Alıntı:
BAKARA Nickli Üyeden Alıntı
Psikologların verdiği sakinleştirici haplar var .
Bir tane atıyorsun 9-10 saat kesiksiz uyuyorsun.
|
Yok hayır ben hapları kullanmadan önce de hayata karşı bir isteksizlik yani sadece uyuyup uyansam yeterli geleceğe dair bir umudum yok sürekli ağlama krizleri olan her şeyi kafaya takıp yorulan birydim biraz iyi geldi ama haplar ama tam değil tabii ki inşallah zamanla daha iyi olurum. Engelli kadrosunda bir çağrı merkezinde çalışıyorum beş sene oldu ailemle yaşıyorum aile içi SORUNLAR var bir türlü değişmeyen bir abim var sorumsuz olduğu için bütün sorumlulugu bana yükleyen bir ailem var bilmiyorum hayat yorucu…
Alıntı:
BAKARA Nickli Üyeden Alıntı
Kardeşcağzım niçin umutsuzsunuz ?
Ruhsal ve bedensel Yorgunluğu anlayabilirim zira yoğun bir tempo ve stres altında çalışan yada yaşayan insanlar için bu durum çok normaldir.
Ama umutsuzluk kabul edilemez.
Kendine inancı ve güvenci olan bir insan umutsuzlukla kendini yok edemez.
Umutsuzluk bir hastalık bir bakteri gibidir .
Kişi kaygı ve umutsuzluğa düşerse bu hastalık kişiyi evvela ruhsal olarak tüketir.
Ruhsal tükenen bir insanın artık bağışıklığı ve vicut direncide azalır. Şunu unutma insan bedenini yiyip bitiren kişiye ağır sıkıntılar yaşatan bulaşıcı olmayan hastalıkların en büyük sebebi kişinin bitmiş tükenmiş ruhudur.
Kaygı ve umutsuzluk + stres evvela kişiyi manevi açıdan etkiler kişinin ruhunu hasta eder.n
Ruh hastalandıktan sonra ise artık o hastalık kişinin fiziki bedenine yansımaya başlar.
Ben bazı hastalıkların bir ruhunun olduğuna inanıyorum. Bu ruhu insan zihni yaratır ve bu ruh eğer kişinin kendi öz ruhunu etkisi altına alır ve ruhu ele geçirirse o vakit insan vicudunda hayat bulmaya başlar. Buna çok örnekler verilirde benim özelime girdiği için çok açmak istemiyorum.
|
Benim galiba ruhum öldü vücudum yaşamaya çalışıyor gibi bir şey…