Zahiri bozuk olanın batını kamil olur mu?

Peygamberimiz'in “Haksızlık karşısında susan dilsiz şeytandır.” şeklinde hadisi vardı sanki?Hz.Ali, “Haksızlık önünde eğilmeyiniz, çünkü hakkınızla beraber şerefinizi de kaybedersiniz." demişti galiba.
İsimleri yanlış belirtmekten korkuyorum. Fakat bu sözler var diye biliyorum.
Gerçi bu sözlerden dolayı değil de kendim haksızlığa, zulme tahammül edemiyorum. Çenem durmuyor. Çok öfkeleniyorum. Bu da benim imtihanım herhalde.
O an yüzüne söylenmeyecek veya söyleyip söyleyip dinletemediğim bir durum varsa da Allah'a havale ediyorum hak ettikleri gibi cezalandırması için.
İnsan tabii ki hata yapar. Güzelce söylenir. Kimse kimsenin kalbini kırmak istemez. Ben de kırmam. Benim bahsettiğim insanlar insanlıktan ve kibarca söylemekten anlamayan türden olanlar.

__________________
Taşı havaya atıp kafasını altına tutana ne olur?
To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.

Olur mu öyle? Din sevgidir; çiçektir, böcektir. Sevgi içimizdedir, mutluluk içimizdedir, dünya barışı içimizdedir. Hepsi içimizdedir. Dinime saldıran da içimizdedir. Olsun; sevgi, çiçek, böcek... Yeni nesil gümbür gümbür geliyor.

Yeni nesil gümbür gümbür fakat çok fena geliyor. Allah sonumuzu hayır etsin.

Sevgi içimizde, mutluluk içimizde, dünya barışı içimizde. Düşmanlar ve kötü insanlar da içimizde.

Hep birini bekliyoruz gelsin de dünyayı kurtarsın diye. Halbuki dünyayı kurtaracak olan da bizleriz.

Oradaki haksızlık şöyle düşün bir konuda sen haklısın ama yinede üste çıkmaya çalışmıyorsun gibi bunlar gerçi bizlerin işi değil tasavvufta vardır bu

Çok takma kafana, salla gitsin 🙂
önüne geleni de fırçalama ama

Olur mu öyle şey? Önüme her geleni niye fırçalayayım? Çok sakinimdir. Sakince, kavga etmeden hallederim. Hattâ bazen öyle sakin olurum ki sinir ederim.
İnsanın niyeti iyi mi kötü mü; bilmeden mi yapıyor yoksa kasten mi yapıyor, bunları bilmeden karşılık verilmez. O da insan, biz de insanız.
Ben daha çok, sevdiğim birine haksız yere bir şey yapıldığında veya bir laf edildiğinde duramıyorum. O anki halim çok fena oluyor. Tabii çirkefleşmiyorum. Saldırmanın da bir adabı var yahu.
Bazen de sevdiğim bir insanla onu çileden çıkarıp kavga ederim. Barışması güzel oluyor.
Uzun zamandır böyle kavga edemedim.

yok öyle degil,tasavvuftaki tevazu ile dinin tevazusu farkli, tsavvuftaki tevazu çok yozlaştirilmış sag yanagina tokat atarlarsa sol yanağınıda dön anlayisi var, ama İslam'da sana tokat atan düsmana öbür yanağınıda dön anlayisi yok...

__________________
'Muhammedün Seyyidü’l-Kevneyni; / Ve’l-Ferikayni min Arabi’n ve min Acemi' (Muhammed (s.a.v)

Sövene dilsiz, dövene elsiz ol; sağ yanağına vurana öbür yanağını da dön...
Bu tür tevazu hiç bana göre değil zaten.
Böyle tevazu olmaz.

Evet tasavvufta ki daha uç
herşeyi Allah'tan bilme anlayışından geliyor herhalde
Ama düşman konusu ayrı tâbi düşmanla savaşta son güçle...

Bu konuda aklıma kel derviş kıssası gelir hep

İsmet garibullah Hz. Olduğuda söylenir oradaki kişinin

Her şey Allah'tan gelir, her şeyi yaptıran O'dur. Fakat bize de akıl vermiş. Ne tepki vereceğimize bakar, bununla imtihan eder. Karşımıza çıkana gerektiğinde susulur, gerektiğinde karşılık verilir. Bana göre, haksızlığa da haksız olduğu halde üste çıkmaya çalışana da sessiz kalınmaz.

Tâbi karşılık verilebilir,benim söylediğim biraz daha üstün bir bilinç dervişlerin bilincidir

Bak bu ayette de ne diyor

İyilikle kötülük bir olmaz. Sen (kötülüğü) en güzel olan davranışla sav; o zaman bir de göreceksin ki seninle aranızda düşmanlık bulunan kimse kesinlikle sıcak bir dost oluvermiş! Bu sonuca ancak sabırlı olanlar ulaşabilir, yine buna ancak (erdemlerde) büyük pay sahibi olanlar ulaşabilir.” (Fussilet, 41/34-35) mealindeki ayette “Dövene elsiz gerek, sövene dilsiz gerek.” dersi verilmiştir.