve babanın uzaklığı, sevgisini gösterememesi belki onda gitgide büyüyen bir düşmanlık yarattı. yazarken bile üzülüyorum. Abim yurtdışında yaşıyor. Yeni boşandı ve içine kapanarak değil ama her şeye fazlasıyla sinirlenerek bir depresyona girdi sanırım. Nisan 2024 de kendisini ziyarete gittim yalnız başına kalmasın diye, çok iyiydik. İlk defa abi kardeş çok güzel şeyler paylaştık Allah razı olsun el üstünde tuttu beni. Ağustos ayında gittiğimde ise.. insanı illa tekme tokat değil, onu hiçe sayarak, bağırarak, azarlayarak da döversiniz(özellikle bana neden olan lavabonun tıkanması ise). Ben 2 ay böyle böyle şiddete maruz kaldım. Öyle ki döndüğümde psikolojik tedavi gördüm çok yaraladı beni. Beni geçin. Annem ve babam ile ilgili çok ama çok aşağılayıcı konuşuyor. size şunu örnek vereyim.. "Ben onların ölümünü kabullendim Raven, valla uğraşamam cenazeyi bile arkadaşıma halletiricem gidemem İstanbul a kadar" dedi. Annem ve babamdan bahsederken "aptal,salak" kelimeleri havada uçuşuyor, muhtemelen benimle ilgili de iyi şeyler düşündüğünü sanmıyorum. "Sen bir şey demiyor musun?" derseniz. Ben bir kere sayesinde sinir krize girdim ağzıma geleni saydım, küfür değil ama kalbini acıttım eminim. bir süre düzeldi gibi oldu ama geçen ay yine ziyarete gittim hiç bir şey değişmemiş. Resmen "defol git" demediği kaldı.. Ne annemi arar, ne babamı.. onlardan bahsedince sanki düşmanından bahsediyor gibi bildiğiniz nefret ediyor ve bu adam böyle değildi. Siz de anne veya babasınız düşünün evlanız böyle düşünse sizinle ilgili ne yapardınız? Silip atmak istedim, Allah sağolsun bana güzel bir vicdan vermiş yapamadım. Yardımınızı rica ediyorum. Bu yolunu şaşırmış adamın kalbini ailesine karşı nasıl yumuşatabiliriz? anne üzgün, baba üzgün, o da yaban ellerde kabullenmese de tek başına üzgün.
Teşekkür ederim şimdiden.

Dua etmek lazım. Kişilerin iradesine yön vermek kolay değil Peygamberler bile bu hususlarda çaresizlik içinde kalmışlardır. Mesela ‘’ Allah, Kafirlere Nuh'un ve Lut'un hanımlarını örnek verdi. İkisi de iyi kullarımızdan iki kulumuzla evliydiler. Fakat onlara hainlik ettiler. Bu yüzden Allah'tan gelen şeye karşı, kocalarının onlara bir faydası olmadı. Onlara: "İkiniz de girenlerle birlikte ateşe girin." denildi. Tahrim süresi 10. Ayet. Hz. Nuh’un oğlu Kenan babasının davetini kabul etmedi gemiye binmedi dağlara çıkar kurtulurum dedi ve boğuldu gitti. (Hud suresi 42. Ayet) Hz. İbrahim putperest olan babasını irşad etmek için çalıştı. (Enam suresi 74. Ayet) Fakat muvaffak olamadı. Hz. Adem oğlu Kabil’i irşad edemedi. Resulullah ve amcaları Ebu Talip ile Ebu Leheb arasında yaşananlar.

[HacıBayram]

Raven Nickli Üyeden Alıntı

Selamunaleykum kardeşler. Çok da birbirine bağlı bir aile olamadık çocukluğumuzdan beri abimle neredeyse hep uzaktık. Anne ve babanın uzaklığı, sevgisini gösterememesi belki onda gitgide büyüyen bir düşmanlık yarattı. yazarken bile üzülüyorum. Abim yurtdışında yaşıyor. Yeni boşandı ve içine kapanarak değil ama her şeye fazlasıyla sinirlenerek bir depresyona girdi sanırım. Nisan 2024 de kendisini ziyarete gittim yalnız başına kalmasın diye, çok iyiydik. İlk defa abi kardeş çok güzel şeyler paylaştık Allah razı olsun el üstünde tuttu beni. Ağustos ayında gittiğimde ise.. insanı illa tekme tokat değil, onu hiçe sayarak, bağırarak, azarlayarak da döversiniz(özellikle bana neden olan lavabonun tıkanması ise). Ben 2 ay böyle böyle şiddete maruz kaldım. Öyle ki döndüğümde psikolojik tedavi gördüm çok yaraladı beni. Beni geçin. Annem ve babam ile ilgili çok ama çok aşağılayıcı konuşuyor. size şunu örnek vereyim.. "Ben onların ölümünü kabullendim Raven, valla uğraşamam cenazeyi bile arkadaşıma halletiricem gidemem İstanbul a kadar" dedi. Annem ve babamdan bahsederken "aptal,salak" kelimeleri havada uçuşuyor, muhtemelen benimle ilgili de iyi şeyler düşündüğünü sanmıyorum. "Sen bir şey demiyor musun?" derseniz. Ben bir kere sayesinde sinir krize girdim ağzıma geleni saydım, küfür değil ama kalbini acıttım eminim. bir süre düzeldi gibi oldu ama geçen ay yine ziyarete gittim hiç bir şey değişmemiş. Resmen "defol git" demediği kaldı.. Ne annemi arar, ne babamı.. onlardan bahsedince sanki düşmanından bahsediyor gibi bildiğiniz nefret ediyor ve bu adam böyle değildi. Siz de anne veya babasınız düşünün evlanız böyle düşünse sizinle ilgili ne yapardınız? Silip atmak istedim, Allah sağolsun bana güzel bir vicdan vermiş yapamadım. Yardımınızı rica ediyorum. Bu yolunu şaşırmış adamın kalbini ailesine karşı nasıl yumuşatabiliriz? anne üzgün, baba üzgün, o da yaban ellerde kabullenmese de tek başına üzgün.
Teşekkür ederim şimdiden.

Yaptığı evlilik kendi istegiylemi olmuştu yoksa annenizin ve babanızın aracılığı ile mi