Sana Teknoloji satanlar seni kontrol ediyorlar.

Sana teknolojiyi kim sattı? Mühendisler, sanayiciler, devlet adamları. Hepsi aynı şeyi söyledi: hayat kolaylaşacak. Peki kolaylaştı mı? Fabrikalar kuruldu, köyler boşaldı. İnsanlar toprağından koparıldı, şehrin kenarına yığıldı, bant başında vida oldu. Sanayi devrimi insanı özgürleştirmedi, onu parçaya çevirdi. Bir ayakkabının tamamını yapan usta vardı, onu yok ettiler. Yerine sadece tabanı ezen, sadece ipliği geçiren, sadece kutuyu kapatan robotlar koydular. İnsan şeklinde robotlar. Şimdi aynısını beyinle yapıyorlar. Yapay zeka senin düşünme kasını köreltiyor, navigasyon yön duygunu öldürdü, otomatik düzeltme ana dilini unutturuyor. Teknoloji engelleri kaldırıyor diyorlar ama asıl engeli kendisi yaratıyor. Dikkat süren üç saniyeye düştü, çocuklar kalem tutamıyor, yetişkinler iki paragraf okuyamıyor. Buna gelişme mi diyorsun? Neo-Luddistler makineleri kırdığında onlara cahil dediler. Oysa o adamlar tek bir şeyi görüyordu: bu makine beni değil, benim insanlığımı öğütecek. Haklılardı. Şimdi elindeki telefona bak. Seni kim kontrol ediyor, sen mi onu yoksa o mu seni? Kültürel hegemonya bombayla gelmedi, ekranla geldi. Amerikan yaşam tarzı senin diline, sofrana, ilişkine, uyku saatine kadar girdi ve sen buna erişim dedin. Erişim değil bu, teslimiyettir. Toplumsal yaşam teknolojiye rağmen değil, teknolojiden kurtulduğu oranda insani kalır.

Teknoloji insanı özgürleştirmedi, bağımlı kıldı. Ama asıl mesele bu değil. Asıl mesele, kaybettiğimiz şeyin farkında bile olmamamız. Ustayı yok ettiler, şimdi düşüneni yok ediyorlar. Teslimiyetin en tehlikeli hali, onu ilerleme sanmaktır.

Teknolojiyi satan da alan da aynı hatayı yapıyor. Araç ile amaç karıştırılıyor. Asıl mesele onu kimin için ve nasıl kurguladığın.

Teknolojiyi tek başına mahkûm etmek isabetli değildir.
Çünkü bugün burada yazı yazabilmemizi de, birbirimizle görüşebilmemizi de, binlerce kilometre uzaktaki annemizi bir anda arayabilmemizi de teknoloji sağlıyor. Hastaneye gittiğimizde teşhisin büyük kısmı yine teknolojiyle konuluyor. O hâlde mesele teknoloji değil, teknolojinin hangi niyetle, hangi ölçüyle ve kimin eliyle kullanıldığıdır.

Bir bıçakla ekmek de kesilir, adam da yaralanır. Kimse suçu demire yüklemez. Aynı şekilde teknoloji de başlı başına hayır yahut şer değildir; onu hayra da şerre de çeviren insandır. Burada asıl bozulma çoğu zaman makinede değil, onu ölçüsüz kullanan nefiste başlar.

Bu yüzden doğru soru “teknoloji iyi mi kötü mü?” sorusu değildir. Doğru soru şudur:
İnsan teknolojiyi mi kullanıyor, yoksa teknoloji üzerinden kendi nefsine mi hizmet ediyor?

Teknoloji, insanı Hakk’tan, edep ve fıtrattan uzaklaştırıyorsa zarardır.
Fakat insanın işini kolaylaştırıyor, uzakları yakın ediyor, hastalığa çare bulduruyor, ilmi yayıyor ve hayra vesile oluyorsa bu sefer nimet tarafı öne çıkar.

Velhâsıl, suç alette değil; çoğu zaman aletin başındaki insandadır.
Kötü olan teknoloji değil, onu ölçüsüzleştiren hırs, tüketim ve nefistir.

Merhabâ cânlar
Hepinize gün aydın,kolay gelsin
Sizin gibi düşünmüyorum.Sorunun ''Teknoloji'' değil ''Teknoloji Algısı'' olduğunu kanısındayım.Geri kalmış bireyler ve toplumlar ''Kolaylık'' kavramını doğruca,gerçekçe algılayamadılar,algılayamıyorlar.Yaşanan bireysel ve toplumsal sorunların alt nedeni kesince budur.
Allâh eyvallâh Hakk eyvallâh
'Aşk ile cânlar

Aslında kontrol etmiyorlar, bizler kendimizi kontrol ettiriyoruz. Her şey kafadaki zevk alma ve ödüllendirme sistemi ile alakalı. Bize sundukları içerikler zihnimizde ödüllendirme yapıyor, hoşumuza gidiyor. Oysa Allah'ın yolunu, Resulü'nün yolunu düzgünce takip etsek bunlar bize hoş gelmeyecek. Hoş gelmeyince bizi kontrol edemeyecekler. Biz maalesef İslam'dan gayrı yaşadığımız için istedikleri içerikleri bize izletiyorlar, bize dinletiyorlar.