Dua da Sebat ile Israr Arasındaki İnce Çizgi

HÂMÛŞÎ Nickli Üyeden Alıntı

Selamün aleyküm,

Dua, kulun Rabbiyle edep içinde konuşmasıdır; hem arz-ı hâl, hem teslimiyettir. Bu kapının inceliği şuradadır: Aynı fiil bazen sebat olur, bazende fark ettirmeden inat ve zorlamaya döner. Meseleyi yerli yerine koyan şey, kelimeden önce hâldir.

Kur’ân dua kapısını açık tutar ve çağırır: “Bana dua edin ki size icabet edeyim.” (Mü’min 40/60) Yine: “Kullarım sana Beni soracak olursa (de ki): Ben yakınım; dua edenin duasına icabet ederim.” (Bakara 2/186) Bu iki âyet bize şunu öğretir: Dua, bir defalık “talep cümlesi” değil; kulun yönelişidir.

Peki “ısrar” dediğimiz şey nerede devreye giriyor? Kur’ân’ın dua üslubunu tarif eden âyet burada anahtar gibidir: “Rabbinize yalvara yalvara ve gizlice dua edin.” (A‘râf 7/55) Buradaki “yalvara yalvara” ifadesi, bir tür edep üzere tekrar ve tazarru hâlidir. Yani Rabbimiz kulundan, kapısına gelmesini, hâlini arz etmesini, yönelişi sürdürmesini ister; fakat bu yöneliş, “Benim istediğim gibi olacak” iddiasına dönüşmez. Çünkü mümin, talebini arz ederken hükmü Allah’a bırakır: “Olur ki bir şeyi seversiniz, o sizin için hayırlı değildir… Allah bilir, siz bilmezsiniz.” (Bakara 2/216)

Resûlullah (s.a.v) da bu noktayı sahih bir ölçüyle bağlar: “Sizden biriniz, acele etmedikçe duası kabul edilir. ‘Dua ettim de kabul olmadı’ deyip acele eder (ve duayı bırakır).” (Buhârî, Daavât; Müslim, Zikir ve Dua) Bu hadis, “ısrar”ın ne olduğunu açıklar: Israr; duayı bir pazarlık gibi zorlamak değil, ümidi kesmeden devam etmek, neticeyi kendi eline almaya kalkmadan kapıda kalabilmektir. Kul duayı terk etmez; ama neticenin şeklini ve vaktini de Allah’a havale eder.

O hâlde Rabbimizin razı olduğu “ısrar”, özünde sebattır: Dua ettikçe kalbi daha edepli, daha sakin, daha ümitli hâle gelen sebat… Buna karşılık dua, kişiyi daha gergin, daha kontrolcü, daha kırılgan hâle getiriyorsa burada “ısrar”ın rengi değişmiş olabilir; çünkü kalp, duayı Hakk’a yöneliş olmaktan çıkarıp neticeyi zorlamaya çevirmeye başlamıştır. İnce çizgi burasıdır.

Bu yüzden dua ederken en selametli hâl şudur: Kul talebini açıkça arz eder; fakat cümlesinin içine teslimiyeti yerleştirir. Yani “isteğim budur” der; fakat “hayırlı olanı Sen bilirsin” mizanını kaybetmez. Böyle olunca dua, insanı tüketmez; bilakis taşır.

Rabbim duayı bize sebat ve edep üzere nasip etsin; ısrarı da inada değil, teslimiyete bağışlasın.

Sürç-i lisan ettiysek ehli olan kardeşlerimiz tashih buyursun.

BAKARA Nickli Üyeden Alıntı

Abi bazen ben samimiyeti fazla kaçırıyorum haşa Allah’ın huzurundaymışım gibi hissediyorum.
Ne yapacağımı şaşırıyorum sevgiden sapıtıyorum
Kalkıp sarılasım geliyor summe haşa .
Yani o derece yakın hissediyorum. Öpücük falanda atıyorum. Bunun hükmü nedir?
Edepsizliğe girermi. Sanki her yer dönüyor gözümü kapatınca zikir halkası oluşturan insanların tepeden görüntüsü okur ya aynı o şekilde görüyorum. Sürekli dönüyor.
Musallatın aldatmacasıda olabilirmi bu

