Yine annem yine zorbalıklar..

Herkese merhaba arkadaşlar
Annemle olan sorunlarımı daha önce defalarca yazmıştım. Benim annem genelde zorba çok nadiren de çok merhametli biridir. Ama genel olarak bi dediği bi dediğini tutmaz. 10 söylediğinden genelde 7-8i yalandır ve göz göre göre yalan söyler. Mesela ikimizin olduğu bi ortamda bi olay olsun annem onu başka yerde bambaşka şekilde anlatır. Hayır öyle değildi desem benden kötüsü olmaz. İntikam almak için küçük düşürmeye çalışır. Yaptığı yanlış bişey için uyarsam bi beddua etmediği kalır. Ki etmişliği de vardır.
Neyse bilmeyenler için özet geçeyim ben annemin boşta olan bir evinde oturuyorum. Ne hikmetse evlenirken merhametli olası tuttu burda oturun dedi. Biz de hayatımızın en büyük yanlışını yaparak kabul ettik bide üstüne araba borcuna girdik. Annem biraz zaman geçti kira verin demeye başladı. Biraz vakit istedik bu sefer çıkın demeye başladı. Durumumuzu anlatıyoruz bize demediğini bırakmadı. Allah biliyor o kadar içim yandı ki beddua dilimden dökülüverdi. Tövbe ettim sonra ama tuttu maalesef. Ben bunu annemle konuştum o da evet yanlış yaptım dedi helalleştik. Biz anneme kendi belirlediği kirayı vermeye başladık her şey çok güzel. Bedduamdan bin pişman oldum annemin huzuru hayrı için dualar ettim. Çok şükür Rabbime geri çevirmedi. Yalnız annemin başındaki musibet kalktığı gibi yine bana sarmaya başladı. Tekrar aynı hatayı yapmak istemiyorum. Tekrar anneme beddua etmek istemiyorum. Annemle anlaştık diye evde ufak tefek tadilat yapmaya başladık. Kiraya vs yansıtmadık onun da rızasını aldık bugün yine tutturdu siz çıkın diyor. Anne niye o zaman anlaştık biz diyorum banane ben başka kiracı bulurum diyor. İnanın şok içindeyim. Bu kadın benim huzurumun yerinde olduğunu, bazı şeylerin düzelmeye başladığını gördüğü an deliriyor. Zaten geçen gün kendi ağzıyla da söyledi. Ben senin gibi eşimden, kayınvalidemden sevgi saygı göremedim senin ne artın var da seni şımartıyorlar anlamıyorum dedi. Her yerde de aynı bu şekilde söyler. Ben göze gelmemek için insanlara elhamdülillah der geçerim detay vermem ama annem yanımdaysa gerçekten bir deli gibi böyle dediğine bakmayın gözden korkuyor kocası şöyle kaynanası böyle vs vs diye gizlediğim ne varsa anlatır.
Annemin de zor bi hayatı oldu biliyorum ama artık bütün sıkıntıları bitmişken böyle değişik tavırlarından vazgeçmemesi demek ki haketmiş dedirtiyor insana.
Bu arada evinden çıkın uzaklaşın diyenler olacak mutlaka en baştan söyleyeyim biz bu evden çıkmak için krediye bile bulaştık annem de bize saçmalamayın ne kredisi ben sizi kırdım benim yüzümden bulaştınız hatırım varsa kapatın o krediyi bana şu kadar kira verin yeter vs dedi diye çıkmadık.
Şimdi de tam tersini söylüyor. Ben bunu eşime henüz söyleyemedim. Çünkü o da annem bizi gerçekten seviyor demek ki ihtiyacı olmasa kirayı da almaz vs diye kalbini yumuşattı. Şimdi adama nasıl diyeceğim bilmiyorum. Söylesem bu kadının zoru ne diye düşünecek. Biliyorum beni arada bırakmaz ya da üzmez annemin lafı için ama yine biz zor durumda kalacağız.
Bu arada ben bu durumu şuna bağlıyorum. Geçenlerde eşim çok yoruldum bi kaç günlüğüne deniz kenarı bi yere mi gitsek dedi. Uygun fiyatlı bi yer bulduk oraya gidelim diye karar verdik. Bunu annemin yanında da söyledi. Ne bilsin adam kayınvalidesinin sorunlu olduğunu. Annem ertesi gün beni arayıp siz hem kira verip hem tatile mi gideceksiniz e sen iş de bulamadın nasıl olacak helal olsun ben evlerim varken bile yapamadım şu sefayı sizin eviniz yok barlınız yok bu nasıl rahatlık vs dedi. O an anladım zaten burdan bişey çıkacak diye. Nitekim de çıktı.
Ben şimdi ne yapayım bilmiyorum arkadaşlar. İnanın artık anneme diyecek lafım da kalmadı edecek duam da kalmadı. Yine güvendim yine elimi kolumu bağladı. Çok şükür bin şükür Rabbime hayatımdaki aksilikler kalkıyor rahatlıyorum derken yine annem çıkıyor. Ben bu delilikten nasıl kurtulacağım ne yapacağım aklı yeten yardım etsin nolur

