Ebedi yokluk mu ebedi cehennem mi daha kötü?

nebe suresi 4. ayet te cehennem ehlininde oradaki dehşeti görünce keşke toprak olsaydık diyecekler

hz. peygamber sav. miraçta cehennemi gördüğünde azametinden ve dehşetinden ümmetinin bu azaba zor katlanacağını söylemişti.

__________________
'Muhammedün Seyyidü’l-Kevneyni; / Ve’l-Ferikayni min Arabi’n ve min Acemi' (Muhammed (s.a.v)

Hocam birde cehennemde Allah CC kahır sıfatıyla görülmesinin en büyük azap olacağı söyleniyor bu doğru mudur ?

bu konularda verilen bilgi çok fazla yok ,o yüzden söylenecek fazla bir şeyde yok...

__________________
'Muhammedün Seyyidü’l-Kevneyni; / Ve’l-Ferikayni min Arabi’n ve min Acemi' (Muhammed (s.a.v)

Sanırım kastettiğin kısım bu:

Hattâ Onuncu Söz'de işaret edildiği gibi, bir zaman -küçüklüğümde- hayalimden sordum: "Sana bir milyon sene ömür ve dünya saltanatı verilmesini, fakat sonra ademe ve hiçliğe düşmesini mi istersin? Yoksa bâki fakat âdi ve meşakkatli bir vücudu mu istersin?" dedim. Baktım, ikincisini arzulayıp birincisinden "ah" çekti. "Cehennem de olsa beka isterim" dedi.

Asa-yı Musa - 40

Sonsuzluk arzusunun cehennem dahi olsa insanda baskın olacağını söylüyor benim anladığım kadarıyla. Tamamen yok olmaktansa cennet veya cehennem, ikisinden birinde bulunacak olmak yok olmaktan daha evla görülüyor insan evladı için. Bu da Allah'ın rahmeti, sonsuz şekilde yok etmiyor yarattığını. Ama insan cehenneme girince ne diyecek onun hakkında bir ifade var mı, yok burada. Dünyadaki aklımızla düşünüğümüzde böyle bir durum olduğunu izah etmiş Said Nursi Hz.leri.

Yada hayvanlar gibi mahşerde hesablaştıktan sonra yok olup, hiç olmak, kaybolmak. Bu duruma tepki verir enaniyet.

@[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...] hocam, meleklerde enaniyet varmı?
Bir sohbette denilmiş: Cebrail as dan evvel daha başka Cebrail as'lar yaratılmış,Allah hepsini yok etmiş.
Son bizim Cebrail as aynı durumda iken, Hz Ebubekir rah bu Cebrail as'ın sırtına vurmuş ve Cebrail as'a demiş: Enaniyet,enaniyet.

Bunun anlamı nasıl acaba?!

Diğer Cebrailler, aynen hayvanların mahşerden sonra yok olacağı gibimi, yok oldu acaba?!

meleklerde nefis olmayınca enaniyet te olmaz, enaniyet nefse bağlıdır,
cebrail as. hz ebubekiri imtihan etmek, ona Allah CC selamını iletmek, hz peygamber sav. yanındayken tecelli etmek gibi bazı zamanlarda ona görünmüştür , fakat sırtında vurdu enaniyet dedi gibi bir şey ben hiç duymadım...

ben bu konuda hiç bir şey bilmiyorum duymadım, bazı sohbetlerde. bazen bir şeyler çok abartılır , bu gibi iddialarda bulunmak için delil lazım...

