Alıntı:
imas Nickli Üyeden Alıntı
şathiye (zahiren şeriata aykırı görünen ama batıni/derin anlamı olan cezbe sözleri.Sayın abim bana niye kızıyorsun ben savunmuyorumki sadece tezine tez sunuyorum yanılıyorda olabilirim ögrenmeme vesile oluyor bu durumlar
yahu mübarek ne tezi söylediklerim benim fikrim sözüm değil ben müctehid değilim nasıl ortaya tez koyayım, ben kuranın ahkamını söylüyorum, en kesin söz kuranın sözüdür bu kadar başka söylenecek söz yok,
cübbeli hocanıda çok sev o senin bileceğin bir şey
şathiyelerin batıni manası var diyorsun sana 2 örnek vereyim şu batıni manayı söyle bende öğreneyim
1--- Allah bana bazen kadın olarak gelir benim gönlünü eğlendirir sonra gider
2--- öyle bir denize daldım ki tüm resullerin sancağı kıyıda kaldı
|
En kesin söz kuranın sözüdür peygamber kuran dışındamı konuşuyor sayın abim Peygamber kuran dışı kurana zıt bir söz edermi ? Gelelim şathiye meselesine İmam rabbani ünlü eseri Mektubat'ın henüz 1. mektubunda, manevi seyahati (seyrü sülûk) sırasında yaşadığı bir hali şöyle aktarır.Allah’ın ez-Zâhir (görünen) ismine ait açık bir tecelliye müşerref oldum. Öyle ki, artık bu isim tek tek her şeyde bana tecelli etmeye başladı. Özellikle kadın suretinde.(Mevlânâ da Mesnevi'de kadının sadece bir insan veya nefis nesnesi olmadığını, ilahi yaratıcılığın ve güzelliğin bir aynası olduğunu şu ünlü beytiyle açıklar:Kadın, Hak ışığıdır, sevgili değil; sanki yaratıcıdır, yaratılmış değil.Bu saydıgım isimler ulemanın alimlerin önde gelen isimlerindendir bazı hal ve ahvellerde söylenilen sözler yani tasavvuf tarihindeki en büyük sufilerin "ilahi tecelli" ve "cemal" (güzellik) anlayışlarının halk diline ve bireysel içsel deneyimlere yansımış bir özetidir.Abim cezbe anında söylenen cümleler Ben izah edemiyorum heralde bazen şerhi yapılmamış bir cümlenin açıklaması verilmemiş bir cümlenin başlııgına bakara o başlıkla açıklamasını dinlemeden yargılamak dogru bir usul giibi gelmiyor bana biraz daha örnekler vereyim abim "Enel Hak" (Ben Hakk'ım / Gerçeğim): Hallâc-ı Mansûr’un cezbe halindeyken söylediği ve canıyla ödediği, tasavvuf tarihinin en bilinen cümlesidir."Cübbemin altında Allah’tan başkası yoktur": Bâyezid-i Bistâmî’nin kendinden geçtiği bir sırada, varlığın tamamen yok olup sadece ilahi tecellinin kaldığını anlatmak için söylediği sözdür.Bu sözlere varmıdır bir cevabın sayın abim?