Geçmişin, gitmeyişi..

trhakan Nickli Üyeden Alıntı

Haklısın çok zor kendimden biliyorum. Devamında aksiyete, panik atak ve piskolojik bunalım getiriyor. Ben: 200 defa Subhane robbiyel azim ve 200 Subhane robbiyel ala geçici olarak o anın düşüncesinden sıyırıyor ama ben sayısız defa kelimei tevhid ve Yunus a.s. nin duasında ısrarcı olunca çok rahatladım sana da tavsiye ederim.

Yusufiyeli Nickli Üyeden Alıntı

Kendinle başka bir insanla etkileşim kuruyormuş gibi konuşmanı sağlamaya çalış. Kendinize adınızla ve ikinci/üçüncü tekil şahısla hitap etmek duygusal bir mesafe yaratıyor çünkü bunu yapmak aslında kendinizle konuşurken başkasıyla konuşuyormuşsunuz hissi uyandırıyor. Örneğin içinizden, Neden bugün iş arkadaşıma bağırdım? diye sormak yerine Neden Erhan (farz edelim ismin Erhan olsun) bugün iş arkadaşına bağırdı? diye sormak gibi.
Mesafeli iç konuşma birinci tekil şahıs zamiri olan "ben"den ikinci tekil şahıs zamiri olan "sen’’e ya da üçüncü tekil şahıs zamiri olan "o"ya geçmek, duygusal mesafe yaratan bir mekanizmayı harekete geçiriyor. Öyleyse mesafeli iç konuşma insan dilinin içine gizlenmiş bir psikolojik hile yazılımıdır. Ve bunu çok çeşitli alanlarda kendi yararımıza kullanabileceğimizi bilmek gerekir. Geçmişte neden beni bu kadar üzdüler yerine adını Erhan varsayarsak geçmişte neden Erhan’ı bu kadar üzdüler diye düşünce kalıbı oluştur.