BAKARA Nickli Üyeden Alıntı

Abi bazen ben samimiyeti fazla kaçırıyorum haşa Allah’ın huzurundaymışım gibi hissediyorum.
Ne yapacağımı şaşırıyorum sevgiden sapıtıyorum
Kalkıp sarılasım geliyor summe haşa .
Yani o derece yakın hissediyorum. Öpücük falanda atıyorum. Bunun hükmü nedir?
Edepsizliğe girermi. Sanki her yer dönüyor gözümü kapatınca zikir halkası oluşturan insanların tepeden görüntüsü okur ya aynı o şekilde görüyorum. Sürekli dönüyor.
Musallatın aldatmacasıda olabilirmi bu

Svg Nickli Üyeden Alıntı

Bu kadar seviyorsun madem, o zaman niye uslu durmayıp büyülerle uğraşıyorsun?
Allah'ı çok seviyorsan namazla ulaş ona. Sevgini namazla göster. Günde bir vakit bile olsa aksatma namazını. Allah nasip ederse, huzuruna kabul ederse onun huzuruna varıp secde edersin.

BAKARA Nickli Üyeden Alıntı

Abla yemin ederim niyetlendiğimde bir ağırlık çöküyor üzerime kolumu kaldıracak halim kalmıyor gözlerim kapanıyor.
Koltuğun üzerine yığılıp kalıyorum.
Ayrıca o büyü meselesindede mümkün olduğunca uzak duracağım sanırım sami hocam benden nefret etmeye başladı. Onu kaybedemem

Svg Nickli Üyeden Alıntı

Acaba niye namaz kılacağın zaman öyle oluyor?
@[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...] hocan için bir şey diyemeyeceğim.
Baba adamdır, yaşça büyüğümüzdür, ona o şekilde davranmak lazım. Aksi durumda ne kadar sabırlı olsa da sabrı bir gün bitebilir.

BAKARA Nickli Üyeden Alıntı

Abi bazen ben samimiyeti fazla kaçırıyorum haşa Allah’ın huzurundaymışım gibi hissediyorum.
Ne yapacağımı şaşırıyorum sevgiden sapıtıyorum
Kalkıp sarılasım geliyor summe haşa .
Yani o derece yakın hissediyorum. Öpücük falanda atıyorum. Bunun hükmü nedir?
Edepsizliğe girermi. Sanki her yer dönüyor gözümü kapatınca zikir halkası oluşturan insanların tepeden görüntüsü okur ya aynı o şekilde görüyorum. Sürekli dönüyor.
Musallatın aldatmacasıda olabilirmi bu



Yani sürekli dönüyor derken haşa allah değil bir şeyler dönüyor ama ne olduğunu bilmiyorum.
Sanki bir ışık gibi sanki bir zikir çeken insanlar gibi anlam veremiyorum

HÂMÛŞÎ Nickli Üyeden Alıntı

Sevgili kardeşim, yazdıkların samimi bir hâlin taşması gibi; fakat burada adabın korunması çok mühim.

Allah Teâlâ’ya yakınlık, bizim inancımızda mekânî/bedenî bir yakınlık değildir; O ne bir cisimdir ne de mahlûkata benzer. Kur’ân’ın ölçüsü açık: “O’nun benzeri hiçbir şey yoktur.” (Şûrâ 42/11) ve “Gözler O’nu idrak edemez.” (En’âm 6/103).Ki sen bunları zaten halihazırda biliyorsun kardeşim. Bu sebeple “sarılmak, öpmek, öpücük atmak” gibi bedenî yakınlık ifadeleri, niyetin sevgi olsa bile, kolayca edep sınırını zedeleyebilir. Dua ederken Allah’a içini dökmek, yakınlık hissetmek güzeldir; ama bunu insanî temas diliyle dışa taşırmak doğru değildir.

Senin yapman gereken şey, bu sevgi taşmasını edep diliyle yeniden hizaya almak: “Ya Rabbi seni seviyorum” de; fakat bunu “sarılma/öpme” gibi temsillerle değil, tazim ve teslimiyetle söyle. Sevgi edepsizliğe dönüşmesin diye büyükler hep “mizan” der.

Gözünü kapatınca dönme, görüntüler görme meselesine gelince… ehli büyüklerimiz en doğru cevapları verirler sorularına...

Pratikte şu adab seni toparlar: Böyle bir taşma geldiği an dur, içinden “Estağfirullah” de, “Allah’ım beni edep üzere sabit kıl” diye dua et, sonra zikre daha sakin dön. Sevgi taşınca insanın ilk vazifesi, o sevgiyi ibadete ve güzel ahlâka çevirmektir; bedene ve hayale değil.

Haddimiz değil hüküm dağıtmak; ama çerçeve budur: Yakınlığı kalpte taşı, dili edeple tut, hayali büyütme. Doğrusunu Allah bilir; ehli olanlar tashih buyursun.