__________________
'Muhammedün Seyyidü’l-Kevneyni; / Ve’l-Ferikayni min Arabi’n ve min Acemi' (Muhammed (s.a.v)

Cebrail (a.s.)'ın Hocası
Birgün Server-i Enbiyâ 's.a.v.' mescidde oturmuş idi. Cebrâîl aleyhisselâm geldi. Sultân-ı Enbiyâ, hazret-i Cebrâîl ile söyleşirdi. Eshâb-ı kirâm mescide gelip, Seyyid-i kâinâtı meşgûl görüp, bildiler ki, hazret-i Cebrâîl ile söyleşir. Sükût edip, oturdular. O sırada hazret-i Alî 'r.a.' içeri girip, selâm verip, yerine oturdu. Hazret-i Osmân 'r.a.' gelip, selâm verip, yerine oturdu. Sonra Ebû Bekr 'r.a.' gelip selâm verdikde, hazret-i Cebrâîl aleyhisselâm ayak üzerine kalkdı. Sultân-ı Enbiyâ hazretleri de ayak üzerine kalkdı. Eshâb-ı kirâm, Server-i kâinâtı ayak üzere kalkdığını görüp, hepsi ayağa kalkıp, hayret etdiler. Zîrâ Fahr-i âlem, Eshâb-ı güzînden kimseye ayak üzerine kalkmamışdır. Sonra bu husûsu, hazret-i Resûl-i ekremden sordular.
Buyurdular ki:
- Ebû Bekr-i Sıddîk mescide girip, selâm verdiği zemân, Cebrâîl aleyhisselâm Ebû Bekr-i Sıddîka ta'zîm için ayak üzerine kalkdı. Ben de ayak üzerine kalkdım. Sonra, yâ kardeşim Cebrâîl, Ebû Bekre ne için ta'zîm etdiniz, diye sordum.
Dedi ki:
- Yâ Resûlallah! Ebû Bekre ta'zîm bana vâcibdir. Zîrâ Ebû Bekr benim hocamdır. Ben sordum,
- Neden dolayı hocandır.
Cebrâîl aleyhisselâm dedi ki:
- Yâ Muhammed 'sallallahü aleyhi ve sellem'! Hak Sübhânehü ve teâlâ, Âdem aleyhisselâtü vesselâmı yaratdığı zemân, meleklere, hazret-i Âdeme secde ediniz, diye emr etdi. Benim hâtırıma geldi ki, secde etmiyeyim. Ben ondan efdalim. Zîrâ ki, o balçıkdan yaratılmışdır, dedim. Bunun üzerine olmağa niyyet eyledim. O zemân ki, Ebû Bekrin rûhu arş altında nûrdan bir köşk içinde idi. Köşkün kapısı açıldı, Ebû Bekrin rûhu çıkdı.
Bana dedi ki,
- Yâ Cebrâîl secde eyle. Sakın muhâlefet etme. Bunu üç kerre tekrârladı. Arkama üç kerre eliyle vurdu. O sırada kalbimden kibr ve enâniyyet ve inâd gitdi. Âdeme secde eyledim. Benden kibr ve enâniyyet, iblîse intikâl edip, Âdeme secde etmedi. Ebedî tard edilip, mel'ûn oldu ve ben de ebedî se'âdete kavuşdum. Yâ Muhammed 'sallallahü aleyhi ve sellem'! Ebû Bekr bu şeklde bana hoca olmuşdur, dedi.

Kaynak:
Menakıb-i Çihar Yar-i Güzin, Sayfa 479

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]

MENÂKIB-I ÇEHÂR-YÂR-İ GÜZÎN (ŞEMSÎ)
menakıb-nâme
Şemsî, Şemseddîn Sivasî (d. 926/1520 - ö. 1006/1597)
ISBN: 978-9944-237-87-1

Şemseddîn Sivasî’nin Menâkıbu'l-Hulefâ, Riyâzu'l-Hulefâ'ir-Râşidîn adlarıyla da bilinen, çoğunlukla dört halifeyle ilgili menkıbelere yer verdiği eseri. Eser 8 Cemaziyelevvel 989/10 Temmuz 1581'de tamamlanmıştır. (Kılıç 2010: 174)

Eserde dört halifeye ek olarak aşere-i mübeşşere, ehl-i beyt ve sahâbîlerle ilgili menkıbelere de yer verilmiştir. Bunun yanında eserde Hz. Peygamber'e ümmet olmanın fazileti konusunda da bir menkıbeye yer verilmiştir.

12 bâbdan müteşekkil olan eser toplamda 412 menkıbe ihtiva etmektedir. Hz. Ebubekir, Hz. Ömer, Hz. Osman, Hz. Ali menkıbeleri yanında aşere-i mübeşşere, ehl-i beyt ve bazı sahâbenin ve Hz. Muhammed’e ümmet olmanın faziletleri hakkında menkıbeler de mevcuttur...

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]

Kitabı kendim okumadım. Şimdi internetten o bahsettiğim sohbetteki menkibeyi buldum. İşte bu eserde yazılı imiş.