Nazım kıbrısi hakkında

kopyala yapıştır yaptim


Aişe (Radiyallahu Anha) şöyle dedi:

Size kendimden ve Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’den söz edeyim mi, diye sordu? Biz:

−Evet, dedik. Aişe (Radiyallahu Anha) şöyle dedi:

−Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in yanımda kaldığı gece geldi ridasını ve ayakkabılarını çıkardı ve onları yere bıraktı. İzarının bir ucunu yatağa serdi ve yanı üzere yattı. Fazla zaman geçmeden o benim uyuduğumu sandı, yavaşça ridasını aldı, yavaşça ayakkabılarını giydi, yavaşça kapıyı açtı ve çıktı. Sonra kapıyı yavaşça kapattı. Ben de çarımı başımın üzerine saldım, başımı da örttüm. Sonra izarım ile de kapandım. Sonra Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in izinden yola koyuldum.

Nihayet Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) Baki mezarlığına geldi. Uzunca ayakta durdu. Sonra üç defa ellerini kaldırdı, sonra döndü, ben de döndüm. Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) hızlandı, ben de hızlandım. Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) koşmaya başladı, ben de koştum. Daha da hızlı koşmaya başladı, ben de daha da hızlandım. Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’i geçtim, içeri girdim. Daha henüz uzanmıştım ki Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’de içeri girdi. Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:

−“Ne oluyor ey Aişe! Göğsün inip kalkıyor, karnın da şişmiş!”

Bende:

−Anam babam sana feda olsun ey Allah’ın Rasulü! dedim ve Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’e durumu bildirdim. Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’de şöyle buyurdu:

−“Benim önümde gördüğüm karartı sen miydin?”

Ben:

−Evet, dedim. Göğsüme parmağı ile itti, göğsüm acıdı. Sonra Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:

−“Allah’ın ve Rasulünün sana haksızlık edeceğini mi zannettin!?”

Ben:

–İnsanlar her neyi gizlese Allah onu bilir, dedim. Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’de şöyle buyurdu:

−“Evet. Cebrail aleyhissellam bana geldi ve seslendi. Sesini senden gizledi. Ben de ona karşılık verdim. O’na verdiğim karşılığı da senden gizledim. Sen buradayken Cebrail aleyhissellam yanına girmezdi. Çünkü sen elbiselerini çıkarmıştın! Ben senin uyuduğunu sanmıştım. Seni uyandırmak hoşuma da gitmedi ve yalnızlıktan korkacağından da çekindim. Cebrail aleyhissellam bana dedi ki:

−Rabbin sana Baki’dekilere gitmeni onlar için mağfiret dilemeni emrediyor dedi.”

Ben:

−Ey Allah’ın Rasulü! Bir kabre gittiğimde ne söyleyeyim? diye sordum. Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’de şöyle buyurdu:

ꟷ“Selam size ey mü’minlerin ve Müslümanların diyarında bulunanlar. Allah bizden önden gidenlere de, geriye kalanlara da rahmet etsin. Bizler de inşaallah size kavuşacağız, de!”

Müslim 103, Nesei 1/286, 2/160, 161, Abdurrezzak 3/570, 571, Ahmed bin Hanbel Müsned 6/221

(5) Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) bir mezarlığa gitti ve şöyle dua etti:

السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ دَارَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ، وَإِنَّا إِنْ شَآءَ اللهُ بِكُمْ لاَحِقُونَ

“Selam sizlere ey mü’min topluluklar yurdunun sakinleri! Kuşkusuz ki, bizler de inşallah size kavuşacağız.”

__________________
'Muhammedün Seyyidü’l-Kevneyni; / Ve’l-Ferikayni min Arabi’n ve min Acemi' (Muhammed (s.a.v)