Bu husus da bazı İslam alimlerinin farklı beyanları da mevcut. mesela büyük alim İbnu Hacer bu noktada farklı olarak şöyle der: ‘’Cinlerin bu istihbaratlarından, en üsttekinin, kendisine Şihab (göktaşı) gelmezden önce hırsızlayıp alttakine gönderebileceği yarım yamalak mesmuatın kahinlere ulaştırılma imkanı baki kalmıştır. Nitekim buna şu ayet işaret etmektedir: اِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَاَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ ‘’Meğer ki(içlerinden) bir çalıp çarpanı olsun. Fakat onu da delip geçen bir alev takip etmiştir’’ (Saffat suresi 10. Ayet)
İslam’dan önce kahinlerin isabetli ihbarları gerçekten fazla idi. Nitekim Şıkk ve Satih (ismindeki iki meşhur) ve diğer kahinlerle ilgili haberler bunu teyit eder. Ancak İslam’dan sonra isabetli haberleri pek nadir denecek kadar azaldı, hatta neredeyse tamamen müzmahil oldu diyebileceğimiz bir hale düştü, doğruyu Allah bilir.
Görüldüğü üzere İbnu Hacer, cinlerin hala semaya çıkıp haber çalma gayretine düştükleri, nadirattan da olsa, isabetli haberler verebildikleri kanaatindedir, tamamen ortadan kalktığı kanaatinde değil; üstelik buna ayetten de delil göstermektedir.
(Kaynak: Hadis Ansiklopedisi KÜTÜB-İ SİTTE Prof. Dr. İbrahim Canan 7. Cilt sayfa 190)

Hocam meleklerin görevi belli ve sabittir. Allah CC. Neyi emrediyorsa harfiyen onu uygularlar. Karin ile iletişim nasıl olacak? Bir de bu cümlenizde karin, meleklerin doğrudan ve dolaylı yoldan şerre hizmet ettiği anlamı da çıkabilir. O yüzden biraz sıkıntılı bir duyum söylediğiniz.
Eskiden cinlerin semaya oturup dinledikleri söylenir, lakin Allah CC. Emri ile bu yasaklanmış, her kim dinler ise onu bekleyen bir ateş olduğu izah edilir Kur'an'ı Kerim'de.. bence bahsettiginiz haber uçurmak kısmını belki bu şekilde duymussunuzdur.

Ellerinize sağlık hocam. Az önce bahsettiğim durum bu idi. Yazdıktan sonra sizin yazınızı gördüm. Belki arkadaşın demek istediği de bu tarz bir şey olabilir.

Estağfurullah bende aynı şekilde belki de arkadaşın düşündüğü ve ifadeye çalıştığı bu olabilir diye yazdım.

Zaten karin melek değildir,cindir

Melekleri duymaları artık mümkün değil. Çünkü ayette kesin olarak" onu her türlü inatçı, asi seytandan koruduk ve artik onlar meleki alayı dinleyemezler" buyuruyor
He duyanda olursa zaten yazdığınız gibi infaz ediliyor

İbnu Hacer, cinlerin hala semaya çıkıp haber çalma gayretine düştükleri, nadirattan da olsa, isabetli haberler verebildikleri kanaatindedir, tamamen ortadan kalktığı kanaatinde değil; üstelik buna ayetten de delil göstermektedir. (Saffat suresi 10. Ayet)

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]
[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]

Allah razı olsun @[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...] hocam derin bir açıklama olmuş.
Bende cinlerin müslüman oluşuyla alakalı bir hadiseyi paylaşayım. Bu cereyan eden hadisede "Müslüman cinler başka bir ırk mı?, Fal ile ilgili kaynakları, falın artık isabetsiz oluş nedeni, Babavanga ve Nostradamus gibi kahinlerin kaynağının bu kafir cinler olduğunu ve artık kahinlik yapılamayacağının" sebepleri vardır

CİNLERİN MÜSLÜMAN OLUŞU
İbn-i Abbâs (r.a.) şöyle demiştir:

“Resûlullâh bir grup ashâbıyla Ukâz Panayırı’na gitmek niyetiyle yola çıkmıştı.

