Kafesteki Sır...

Karanfil gece Nickli Üyeden Alıntı

Belki gönülle...
Bazen insanın bedeni burada kalır da gönlü uzaklara dalar. Bir secdede, göğe bakarken ya da gecenin sessizliğinde... İçinde bir yer vardır ki dünyaya sığmaz. İşte ruh, o yerde hafifler.
Çünkü insan kendini taşıdıkça ağırlaşır; kendini bıraktıkça hafifler. Bir an gelir, artık kendi gücüne değil, kendisine o gücü verene yaslanır. Söylenecek söz azalır, gönülde bir teslimiyet kalır.
Belki ruhun kanadı budur.
Kendinden vazgeçmek değil; kendini O’na bırakmak.