Bu arada şunu da eklemek isterim benim annem sadece bana böyle değil. Babama ve kardeşlerime karşı da böyle. Babam esnaf ticaretle uğraşıyor. Mesela sıkışık bi zamanı olsun annem fedakar eş rolüne girer kolunda ne varsa babama verir. Aradan biraz zaman geçer etrafta benim kocam işsiz ben çalışıyorum eve bakıyorum der. Kimse de abla asgari ücretle mi edindin bunca malı mülkü diyemiyor tabii ki. Dilediği gibi sallıyor insanlara.
Mesela bi kardeşim de dershaneye gitmek istedi. Annemin de huylarını bildiği için ben biraz çalışıp para biriktirip öyle gideceğim dedi dershaneye. Ama annem hemen atladı ben çocuğumun okuması için her şeyi feda ederim dedi çocuğun dershane parasını ödedi. Şimdi de kardeşime ben senin için 120 binlik altın bozdum yani senin bana nerden baksan en az 150 bin borcun var diyormuş. Bu zorbalıkları bana özel değil yani.

Bence anneniz size, babanıza ve kardeşinize üstünlük kurmak ve zorbalık yapabilmek için önce maddi yardımda bulunuyor veya "evimde oturun" diyerek size bir alan açıyor. Ardından da bu durumu size karşı kullanıyor.
Psikolojide bunun muhakkak bir tanımı vardır: Önce iyilik yapıp sonra karşılığını misliyle isteyerek sizi köşeye sıkıştırıyor ve üzerinizde mutlak bir güç sağlamaya çalışıyor. Bunu bilerek veya bilmeyerek yapıyor olabilir; altında yatan psikolojik bir rahatsızlık olma ihtimali de oldukça yüksek.
Eğer sizin yerinizde olsaydım, uygun bir bahane bulur ve onu hayatımdan tamamen çıkarırdım. İlk iş olarak da o evden taşınırdım. Çünkü bu manipülasyon ömrü boyunca devam edecek. Şu an bir şekilde ikna olsa bile, en ufak bir krizde ya da kıskançlık anında yine "Evimden çıkın, bana borcunuz var, bana minnet duymak zorundasınız!" diyerek üstünlük taslayacaktır. Maalesef bu onun karakteri olmuş; asla düzelmez, istese de kendini değiştiremez.
Söz konusu kişi sıradan bir arkadaş değil, kan bağınız olan anneniz. Bu yüzden köprüleri atmak ve iletişimi tamamen kesmek elbette çok zor, bunun farkındayım. Ancak insan mecbur kaldığında, kendi sınırlarını ve akıl sağlığını korumak adına annesiyle bile arasına mesafe koymak zorunda kalabiliyor.

bir adam tanıdım çok yüksek miktar hakkı üvey ana vasıtasıyla babası tarafından gasbedilmiş 35 yaşında sokağa atılmış kuru tahtaya oturmuş ve 40 yıl boyunca hayatı yoklukla sıkıntıyla hastalıkla geçmiş, bu 40 yıl boyunca bunları yapan babası hakkında 1 tek kelime kötü söz etmemiş, hakkında hiç konuşmamış , sorulduğunda babadır atadır ne yaparsa yapsın Allah hakkında konuşmayı yasak etmiş diyerek Allah'a tevekkül eden bir adam,
annem şöyle annem böyle diyenede şunu söylerim,
anneni al karnında 9 ay taşı 2 yıl emzir kendini annenle eşitle , ondan sonra konuşalım derim

وَقَضٰى رَبُّكَ اَلَّا تَعْبُدُٓوا اِلَّٓا اِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَاناًۜ اِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ اَحَدُهُمَٓا اَوْ كِلَاهُمَا فَلَا تَقُلْ لَهُمَٓا اُفٍّ وَلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَهُمَا قَوْلاً كَر۪يماً
Ve kada rabbuke ella ta'budu illa iyyahu ve bil valideyni ihsana, imma yebluganne indekel kibere ehaduhuma ev kila huma fe la tekul lehuma uffin ve la tenher huma ve kul lehuma kavlen kerima.


her şeyi bu ayet çok güzel söylüyor...

__________________
'Muhammedün Seyyidü’l-Kevneyni; / Ve’l-Ferikayni min Arabi’n ve min Acemi' (Muhammed (s.a.v)

Ahh hocam çok güzel yazmışsınız. Ben de o adam gibi diyebilmeyi çok isterdim. Maalesef ben hataları olan bir kulum. Annemin kalbini kırmak için çaba harcamıyorum elbette ona karşı özenli davranmaya çalışıyorum. Bu kadar probleme çözüm aramaya çalışmak da günahsa Allah affetsin beni ama anlatmaktan geri duramam. Bu kadar şeyi içime atacak gücüm yok benim. Zaten kalkıp insanlara annemin dedikodusunu da yapmıyorum. Burda sizlere değer verdiğim için akıl almak istedim.
Babacığım için böyle şeyler anlatamam mesela. O tam ayetteki gibi beni şefkatle merhametle büyüttü. Allah ondan razı olsun.
Keşke annem için de böyle diyebilseydim. Ya da keşke herşeye rağmen böyle diyebilecek şuura sahip olabilsem.