O zaman, (cin tâifesinden olan) şeytanların semâdan gelen haberleri almalarına mânî olunmuştu.[1] (Bundan dolayı, mûtad olarak semâdan haber getiren) cinlerin üzerine şihâblar[2] gönderildi. Böylece onlar kavimlerine (eli boş ve habersiz) döndüler. Kavimleri:

«–Ne var, niye (boş) döndünüz?» diye sordular. Onlar:

«–Bizimle semâvî haberler arasına mânia kondu, üzerimize şihâblar gönderildi. (Biz de kaçıp geri geldik.)» dediler. Kavimleri:

«–Bu, yeni zuhûr eden bir şey sebebiyle olmalı, arzın doğusunu ve batısını dolaşın, (bu engel hakkında bir haber getirin.)» dediler.

Cinler (yeryüzünü taramak üzere gruplar hâlinde yola çıktılar. Bunlardan) Tihâme tarafına giden bir grup, (Ukâz Panayırı’na giderken Nahle mevkiinde) ashâbıyla birlikte sabah namazı kılmakta olan Hazret-i Peygamber’e rastladı. Kur’ân-ı Kerîm’in tilâvetini duyunca durup kulak kabarttılar:

«–Bizim semâdan haber almamıza mânî olan şey işte budur!» deyip döndüler. Kavimlerine şöyle dediler:

«–Ey kavmimiz, gerçekten biz, doğru yola ileten hârikulâde güzel bir Kur’ân dinledik ve ona îmân ettik. Artık kimseyi Rabbimize aslâ ortak koşmayacağız.»

Bunun üzerine Cenâb-ı Hak, Nebiyy-i Ekremi’ne Cin sûresini inzâl buyurarak cinlerin Kur’ân dinlemelerini ve kavimlerine söyledikleri sözleri haber verdi:

«(Ey Resûlüm!) De ki: Cinlerden bir topluluğun (okuduğum Kur’ân’ı) dinleyip de şöyle söyledikleri bana vahyolunmuştur: Gerçekten biz, doğru yola ileten, hârikulâde güzel bir Kur’ân dinledik de ona îmân ettik. (Artık) kimseyi Rabbimize aslâ ortak koşmayaca*ğız.» (el-Cin, 1-2)” (Buhârî, Tefsîr 72, Ezân 105; Müslim, Salât 149; Tirmizî, Tefsîr 72/3324)

Allâh Teâlâ Ahkâf Sûresi’nde bu hâdiseden şu şekilde bahsetmektedir:

“Hani cinlerden bir topluluğu, Kur’ân’ı dinlemeleri için Sana yöneltmiştik. Kur’ân’ı dinlemeye hazır olunca (birbirlerine) «Susun!» demişler, Kur’ân’ın okunması bitince uyarıcılar olarak kavimlerine dönmüşlerdi. Onlar kavimlerine şöyle dediler: «Ey kavmimiz! Gerçekten biz Mûsâ’dan sonra indirilen ve kendisinden öncekileri tasdîk eden bir kitap dinledik. O kitap, hakkı ve doğru yolu gösteriyor. Ey kavmimiz! Allâh’ın dâvetçisine uyun! O’na îmân edin ki, Allâh da sizin günahlarınızı kısmen bağışlasın ve sizi acı bir azaptan korusun. Her kim Allâh’ın dâvetçisine uymazsa bilsin ki, yeryüzünde Allâh’ı âciz bırakacak değildir. Onun Allâh’tan başka dostları da yoktur. İşte onlar apaçık bir sapıklık içerisindedirler.” (el-Ahkâf, 29-32)

Âyet-i kerîmelerde, cinlerin semâ haberlerini dinlemekten menedildiklerine dâir şöyle buyrulur:

“(Cinler, dediler ki): «Biz göğe dokunduk, onu kuvvetli bekçiler ve alevlerle (şihâblarla) dolu bulduk. Doğrusu biz göğün bâzı mevkîlerinde dinlemek için otururduk. Fakat şimdi her kim dinleyecek olursa kendini gözetleyen parlak bir alev buluyor. Doğrusu biz, yeryüzündekilere kötülük mü murâd edildi, yoksa Rableri onlara bir hayır mı diledi, bilmiyoruz.»” (el-Cin, 8-10) [3]

Resûlullâh’ın Tâif yolculuğundan zâhirdeki kazancı sâdece Addâs (r.a.) idi. Lâkin hakîkatte Allâh Teâlâ O’na pek çok lutuflarda bulunmuştu. Bu cümleden olmak üzere meselâ kendisine iki farklı âlemin sultanlığını bahşetmişti. İlk olarak daha Mekke’ye dönmeden cinler O’ndan Kur’ân dinledi ve kendi âlemlerinde teblîğe başladılar. Bundan kısa bir müddet sonra da Allâh Teâlâ, Habîbi’ni semâ âleminin sultânı kılarak Mîrâc’ı lutfetti.

saffat 10. ayetin tefsirinede gerek olmadan ayet çok acik sekilde aciklamis,
ayet
Ancak oradan bir söz kapan olursa, kayıp giden parlak bir alev ona yetişir ve onu yakar.
diyor .
bir soz kapanında yanacaginida söyluyor
demekki artik cinlerin kulak hırsızlığı bitmistir...

Evt. haber çalma gayretine yine dusebiliyorlarmis.ama haberi kahine ulastirabilirmi o konuda farklı görüşlerde var.Baska havas hocalarida calamayacaklarini belirtiyorlar
En doğrusunu Allah bilir.

Başka bir yazı ve belgelendirme Peygamberimiz (s.a.v)’in vefatından yani vahyin kesilmesinden sonra şeytanlara gizlenecek ne var ki, hala şahabların atıldığına şahid oluyoruz? Şeklinde hatıra gelebilecek bir soruya da Müslim’den gelen Zühri’nin şu rivayeti ile cevap verilmiştir. Dediler ki, biz (yıldız kaymasına dayanarak); ‘’bugün büyük bir adam doğdu, bugün büyük bir adam öldü’’ derdik. Hz. Peygamber şu açıklamayı yaptı: ‘’Yıldızlar hiç kimsenin hayatı veya ölümü için atılmazlar. Ancak Rabbimiz, bir işe hükmetti mi, semavat ehli birbirine haber verir. Böylece haber dünya semasına kadar gelir. Burada cinler haberi kapmak için kulak kabartırlar ve onu dostlarına ulaştırırlar. ‘’İbn Hacer ilave eder: ‘’Bu rivayetten anlaşılıyor ki (semanın) muhafaza ve cinlere karşı şiddetin arttırılma sebebi, Kur’an vahyinin kesilmesiyle ortadan kalkmamıştır. Zira Allah (cc)’ın emriyle meleklere ulaştırılan daima yeni emirler olmaktadır. Şeytanlar Hz. Peygamber’in gönderilmesinden sonra kendilerine şiddet arttırılmış olmasına rağmen, Hz. Peygamber zamanında kulak hırsızlığı yapma hevesinden geri kalmayınca vefatından sonra da vazgeçici değillerdir’’ İbn Hacer şeytanların Hz. Peygamber’in vefatından sonra da haber çalma işine devam ettiklerini gösteren bazı vakalar kaydeder.
Hicr Suresi, 16-18. ayet-i kerimelerde şöyle buyuruluyor: "Andolsun, biz gökte birtakım burçları yarattık ve bakıp temaşa edenler için onu süsledik. Onları, taşlanmış her şeytandan koruduk. Ancak kulak hırsızlığı eden müstesnadır. Onun da peşine açık bir ateş alevi düşmüştür." Malum olduğu veçhiyle aynı konuda Saffat, 8-10 ayetleri de mevcuttur. Yukarıdaki hadisler bu ayetlerin bir tefsiri, açılımı gibi görünüyorlar. Avette peşlerine ateş alevi düşen, gaybi haberleri çalan cin/şeytanlarının yanıp kül olduklarına dair bir sarahat yoktur. Hadisler de zaten bu noktadan sonraki durumu açıklığa kavuşturuyor.
(TÜM YÖNLERİYLE AKAİD HADİSLERİ, PROF.DR. YAVUZ KÖKTAŞ, İFAV Yayınları sayfa 333, 334)
[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]
[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]