Zaten kalkıp insanlara annemin dedikodusunu da yapmıyorum...
bu sözünü iyice düşün tart mukayese et, gerçekten öylemi?
yada şöyle sorayım
dedikodu nasıl olur? nasıl yapılır?

__________________
'Muhammedün Seyyidü’l-Kevneyni; / Ve’l-Ferikayni min Arabi’n ve min Acemi' (Muhammed (s.a.v)

Evet evet kesinlikle psikolojik bir rahatsızlık bu. Biz bunu babam ve kardeşlerimle de konuştuk. Annem rahatsız onun iyileşmesini çok çok çok istiyoruz. Bizi geçtim kendinin de huzuru yok. Mesela geçen gün kapısının önüne çöp koymuş. Komşusu da “komşu bak çöpün suyu akmış bu haktır buraya koyma çöpünü” demiş. Komşuya tamam haklısın demiş. Eve girince vay bana pis dedi kendi sanki çok temiz sanki ben onun kapısının önüne koydum ben bunlarla uğraşamam bunlar benim huzurumu kaçırıyor acil yeni ev bakmamız lazım vs demeye başlamış. Şimdi sürekli babama ev ilanları atıyormuş. Bunu alamazsın sen biliyorum ama ben bunu istiyorum beni hiç yaşatamadın zaten vs diyormuş. Aynı olayı bana anlattı ben de anne zaten düzenin var yuvan var canın mı sıkılıyor senin neyi büyütüyorsun dedim. Ay demez olaydım. Ben nerden anlarmışım ben zaten rüyamda bile ev alamazmışım o bunca zaman neler çekmiş şimdi sefasını sürmeliymiş ben ev alamayacağım için bunları düşünemezmişim milletin evinde oturup komşum kötü çıkarsa boyun eğmekten başka çarem yokmuş. Ay kulaklarıma inanamadım yaa. Konular nerden nereye geliyor ne hızına yetişebiliyorum ne anlam verebiliyorum.
İnanın annemin şu anki hayatı bi çok kişide yoktur. Babam zaten artık teslim olmuş durumda. Her hakaretine boyun eğiyor. Bütün imkanları babam sağlamasına rağmen babamdan kötüsü işsizi değersizi yok. Kardeşlerimin hepsine ayrı hakaretler. Kimisine okuyamaz aklı yetmez diyor kimisine evlenemez diyor. Ben okudum evlendim okudun da ne oldun iş bulamazsın diyor evlendin de ne oldu çulsuzun teki evin bile yok zaten alamazsın diyor. Ama eşimin yüzüne karşı öyle değil. Sen benim oğlumsun, Allah bütün genç kızlara senin gibi hayırlı eş bütün annelere senin gibi hayırlı damat versin der. İnanın şu anlattıklarımı eşimle paylaşsam sen kafayı yemişsin annem asla böyle şeyler demez der.

Hocam benim adım sanım belli değil, anneminki de öyle. Psikoloğa gidip anlatsam dünya para. Tanıdık birine anlatsam milletin ağzına laf vermiş olacağım. E bu derdi paylaşamadıkça da içimde büyüyor kendi kendime ağlayıp duruyorum. Birinden teselli bekliyorum, dua bekliyorum hiç olmadı biri bana seni anlıyorum çok kırılmışsın desin istiyorum. Şu dünyada anneleri tarafından bu kadar zorbalanan tek evlatlar ben ve kardeşlerimmiş gibi geliyor. İçime biraz su serpilsin diye burda yazmam da günahsa hepten yandım desenize.

burada derdini yazan çok var zarar görmüştür, sıkıntıya girmiştir, çare arıyordur, derdinin giderilmesini istiyordur tamam hepsine eyvaAllah hepsi başımız üstüne hepsine kabulüz, fakat şikayet edilen en yakınımız annemiz olunca durum biraz farklı biraz değil çok farklı oluyor,
şu lafımı unutma gün gelince hatırlarsın, Allah ölümü sıralı verirse bir gün hak vaki olupta toprağa verdiğinde hem söylediklerine hem düşündüklerine çok pişman olacaksın, bir adam vardı bunları bana demişti diyeceksin...
ayrıca
daha açık ve net söyliyeyim
gıybet nedir nasıl yapılır?
bunuda bir araştır sonra yine konuşalım

__________________
'Muhammedün Seyyidü’l-Kevneyni; / Ve’l-Ferikayni min Arabi’n ve min Acemi' (Muhammed (s.a.v)

Müsaden varsa bir küçük tavsive yereyim ki bu kısa ayet değerli kardeşim, insanın içine sığdıramadığı çok uzun bir hali anlatır.

“Ben kederimi ve hüznümü ancak Allah’a arz ederim.”
(Yûsuf 12/86)

Diğer konumda da yazdığım gibi, İnsan hadiseyi başladığı yerden okur. Allah onu varacağı yerden takdir eder.

__________________
Muhammedün Tâcü Ruslillâhi Qâtıbeten; Muhammedün Sâdiku’l-Akvâli ve’l-Kelimi. ﷺ